บทที่ 807 อันดับหนึ่งในสายงาน

ติงเฟิงเฉิงนั่งลงข้างๆ เจียงชื่อ จากนั้นหยิบกล่องสี่เหลี่ยมสีดำที่ดูสวยงามยื่นออกไป

"อาสามครับ นี่เป็นของขวัญแทนคำอวยพรเล็กๆ จากผมครับ โปรดรับไว้ด้วยนะครับ"

"หืม มันคืออะไร?"

ติงฉี่ซานรับมันมาและเปิดกล่องต่อหน้าทุกคน ด้านในกล่องนั้นคือพู่กันจีนที่เรียบง่ายแต่ดูสวยงามมาก

ซึ่งดูจากภายนอกแล้วมันต้องเป็นของที่ล้ำค่าอย่างแน่นอน

"นี่มัน เฟิงเฉิง พู่กันจีนนี้ไม่ใช่ของถูกใช่ไหม? เอ็งต้องเสียเงินเยอะอีกแล้วล่ะสิ"

ติงเฟิงเฉิงตอบ "ก็แค่พู่กันจีนธรรมดา จะเสียเงินเยอะได้ไงล่ะครับ? ที่สำคัญคืออาสามชอบเขียนอักษรพู่กันจีน ถ้าใช้มัน ก็เหมือนเสือที่ติดปีก ต่อไปผลงานต้องยอดเยี่ยมแน่นอนครับ"

ซูฉินส่ายหัว "เฟิงเฉิงเอ๋ย ฉันคิดว่าเอ็งต้องผิดหวังแล้วล่ะ อาสามของเอ็งชอบเขียนอักษรพู่กันจีนก็จริง แต่ตัวอักษรที่เขาเขียนนั้นดูไม่ได้เลยนะ"

ติงฉี่ซานกลอกตาใส่ "พูดอะไรของคุณ? ผู้หญิงขี้บ่น ผู้ชายเขาคุยกันอยู่ จะมาขัดจังหวะทำไมกัน!"

ซูฉินแสยะยิ้มแต่ไม่สนใจเขา

ครอบครัวรวมตัวกันอย่างมีความสุข และทำให้อาหารอร่อยเป็นพิเศษ

ไม่กี่นาทีหลังจากนั้น ผู้คนอีกกลุ่มก็เดินเข้ามา คนที่ยืนอยู่แถวหน้าสุดคือชายหญิงคู่หนึ่ง ซึ่งก็คือติงหงเหย้า เจ้าบ้านตระกูลติง และน้องสายของเขาติงจื่อยวี่

ทันทีที่ทั้งสองปรากฏตัว บรรยากาศในงานก็ดูแปลกไป

ทุกคนไม่กล้าพูดเสียงดังอีก แม้แต่ตะเกียบก็ไม่กล้าเหยียดออกไปข้างหน้า กระทั่งทั้งสองเดินไปถึงที่โต๊ะของติงฉี่ซาน ทุกคนถึงจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ช่วยไม่ได้ เพราะคนส่วนใหญ่ในนี้คือพนักงานที่ถูกติงหงเหย้าไล่ออก และยังมีอีกหลายๆ คนเคยถูกติงหงเหย้าทรมานมาก่อน

พวกเขาต่างก็เกลียดติงหงเหย้า แต่กลัวติงหงเหย้ามากกว่า

แม้ว่าเจียงชื่อในตอนนี้พัฒนาแล้ว ติงเฟิงเฉิงเองก็ยกระดับตัวเองขึ้นมาแล้วด้วย แต่ในสายตาของผู้คน ต่อให้เจียงชื่อกับติงเฟิงเฉิงรวมกันก็ไม่อาจเทียบกับติงหงเหย้าได้

ไม่ว่าจะเป็นอิทธิพลอำนาจหรือกลอุบาย รวมไปถึงความมั่งคั่ง

ติงหงเหย้าก็เป็นผู้นำของคนรุ่นใหม่โดยไม่ต้องสงสัย

ติงหงเหย้าแสร้งไอเบาๆ แล้วพูดขึ้นก่อน "อาสามครับ วันนี้เป็นวันเกิดของอาสาม จัดงานใหญ่ขนาดนี้ ทำไมไม่บอกผมกับจื่อยวี่หน่อยครับ?"

ติงฉี่ซานแสยะยิ้ม "แหม่ รู้ตัวอยู่ว่าข้าไม่ได้เชิญพวกเอ็งมาด้วย การที่ไม่ได้เชิญ แต่พวกเอ็งก็ยังมา มันจะเป็นการไร้มารยาทมากเลยนะ รู้ไหม?"

เป็นการเปิดศึกอย่างเปิดเผย

ในบรรดาของคนตระกูลติง ติงฉี่หมิงเป็นคนโดดเด่นอยู่แล้ว

แม้ว่าคนอื่นจะมีบุคลิกที่แตกต่างกัน แต่ไม่มีใครกล้าพูดตรงๆ เหมือนเขา ต่อให้จะไม่พอใจแค่ไหนก็ต้องเก็บซ่อนมันไว้

แต่ติงฉี่ซานต่างกัน

เขาไม่เคยทำเช่นนั้น ถ้าเขาชอบ เขาจะบอกว่าชอบ แต่ถ้าไม่ เขาก็จะด่าต่อหน้าทันที

นิสัยแบบนี้แตกต่างกับคุณปู่ราวฟ้ากับเหว ซึ่งนี่ก็เป็นสาเหตุที่คุณปู่ไม่ชอบเขา และทำให้เขาต้องออกจากบ้านแล้วไปใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง