บทที่ 705 ทรัพย์สินทั้งหมดช่วยชีวิต

ความตายไม่ได้น่ากลัว สิ่งที่น่ากลัวคือขั้นตอนรอความตาย

วิลล่าชานเมือง

ผู้ชายสองคนนั่งตรงข้ามกันอยู่บนโซฟา ไม่พูดอะไร สายตามองพื้นอย่างเงียบๆ สายตาเต็มไปด้วยความอึดอัดเจียนตาย

ด้านซ้ายคือจูหยุนเฉียง ด้านขวาคือเหยียนไคเหวิน

ผ่านไปหกวันแล้ว พรุ่งนี้จะเป็นวัน “ลงโทษ” ที่เจียงชื่อบอก

พวกเขาไม่รู้ว่ามีอะไรรออยู่ที่ด้านหน้า แต่สิ่งที่แน่นอนคือพวกจะมีแต่ทางตันเท่านั้น

ลองมาหลายวิธีแล้ว แล้วก็ไม่รอดเลย

จ้างวานฆ่า กลยุทธ์จักจั่นลอกคราบ อาฆาตแค้น ยอมรับความพ่ายแพ้ วิธีการทั้งหมดทั้งมวลที่พวกเขาคิดได้ ไม่มีวิธีไหนที่ได้ผลเพียงพอเลยสักอย่าง

สิ่งที่รอพวกเขาอยู่คือ เหลือเพียงแค่ช่วงเวลาที่โหดร้าย

“ไอ้บ้าเอ๊ย!”

จูหยุนเฉียงลุกยืนขึ้น เตะโต๊ะน้ำชาออกไปแล้วก็ชนกับขาของเหยียนไคเหวินอย่างแรง

“ไอ๊หยา!” เหยียนไคเหวินกอดขาตัวเอง “แกเป็นบ้าไปแล้วหรือไง? มีปัญญาก็ไปจัดการกับเจียงชื่อสิ จะมาลงกับฉันทำไม?”

“หึ แกกล้าพูดกับฉันแบบนี้เหรอ?”

“เป็นอะไรไป? ยังไงพรุ่งนี้พวกเราก็จะจบสิ้นแล้ว ใช้น้ำเสียงแบบนี้มีเหตุผลหรือ?”

“แกมันโง่” จูหยุนเฉียงก้าวเข้าไปหาอีกฝ่าย ดึงผมของเหยียนไคเหวินขึ้นมา “ถ้าไม่ใช่แกที่โง่ไปทำร้ายเจียงชื่อ ฉันจะไปท้าทายความตายมาที่ตัวไหม?”

เหยียนไคเหวินก็ไม่ยอมแพ้

เขาดึงผมของจูหยุนเฉียงไว้เหมือนกัน “นายยังมีหน้ามาด่าฉันอีกเหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะแกเลวระยำเห็นผู้หญิงแล้วอยู่ไม่สุข อยากได้หยางจุนหรู ฉันจะถูกลากลงมาเกี่ยวข้องด้วยหรือไง?”

เมื่อความตายอยู่ตรงหน้า พวกเขาก็สูญเสียศักดิ์ศรีทั้งหมดไป โยนความผิดให้กันและกัน ต่อยตีกัน

ผู้ชายสองคนต่อยตีกันกลิ้งไปมาบนพื้น

เหยียนไคเหวินเดิมทีที่บาดเจ็บทั้งร่างกาย หลังจากถูกทุบตีอาการบาดเจ็บก็หนักขึ้น จูหยุนเฉียงโดยปกติร่างกายอ่อนแออยู่แล้ว ถูกต่อยตีจนเจ็บหนัก