บทที่ 789 เวลาที่เสียเปล่า

อาหารเย็นหรูหราเต็มโต๊ะ

ติงเมิ่งเหยนยังคงอยู่ในอ้อมแขนของเจียงชื่อ วันนี้เธอสงบเสงี่ยม ไม่อยากผละไปจากอ้อมกอดของเจียงชื่อแม้ว่าจะอยู่ต่อหน้าพ่อแม่

ติงฉี่ซานและซูฉิน คนชราทั้งสองมองอย่างมีความสุข

ซูฉินตักซุปไก่ให้ติงเมิ่งเหยน แล้ววางลงตรงหน้าเธอ "เมิ่งเหยน มาดื่มซุปไก่บำรุงสักหน่อย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอทำเรื่องแบบนี้ ร่างกายจะรับไม่ไหว ต้องบำรุงมากๆ"

จนกระทั่งในเวลานี้ ติงเมิ่งเหยนก็นึกได้ว่าคำว่า ‘เขินอาย' เขียนอย่างไร

"แม่ พูดเรื่องอะไรน่ะ? อย่าพูดเรื่องนี้ระหว่างรับประทานอาหาร"

ซูฉินกะพริบตาปริบๆ "เฮ้อ ไม่ใช่เรื่องน่าอายสักหน่อย พวกเธอก็แต่งงานมาเกือบหกปีแล้ว ควรใช้ชีวิตสามีภรรยากันตั้งนานแล้ว"

ว่าแล้วเธอก็หันไปหาเจียงชื่อ "ชื่อเอ๋อ วันนี้นายพยายามเต็มที่แค่ไหน? มั่นใจไหมว่าจะมีหลานชายให้ฉันได้?"

เจียงชื่ออายจนอยากจะขุดหลุมเพื่อเข้าไปหลบ

คนชราทั้งสองก็จริงๆ เลย ไม่รู้จักสำรวมสักนิด อะไรก็กล้าพูดออกมาหมด

"เอ่อ แม่คะ เรื่องแบบนี้พูดได้ไม่เต็มปากหรอก"

ซูฉินพยักหน้า "ก็ใช่ อัตราความสำเร็จจากการทำเพียงครั้งเดียวไม่สูงมาก ลองอีกสักสองสามครั้งแล้วกัน"

ติงเมิ่งเหยนวางตะเกียบลงแล้วบุ้ยปาก "แม่คะ อย่าพูดอีกเลย"

"โอเค โอเค โอเค แม่จะไม่พูดอีก"

ซูฉินเหลือบมองติงฉี่ซาน แล้วเอาท่อนแขนกระทุ้งเขา

ติงฉี่ซานเข้าใจความหมาย "คำพูดเมื่อครู่ของแม่เธอตรงเกินไปจริงๆ แต่มันก็สมเหตุสมผลแล้ว ชื่อเอ๋อ เมิ่งเหยน ช่วงนี้พวกเธออย่าทำเรื่องอื่นเลย อยู่บ้านบำรุงร่างกายอย่างสบายใจ ทำวันละครั้งสองครั้ง ฉันกับแม่ของเธอมีหน้าที่ดูแลพวกเธอโดยเฉพาะ พวกเธอไม่ต้องกังวลอะไร ฉันเชื่อว่าไม่ถึงหนึ่งเดือนจะต้องมีลูกแน่นอน"

ติงเมิ่งเหยนทนฟังไม่ไหวแล้วจริงๆ

เยี่ยมมาก แม่เพิ่งบ่นเสร็จ พ่อก็มาบ่นอีก มันจะจบหรือยัง?

ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนอะไร

อีกอย่างเรื่องวันนี้ ตอนนี้ขาทั้งสองของติงเมิ่งเหยนนั้นเจ็บมาก แค่ครั้งเดียวยังเป็นแบบนี้ ถ้าทำทุกวันจะยังเดินได้ไหม? ยิ่งคิดก็ยิ่งน่ากลัว

ในขณะที่ติงเมิ่งเหยนและเจียงชื่อทั้งสองคนทนฟังคนชราสองคนพูดมากต่อไปไม่ไหวแล้ว ผู้ช่วยชีวิตก็มาถึง

ติงเฟิงเฉิงเข้ามาอย่างเร่งรีบ "คุณอา คุณอาสะใภ้ เจียงชื่อ น้องสาว ผมมาแล้ว"

ติงเมิ่งเหยนมองออกไปด้วยความดีใจ ในที่สุดก็ได้เปลี่ยนหัวข้อแล้ว เธอไม่เคยรู้สึกว่าติงเฟิงเฉิงน่ารักขนาดนี้มาก่อน

"พี่สอง รีบเข้ามานั่งก่อนสิ"