บทที่ 816 ยาพิษสำหรับคนอื่น แต่เป็นยาแก้พิษสำหรับเรา

ทุกๆ คนจากบริษัทอื่นๆ ถูกหลอกกันหมด เหลือเพียงเขาซูชิ่งเลี่ยงคนเดียวเท่านั้นที่ยังมีสติอยู่?

หรือว่านี่คือการแสดงของเจียงชื่อ? เป็นการแสดงของเหล่าบริษัทอัญมณีหลายสิบบริษัทในเขตเจียงหนานที่รวมตัวกันเพื่อจะหลอกลวงเครื่องประดับม่อเป่ยของพวกเขา?

เหอะๆ ใครจะเชื่อเรื่องแบบนี้กัน? แม้แต่ซูชิ่งเลี่ยงเองยังไม่เชื่อ

แต่ถ้าไม่ใช่การแสดง และคนอื่นก็ไม่ได้โง่ แสดงว่า ต้องมีปัญหาแล้วสิ

นั่นหมายความว่า คนที่โง่อยู่คนเดียวก็คือซูชิ่งเลี่ยงเอง!

ในตอนนี้ ซูชิ่งเลี่ยงเริ่มตื่นตระหนก เขาเริ่มสงสัยว่าตัวเองว่าเขาได้ทำผิดพลาดครั้งใหญ่แล้ว และเขาอาจจะพลาดโอกาสที่จะไปถึงจุดสูงสุดของวงการนี้

ไม่เพียงแต่ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้ แต่เขายังตามบริษัทส่วนใหญ่ไม่ทันแล้วด้วยซ้ำ

"หรือว่า เจียงชื่อมีความสามารถจริงๆ? แต่เราเข้าใจเขาผิด?"

"แต่วันนั้นเขาเลือกก้อนหินขยะออกมาสิบชิ้นนะ"

ยิ่งคิดก็ยิ่งแปลก

ซูชิ่งเลี่ยงถึงกับนั่งไม่ติด เขารีบออกไปจากออฟฟิศแล้วไปที่โกดัง จากนั้นเรียกช่างตัดหินมาหาเขา

เขาชี้หน้าช่างตัดหินแล้วถามว่า "คุณเป็นพนักงานเก่าที่นี่ คุณน่าจะรู้นิสัยของผมดีนะ ถ้าคุณกล้าโกหก ผมจะไล่คุณออกทันที และคุณจะไม่มีโอกาสได้อยู่ในวงการนี้อีก!"

ช่างตัดหินสีหน้าซีดเซียวด้วยความตกใจ "ท่านประธานอย่าทำให้ผมตกใจสิครับ ท่านมีคำถามอะไร ถามได้นะครับ ผมจะไม่โกหกท่านครับ"

"ดี งั้นผมขอถามคุณหน่อย ก่อนหน้านี้เจียงชื่อเพิ่งมาคัดเลือกหินอัญมณีให้เรา คุณยังจำได้ใช่ไหม?"

"จำได้ครับ"

"หินสิบก้อนที่เจียงชื่อเลือกออกมา คุณทำการตัดมันที่หน้างานเลยใช่ไหม?"

"ใช่ครับ"

"แล้วมันยังไง หินทั้งสิบก้อนที่คุณตัด มันเป็นหินขยะหมดเลย ใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินคำนี้ สีหน้าของช่างตัดหินเริ่มเปลี่ยนไป และเขาก็ตอบอย่างลำบากใจว่า "ใช่ครับ เป็นหินขยะหมดเลยครับ"

ซูชิ่งเลี่ยงไม่ได้เป็นคนโง่ขนาดที่ไม่สามารถมองเห็นความลังเลบนใบหน้าของช่างตัดหินได้ เขาจึงรู้ว่าต้องมีสาเหตุอยู่ในนี้

และเขาก็ตะโกนพูดว่า "อย่ามาโกหกผม! เจียงชื่อเป็นคนยังไงคุณไม่รู้เหรอ? เขาเป็นคนที่ชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในวางการเครื่องประดับในเขตเจียงหนานเชียวนะ ทุกครั้งที่เขาเลือกหินอัญมณี เขาไม่เคยผิดพลาดมาก่อน ทุกก้อนที่เขาเลือกล้วนเป็นหินชั้นยอด แล้วคนระดับนี้เขาจะเลือกหินขยะออกมาทั้งสิบก้อนได้ยังไง? ถ้าก้อนสองก้อน ผมจะเชื่อ ทุกคนผิดพลาดกันได้ แต่ถ้าเลือกผิดทั้งสิบก้อน พวกคุณคิดว่าซูชิ่งเลี่ยงคนนี้เป็นคนโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าคุณยังไม่พูดความจริง คุณเจอดีแน่!"

ช่างตัดหินตกใจมาก

เขาเป็นคนประเภทที่ไม่พูดเท็จและเก็บซ่อนความลับไว้ไม่ได้ และหลังจากถูกซูชิ่งเลี่ยงตะโกนใส่ เขาก็ตกใจกลัวและพูดความจริงออกมาทุกประการ

"ท่านประธานครับ เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของผมนะครับ"

"ในวันนั้น เจียงชื่อเลือกหินออกมาสิบก้อน ผมเป็นคนตัดเองครับ และทั้งสิบก้อนก็เป็นหินชั้นหนึ่งหมด"

"แต่โหวหยังผู้จัดการฝ่ายจัดซื้ออิจฉาในความสามารถของคนอื่น เขาคิดว่าเจียงชื่อจะแย่งรายได้ของเขาไป เขาจึงตั้งใจจะไล่เจียงชื่อออกไป"