บทที่ 697 จำนองหุ้นทั้งหมด

ยังจะแลกอีกเหรอ?

ทุกคนในห้องต่างก็ช็อกไปตามๆ กัน

โดยเฉพาะติงเมิ่งเหยน วันนี้เธอไม่ได้ตั้งใจที่จะมาเอาเงิน เธอมาที่นี่เพราะพี่ชายกับพี่สาว แต่พอได้เห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ มันก็ค่อนข้างจะแตกต่างจากสิ่งที่คิดแล้ว

ติงเมิ่งเหยนพูดห้ามไปว่า "พี่รองคะ ช่างมันเถอะค่ะ ไม่ต้องแลกแล้ว พี่ว่าเอาแบบนี้ดีมั้ย? ฉันจะคืนเงินทั้งหมดที่เล่นได้ให้พี่ไป โดยที่ไม่เอาแม้แต่นิดเดียว"

"ฮึๆ นี่เธอกำลังสงสารใคร?"

" ฉันเหมือนคนที่ต้องให้เธอมาสงสารรึไง?"

"หลีกไป!"

หวังดีกลายเป็นประสงค์ร้าย ความหวังดีที่ติงเมิ่งเหยนมีให้ กลับถูกติงเฟิงเฉิงมองข้ามไป

ไม่นาน ผู้บริหารของเมืองเล่น——พี่ไห่ก็ได้เดินเข้ามา มือข้างหนึ่งของเขาถือไวน์แดงมาด้วยแก้วหนึ่ง และถามด้วยรอยยิ้มว่า "คุณชายติง คุณเรียกหาผมเหรอครับ?"

" ถูกต้อง ผมจะเอาหุ้นสิบห้าเปอร์เซ็นต์ของบริษัทมาจำนองกับคุณ เพื่อขอแลกเป็นเงินเพื่อเล่นไพ่ต่อ"

"คุณชายติง คุณคิดดีแล้วนะ"

" แน่นอน"

"งั้นก็ได้ ผมสามารถจำนองให้คุณได้ห้าร้อยล้าน"

ห้าร้อยล้าน?

ติงเฟิงเฉิงรู้สึกไม่ชอบใจแล้ว "นี่ พี่ไห่ แบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ คุณเองก็ไม่ใช่ไม่รู้ว่าหุ้นของบริษัทเรานั้นมีมูลค่าแค่ไหน ก่อนหน้านี้หนิงคุนของบริษัทหงหยุ่นต้องใช้เงินกว่าพันล้านถึงจะสามารถซื้อหุ้นของเราได้สิบเปอร์เซ็นต์ ตอนนี้คุณกลับจะใช้เงินแค่ห้ารอยล้านมาแลกกับหุ้นสิบห้าเปอร์เซ็นต์ของผมเนี่ยนะ?"

พี่ไห่หรี่ตาแล้วพูดไปว่า "ที่นี่คือเมืองเล่น ไม่ใช่ตลาด ผมไม่ทำการค้าขาย ห้าร้อยล้าน คุณชายติง คุณจะชอบหรือไม่ก็แล้วแต่ ถ้าไม่ได้จริงๆ คุณก็สามารถไปหาหนิงคุนแล้วขายหุ้นของคุณให้เขาก็ได้นี่"

ไปหาหนิงคุณอย่างนั้นเหรอ?

จะไปมีเวลามากขนาดนั้นได้ไงเล่า! ตอนนี้ติงเฟิงเฉิงคันไม้คันมือจะแย่อยู่แล้ว อยากได้เงินคืนตั้งแต่ตอนนี้เลย

"ได้ๆๆ ห้าร้อยล้านก็ห้าร้อยล้าน ตกลงตามนี้"

"แลกเหรียญมาให้คุณชายติง"