บทที่ 785 ชอบเท่ากับเสียดาย

ภายในห้องที่โดดเดี่ยว คนเหงาหงอยกำลังดูทีวีที่น่าเบื่อตามลำพัง

ติงเมิ่งเหยนนั่งอยู่บนเตียง สองตากำลังมองทีวี แต่ในหัวสมองกำลังคิดถึงแต่เรื่องเจียงชื่อ

ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด จิตใจของเธอจึงกระวนกระวายมาก

เธอรู้สึกมีความสุขมากในช่วงเวลาที่อยู่กับเจียงชื่อ ทุกครั้งที่นึกถึงอดีตอันแสนสุขเหล่านั้น ก็อดเผยรอยยิ้มแทนใจออกมาอย่างไม่รู้ตัว

จนกระทั่ง...

ใบหน้าของซูสวนปรากฏขึ้นในความคิดของติงเมิ่งเหยน

สาวน้อยหน้าตาน่ารัก อ่อนเยาว์ และกระฉับกระเฉงคนนี้ มีทุกสิ่งที่ติงเมิ่งเหยนไม่มี นั่นคือน้องสาวของเธอเอง

ถ้าจะมีใครในโลกนี้ที่สามารถแย่งชิงเจียงชื่อไปได้ เธอไม่คิดถึงใครอื่นนอกจากซูสวน

ติงเมิ่งเหยนจำได้ ตอนที่ซูสวนออกไปกับเจียงชื่อ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

นั่นคือรอยยิ้มที่มีความสุขของผู้หญิงคนหนึ่ง

เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งรู้สึกมีความสุขอย่างมากเท่านั้น เธอถึงจะยิ้มได้

รอยยิ้มแบบนี้ ติงเมิ่งเหยนมักจะแสดงออกมาตอนที่เธออยู่กับเจียงชื่อ ในเวลานี้ รอยยิ้มแบบเดียวกันได้ปรากฏขึ้นข้างกายเจียงชื่อด้วย เพียงแต่ว่ามันมาจากซูสวนน้องสาวของเธอ

"ชื่อ...!"

ติงเมิ่งเหยนร้องเรียกเบาๆ เป็นครั้งแรกที่เธอกลัวที่จะสูญเสียผู้ชายคนนี้ไป

คิดไปคิดมามันน่าขันจริงๆ

ยังคงจำได้ว่าตอนที่เจียงชื่อเพิ่งกลับมา ติงเมิ่งเหยนจงเกลียดจงชังเจียงชื่อครั้งแล้วครั้งเล่า ดูถูกเจียงชื่อ จนถึงขั้นอยากจะหย่ากับเจียงชื่อด้วยซ้ำ

แล้วตอนนี้ล่ะ?

เธอปรารถนาจะเกาะติดอยู่กับเจียงชื่อตลอด 24 ชั่วโมง เธอค่อยๆ รักเจียงชื่ออย่างลึกซึ้งโดยไม่รู้ตัว

เธอกลัวที่จะสูญเสียเจียงชื่อไปมาก

ชั่วชีวิตนี้ติงเมิ่งเหยนผู้ไม่เคยรู้สึกถึงความรักมาก่อน ได้มอบรักแรกของตัวเองให้เจียงชื่ออย่างไม่ลังเล ตอนนี้เธอกลัวที่จะสูญเสียความรู้สึกที่ได้มาไม่ง่ายนี้ไป

เธอไม่รู้ว่าเจียงชื่อจะตกหลุมรักซูสวนหรือไม่

เธอยังคิดว่า เป็นเรื่องปกติที่ผู้ชายจะแอบไปมีเล็กมีน้อย ตราบใดที่เขายังรักเธอ เธอก็ทนได้

แต่คิดไปคิดมา จะทนได้จริงเหรอ?

ติงเมิ่งเหยน ได้รับการอบรมตั้งแต่เด็กว่าไม่ให้เธอต้องอดทนกับเรื่องแบบนี้

คิดไปคิดมาติงเมิ่งเหยนก็ร้องไห้ขึ้นมาด้วยความกลัว เธอร้องไห้ด้วยความเสียใจมากกว่าที่เคยผ่านมา เธอรู้สึกปวดใจจนเกินจะทน

ในอีกด้านหนึ่ง

ทันใดนั้นรถเก๋งก็จอดลงอย่างกะทันหันบนถนนกว้าง จอดลงที่พื้นดินริมถนน

สองมือของเจียงชื่อประคองพวงมาลัย สีหน้าเคร่งขรึม

ซูสวนนั่งอยู่บนที่นั่งข้างคนขับ หัวใจเต้นเร็วขึ้น เมื่อครู่เธอเปิดเผยความรู้สึกต่อเจียงชื่ออย่างไม่สนสิ่งใด เธอรู้ว่าคำพูดเหล่านี้ไม่สามารถพูดออกไปได้ แต่เธอควบคุมตัวเองไม่ได้จริงๆ

รัก รักอย่างลึกซึ้ง

ซูสวนไม่สามารถควบคุมความรักที่มีต่อเจียงชื่อได้อีกต่อไป เธอควบคุมตัวเองไม่อยู่

ความเงียบงันอันยาวนาน