บทที่ 718 ชัยชนะที่สวยงาม

ติงหงเหย้าหันไปมองที่ติงจ้ง พลางพูดคำที่น่ากลัวด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง “คุณปู่ คิดว่าผมจะโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าผมไม่คำนวณล่วงหน้าไว้ก่อนแล้ว ผมจะมาปรากฏตัวในวันนี้เหรอ”

ใช่แล้ว ติงหงเหย้าจะไม่ทำเรื่องนี้อย่างไม่ระมัดระวังแน่นอน

เมื่อเขาโบกมือ ชายอีกคนหนึ่งก็เดินเข้ามา เมื่อบางคนที่รู้จักเขาได้เห็นต่างก็สามารถบอกได้ทันทีว่าคนนี้เป็นหนึ่งในหัวหน้าของกาสิโน—พี่ไห่

ทุกคนต่างสับสนงุนงง พี่ไห่เป็นผู้ถือหุ้นของตระกูลติงด้วยอย่างนั้นหรือ?

ไม่เห็นจำได้ว่าเขาก็เป็นผู้ถือหุ้นด้วย

มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า?

ในบรรดาผู้คนทั้งหลาย ผิวของติงเฟิงเฉิงซีดเผือด เมื่อเห็นพี่ไห่ เลือดในร่างกายของเขาเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที

ในเวลาเดียวกันนั้น เขาก็ตระหนักได้เรื่องหนึ่งว่าติงจื่อยวี่ขุดหลุมพรางไว้

ครั้งก่อนนี้เข้าใจว่าพวกเขาล่อติงเมิ่งเหยนให้ติดกับ ทว่าจริงๆแล้ว ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลังแท้ๆ คนที่ติงจื่อยวี่ต้องการจะจัดการจริงๆไม่ใช่ติงเมิ่งเหยน แต่เป็นตัวเขาเองต่างหาก!

ติงเฟิงเฉิงรู้สึกหม่นหมองใจเป็นอย่างยิ่ง

มันจบแล้ว ทุกอย่างจบลงแล้ว

อย่างไรก็ตามติงจ้งซึ่งยังคงถูกปลุกปั่นนั้นไม่รู้ความจริงของเรื่องนี้ เขาเหลือบมองพี่ไห่และพูดอย่างดูถูกว่า: “นายเป็นใคร มาทำอะไรที่ห้องประชุมของตระกูลติง?”

พี่ไห่ส่งเสียงกระแอม “ฉันมีหุ้นของตระกูลติง 15% ทำไมฉันถึงจะเข้ามาในการประชุมผู้ถือหุ้นของตระกูลไม่ได้?”

“อะไรนะ?”

ติงจ้งตกตะลึง

หุ้น 15% เป็นสัดส่วนที่มากทีเดียว นอกจากเขาและติงเฟิงเฉิงแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่ใครจะได้เป็นผู้ถือหุ้นมากขนาดนั้น

“นายกำลังพูดเรื่องอะไร?”

“หุ้น 15% นายไปได้มาจากไหน?”

พี่ไห่ยักไหล่ “เรื่องนั้นถามหลานชายคนดีของคุณดีกว่า ติงเฟิงเฉิง เขาเคยเล่นการพนันในที่ของฉัน หลังจากสูญเสียทั้งหมด เขาก็ได้มอบส่วนของผู้ถือหุ้นทั้งหมดให้ฉัน 15% เพื่อแลกกับเงินพนัน หุ้นส่วนนี้ เป็นของฉันทั้งหมดแล้ว”

คำพูดเหล่านี้ราวกับค้อนอันหนักอึ้ง ทุบไปยังหัวใจของติงจ้งอย่างดุเดือด

คำพูดที่ไร้สาระแบบนั้นนั้น คงไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม?

เขาหันกลับไปมองทางติงเฟิงเฉิงด้วยความยากลำบาก ในขณะที่ชี้นิ้วไปยังพี่ไห่ จากนั้นเขาก็ถามติงเฟิงเฉิงว่า: “สิ่งที่เขาพูดเป็นความจริงเหรอ?”

ใบหน้าของติงเฟิงเฉิงมีสีซีดเผือด เขาพูดอะไรไม่ออก ได้แต่พยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ“เดียรัจฉาน เดียรัจฉานจริงๆ”

ติงจ้งยกมือขึ้นและตบไปยังติงเฟิงเฉิงฉาดใหญ่

เพี๊ยะ!!!

เสียงตบดังก้องไปทั่วห้องประชุม

ในขณะนี้ติงจ้งตระหนักได้อย่างถ่องแท้ถึงความหมายของสำนวนที่ว่า ‘เจ็บใจที่ไม่สามารถหลอมเหล็กให้กลายเป็นเหล็กกล้าได้’ เขาวางความหวังทั้งหมดไว้ที่ติงเฟิงเฉิง ทว่าผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่า หลานที่เบาปัญญานำหุ้นทั้งหมดไปจำนองเงินต้น

คนโง่เหลือคณาแบบนี้ ทำเรื่องให้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟได้จริงๆ!

เอือก!