บทที่ 793 ขนมอบหล่นจากฟากฟ้า

ติงเฟิงเฉิงเกิดความสนใจขึ้นมา ราคาสองในสาม นี่ต้องเป็นการยอมลดให้อย่างมหาศาลแน่นอน โรงงานใดๆ ในตลาดไม่สามารถยอมลดให้ได้ขนาดนี้

แต่มีคำกล่าวที่ว่า ไม่มีขนมอบหล่นจากฟากฟ้า

ทำไมอีกฝ่ายถึงยอมลดให้

ติงเฟิงเฉิงไม่ใช่คนโง่ ไม่อยู่ในระดับที่ถูกหลอกได้ง่าย

เขาพยายามข่มความดีใจอย่างสุดความสามารถ เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ มองซุนเค่เฉินด้วยความสนใจ แล้วลองถามหยั่งเชิง "สองในสามเหรอ เจ้านายซุน คุณเสียสละมากเลย แต่ผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมคุณถึงยอมลดให้เยอะขนาดนี้"

ซุนเค่เฉินกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง "อย่างที่คุณพูด โรงงานของเราเป็นเพียงโรงงานขนาดเล็กทั่วไป ไม่มีอะไรพิเศษ เทียบไม่ได้กับโรงงานขนาดใหญ่เหล่านั้น"

"ประธานติง ถ้าผมไม่ยอมลด แล้วทำไมคุณต้องเลือกร่วมมือกับผม แทนที่จะเป็นโรงงานที่มีชื่อเสียงและขนาดใหญ่กว่าเหล่านั้นล่ะ?"

"คุณว่าจริงไหม?"

นี่เท่ากับเป็นการโยนคำถามกลับไปที่ติงเฟิงเฉิง

แท้จริงแล้ว ถ้าเขาไม่ยอมลดให้ ก็ไม่มีเหตุผลที่เขาจะเลือกร่วมมือกับซุนเค่เฉิน ดังนั้นมันจึงสมเหตุสมผลในทางทฤษฎี

เพื่อให้ติงเฟิงเฉิงรู้สึกสบายใจ ซุนเค่เฉินจึงพูดต่อว่า "บอกคุณตามตรง โรงงานของผมอัดวัสดุจำนวนมาก ค่าจ้างแรงงานก็ค้างจ่ายมานานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว"

"ผมรอต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว"

"ยอมลดราคาให้ระดับหนึ่ง เพื่อระบายของค้างสต๊อกออกไป อย่างมากก็ได้กำไรเล็กน้อย อย่างน้อยก็ชดเชยค่าจ้างคนงานให้ ในขณะเดียวกันก็ไม่ขาดทุน รับประกันว่าโรงงานจะมีการดำเนินงานตามปกติ"

"ผมเองก็ไม่มีทางเลือก"

ข้ออ้างของเขามีค่าควรแก่การทดสอบเช่นกัน

ตอนนี้สภาวะตลาดไม่ดี โรงงานหลายแห่งมีวัสดุสะสมจำนวนมากที่ขายไม่ออก จึงเลือกที่จะลดราคาเพื่อเป็นการระบาย มันสมเหตุสมผล