บทที่ 797 ทุกอย่างพลังทลายลงแล้ว

เมื่อเขาลืมตาขึ้น ติงเฟิงเฉิงก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล โดยมีหัวเข็มปักที่หลังมือ

ติงเมิ่งเหยนนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วมองดูเขา เจียงชื่อและถงก้วนฉือกำลังพูดคุยกันที่ประตู

"ตื่นแล้วเหรอ?" ติงเมิ่งเหยนถาม

ติงเฟิงเฉิงพยักหน้าแล้วพยายามลุกขึ้นนั่ง หัวใจของเขาเหมือนมีหินหนัก ไม่สามารถสงบลงได้เป็นเวลานาน

เจียงชื่อเดินเข้ามา แล้วพูดอย่างใจเย็น "หมอบอกว่าแค่สมองขาดออกซิเจนชั่วคราว ใส่ใจพักผ่อนก็ดีขึ้น อีกอย่าง อย่าใจร้อนเด็กขาด"

ฮ่าฮ่า จะไม่ใจร้อนได้เหรอ?

ติงเฟิงเฉิงเอนตัวพิงเตียง จับจ้องไปที่ไฟดวงนั้น พูดด้วยสีหน้าขมขื่น "จบแล้ว จบสิ้นแล้ว เงินกู้สองร้อยล้านจากธนาคาร หลุมใหญ่ขนาดนี้จะปิดได้ยังไง?"

"และเงินสองร้อยล้านนี้เอาไปใช้ซื้อวัสดุ ตอนนี้เงินถูกคนเชิดหนีไปแล้ว วัสดุก็ไม่มี โครงการก็ไปต่อไม่ได้"

"พัง ทุกสิ่งทุกอย่างพังทลายหมดแล้ว"

ติงเฟิงเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงที่อ้างว้าง ตอนนี้เขาเสียใจมากจนอยากจะกระโดดลงแม่น้ำฆ่าตัวตาย

ถงก้วนฉือเดินเข้ามาแล้วพูดว่า "ประธานติง เป็นความผิดของผมเอง! ผมตรวจสอบไม่ดี แม้แต่ใบรายการปลอมก็ยังดูไม่ออก"

ติงเฟิงเฉิงโบกมือ "ซุนเค่เฉินจงใจทำใบรายการปลอมขึ้นมา คุณจะมองออกในทันทีได้ยังไง? ไม่ใช่แค่นี้ เขายังขอให้คนงานร่วมมือเล่นละครตบตา และซื้อวัสดุคุณภาพสูงจากที่อื่นมารับมือการตรวจสอบ ซุนเค่เฉินได้ใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อเอาเงินของผม"

ทุกคนนิ่งเงียบไป

มันเป็นความจริงที่ซุนเค่เฉินละเอียดรอบคอบเกินไป ผู้ขายทั่วไปจะไม่สามารถวางแผนการที่ละเอียดแม่นยำขนาดนี้

จะมีใครที่ไหนใช้เงินสองล้านซื้อสินค้าคุณภาพสูงมาสวมรอยเป็นสินค้าของตัวเองโดยเฉพาะ?

การกระทำถึงขั้นนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่าซุนเค่เฉินเป็นจอมวางแผน มันไม่ง่ายเลยที่จะหนีพ้นจากกับดักเช่นนี้