บทที่ 708 สยบกำลังถอนทัพ

ยิ่งไปกว่านั้น จำนวนของทหารมีมากกว่าพวกเขาถึงสองเท่า

สงคราม กำลังจะปะทุขึ้น

ตรงกลางกลุ่มทหารแหวกออก จากนั้นก็ผู้ชายร่างกำยำคนหนึ่งเดินออกมา เป็นผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุดจากหนึ่งในสิบสองปีจักรราศี -- พฤษภ

เขาก้าวเดินอย่างเชื่องช้าไปทางเสว่เจวี๋ย ไอหัวตะบองและคนอื่นๆ แล้วกว่าด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “ทำไมคนถึงได้มารวมตัวกันที่นี่ตั้งเยอะแยะ? แยกย้ายกันเถอะ”

เสว่เจวี๋ยเพ่งมอง ความสูงของผู้ชายคนนี้เกินสองเมตรใช่ไหม?

ความสูงร้อยแปดสิบของเขาไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึงเลย ดังนั้นเขาจึงต้องเงยหน้ามองอีกฝ่าย

โดยเฉพาะแขนทั้งสองข้างของพฤษภก็ยังใหญ่กว่าเอวของเขามาก หมัดเดียวก็คงฆ่าเสือได้ตัวหนึ่งเลยหรือเปล่า? เพียงแค่ปรายตามองก็ทำให้คนรู้สึกถึงความกดดันอย่างรุนแรง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องสู้กับเขาเลย

ทำให้เสว่เจวี๋ยผู้ที่มีความกล้าเกินมากแค่ไหนยังไม่กล้าสู้กับพฤษภ

เขากลืนน้ำลาย มองดูพฤษภและกองทัพของเขา จากนั้นก็หันกลับไปมองจูหยุนเฉียงและเหยียนไคเหวิน แล้วก็แอบพูดในใจ “จริงๆแล้วเจ้าสวะสองคนนี้มันไปผิดใจกับใครกันแน่?”

ถ้าทำผิดใจกับหัวล้านหลง อย่างนั้นก็ยังพอไหว ยังพอหาวิธีช่วยเหลือได้แม้จะยากลำบาก

แต่ผิดใจกับทหารพวกนี้ จะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร?

“งั้น พี่ใหญ่คนนี้ ผมก็แค่ผ่านมาแถวๆ นี้ ไม่เกี่ยวกับผม ผมไปก่อนนะ บ๊าย บาย”

เสว่เจวี๋ยรู้สถานการณ์ตรงหน้าเป็นอย่างดีจึงพาลูกน้องกลับ

ยิ่งไอหัวตะบองนี่ไม่ต้องพูดถึง ก้มหัวแล้วพาคนออกจากสนามรบโดยไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ

นอกจากพวกเขาแล้ว คนอื่นๆก็พาพวกของตัวเองกลับไปอย่างต่อเนื่อง

นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน เว้นแต่ว่าอยากตายก็ไม่มีใครอยากจะสู้กับทหารพวกนี้ เงินเยอะแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

“ถอนตัว”

“ไป พวกเราไปกันเถอะ”