บทที่ 695 โกงเหรอ?

หลายบ้านดีใจหลายบ้านทุกข์

ติงเมิ่งเหยนเก็บเงินกลับไปด้วยความดีใจ ส่วนติงเฟิงเฉิงกลับร้องไห้อย่างไร้น้ำตา ต้องมาเสียเงินกว่าสิบล้านไปง่ายๆ แบบนี้

ยิ่งอยากได้เงิน ก็ยิ่งเสียมาก

ซวยจริงๆ !

"เอาใหม่!"

เอาอีกครั้ง ล้างไพ่ใหม่

สิ่งที่น่ากลัวคือ เจียงชื่อนั้นสามารถคาดการณ์ความเป็นไปของตาต่างๆ ได้ ภายใต้การแนะนำของเขา ติงเมิ่งเหยนมีหน้าที่แค่ทิ้งไพ่ หรือตามก็พอแล้ว ส่วนเรื่องอื่นๆ ก็ไม่ต้องสนใจเลย

ตาไหนที่เธอยอมทิ้งไพ่ ตานั้นก็จะมีคนที่มีไพ่ใหญ่กว่าเธอ ส่วนตาไหนที่เธออดทนจนถึงตอนท้าย เธอก็จะชนะทุกครั้ง

ตอนแรกยังไม่มีใครเชื่อ พอเวลาผ่านไป ก็เริ่มชินกับการกระทำแบบนี้ไปแล้ว

คนอื่นๆ ต่างพากันหลีกเลี่ยงติงเมิ่งเหยนอย่างเต็มใจบ้างไม่เต็มใจบ้าง มีเพียงติงเฟิงเฉิงเท่านั้นที่โกรธจนเลือดขึ้นหน้าไม่ว่าจะเป็นไพ่แบบไหนก็ตามหมด

สิบห้าล้าน ยี่สิบล้าน ยี่สิบห้าล้าน สามสิบล้าน

พริบตาเดียวเหรียญชิปกว่าสามสิบล้านก็เสียจนไม่เหลือหลอ

"คุณคะ คุณไม่เหลือเหรียญชิปให้เล่นแล้ว เชิญลุกออกจากโต๊ะด้วยค่ะ" ถึงแม้พนักงานแจกไพ่จะพูดด้วยรอยยิ้ม แต่คำพูดที่พูดมานั้นมันช่างบาดหูเหลือเกิน

ไปอย่างนั้นเหรอ?

"แม่งเอ๊ย นี่แกกำลังดูถูกใคร?" ติงเฟิงเฉิงได้หยิบบัตรออกมาอีกสองใบ "เอาเงินที่อยู่ในนี้แลกออกมาให้หมด!"

"OKค่ะ"

ติงเฟิงเฉิงที่เสียจนเลือดขึ้นหน้าไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เขาเอาเงินที่เก็บได้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาออกมาเล่นจนหมด

ติงจื่อยวี่ที่เดิมควรห้ามเขาที่ขาดสตินั้น กลับแอบอยู่ข้างหลัง โดยไม่มีทีท่าว่าจะห้ามเขาเลยสักนิด

แต่กลับเป็นติงเมิ่งเหยนที่พูดห้ามด้วยความหวังดี "พี่รองคะ วันนี้เราตั้งใจที่จะมาสนุกกัน ไม่ได้มาเพราะอยากเล่นพนันสักหน่อย พี่ไม่ต้องแลกแล้ว เราพอแค่นี้เถอะนะคะ โอเคมั้ย?"

"พอแค่นี้เหรอ?" ติงเฟิงเฉิงไม่สนผิดชอบชั่วดี "มึงนี่แม่ง พอได้เงินแล้วคิดจะหนีใช่มั้ย? กูไม่ยอมให้มึงไป! มา เล่นกันต่อ มีปัญญาก็เอาเงินกูไปให้หมด!"