บทที่ 805 จัดงานเลี้ยงวันเกิดร้อยโต๊ะ

หลังจากนั้นสักพัก ติงจ้งก็เงยหน้าขึ้นและมองไปที่เจียงชื่อและถามอย่างไม่พอใจมาก "เจียงชื่อ ปู่ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเอ็งจะต้องให้ปู่ทำเรื่อง......ไร้ยางอายแบบนี้?"

เจียงชื่อถึงกับหัวเราะออกมา

"ก็จริงเหมือนกันที่ปู่เป็นผู้อาวุโสกว่า ส่วนติงฉี่ซานเป็นรุ่นลูก มันอาจจะดูไม่ดีไปหน่อยที่ให้ปู่ร้องเพลงอวยพรเขา"

"แต่ถึงอย่างนั้น คุณปู่ก็เป็นพ่อแท้ๆ ของเขานะ"

"ในโลกใบนี้ การที่พ่อจะรักลูกก็เป็นกฎของธรรมชาติอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ? อย่าว่าแต่ร้องเพลงให้ลูกฟังเลย ต่อให้บินขึ้นไปเด็ดดวงจันทร์บนฟ้า หรือจะสละชีวิตเพื่อลูกชายก็เป็นเรื่องที่ต้องทำอยู่แล้ว"

ติงจ้งยังคงรู้สึกไม่สบอารมณ์ "อันนี้เอ็งพูดถูกนะ แต่เอ็งก็รู้ความสัมพันธ์ของเราแล้วไม่ใช่เหรอ มันไม่นับปู่เป็นพ่อตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว"

"คุณปู่ครับ ปัญหามีไว้แก้นะครับ สิ่งสำคัญคือพวกคุณเป็นพ่อลูกกันไม่ใช่เหรอครับ? เชื่อผมเถอะ ใช้โอกาสจากวันเกิดของพ่อผมคืนดีกับเขาดีกว่าครับ"

หลังจากพูดคุยกันเป็นเวลานาน ในที่สุด ติงจ้งก็ไม่ปฏิเสธเจียงชื่ออีก เขาจึงพยักหน้าแล้วตอบตกลง

เจียงชื่อเต็มไปด้วยความสุข

ด้วยคำสัญญาของคุณปู่ เชื่อว่าติงฉี่ซานจะมีความสุขมากกว่าได้รับของขวัญใดๆ

พ่อลูกทะเลาะกันมานานแล้ว และตอนนี้ก็ถึงเวลาต้องแก้ไขข้อขัดแย้งกัน เชื่อว่าถ้าติงเมิ่งเหยนรู้ เธอจะต้องมีความสุขมากที่ได้เห็นภาพการคืนดีนี้

หลังจากสนทนาเสร็จ เจียงชื่อดื่มชาต่ออีกสองสามแก้วแล้วค่อยลุกขึ้นเดินจากไป

ในอีกหลายๆ วันต่อจากนั้น ทุกอย่างสงบสุข ติงเฟิงเฉิงไม่มีอุปสรรคใดๆ มารบกวนเขา โครงการก็เต็มไปด้วยความราบรื่น เชื่อว่าไม่นานเขาก็จะคืนทุนได้

ติงเฟิงเฉิงในตอนนี้ได้กลายเป็นหนึ่งในสิบของคนหนุ่มสาวในเขตเจียงหนานแล้ว

ขอแค่ให้เวลา เขาสามารถยืนหยัดด้วยตนเองได้แน่นอน

และในที่สุดตระกูลติงก็มีความหวัง