บทที่ 820 ไม้อำมหิต

เหวยซือพูดปลอบใจ "เจียงชื่อคนนั้นน่ารังเกียจจริงๆ มีฝีมือหน่อยก็อวดไปทั่ว ปิดกั้นช่องทางกำไรของคนอื่น แถมยังทำตัวหยิ่งทะนงด้วย มันคิดว่ามันเอามือปิดฟ้าด้วยฝ่ามือเดียวของมันได้สินะ"

โหวหยังยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจ

เขาไม่ใช่คนโง่ เมื่อได้ยินคำพูดของเหวยซือแล้ว เขาก็รู้สึกได้ว่าคำพูดของเหวยซือนั้นมีนัย

ดังนั้นเขาจึงถามลองเชิงว่า "ผู้จัดการครับ คุณไม่ต้องอุบเรื่องไว้ก็ได้นะครับ เดี๋ยวก็ด่าเจียงชื่อ เดี๋ยวก็ปลอบใจผม คุณก็เคยถูกเจียงชื่อทำร้ายมาก่อนใช่ไหม ถึงอยากให้ผมมาร่วมมือกับคุณเพื่อจัดการเขา?"

เหวยซือเงียบไปสักพัก จากนั้นหัวเราะออกมาดังๆ

"ฉลาด!"

"เฮ้อ คุยกับคนฉลาดมันก็ดีนะ ไม่จำเป็นต้องพูดให้เสียเวลา"

"คุณโหว ที่ผมเรียกคุณมา ก็เพื่อจะหารือเกี่ยวกับการร่วมมือกันจัดการกับเจียงชื่อ คุณน่าจะยังไม่รู้ เจียงชื่อในฐานะผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อของเครื่องประดับดาวฤกษ์ มันแข็งกร้าวกับเครื่องประดับเส้ายินของเรามากแค่ไหน ผมยอมแล้วยอมอีก ตอนนี้ไม่รู้จะยอมยังไงแล้ว"

"ไอ้เจียงชื่อคนนั้น มันกลั่นแกล้งคนมากเกินไป ถ้าพวกเราที่ตกเป็นเหยื่อของมันรวมตัวกันเพื่อต่อต้านมัน ผมเชื่อว่าเรามีโอกาสเหมือนกันนะครับ"

โหวหยังพยักหน้าตอบ "แต่ปัญหาคือ เจียงชื่อมันเก่งเกินไป ตอนนี้มันมีทั้งเงินและอำนาจ แถมยังเก่งในเรื่องการต่อสู้อีก รวมไปถึงบริษัทอัญมณีเล็กๆ หลายสิบบริษัทที่ร่วมมือกับมัน เราทำอะไรมันไม่ได้ด้วยซ้ำ"

เหวยซือตอบ "แน่นอนว่าเราสู้กับมันซึ่งๆ หน้าไม่ได้ แต่เราใช้สมองของเราได้นะ"

"ใช้สมอง?"

"ใช่ครับ"

เมื่อพูดจบ เหวยซือก็เดินไปที่โต๊ะทำงานของเขา จากนั้นเปิดลิ้นชักแล้วหยิบหินก้อนหนึ่งออกมา

"คุณโหว ดูนี่สิ"

โหวหยังรับหินก้อนนั้นมาดู ซึ่งดูแล้วมันเป็นหินธรรมดามาก ไม่มีความพิเศษอะไรเลย "ผู้จัดการครับ คุณให้ผมดูอะไรครับ?"

เหวยซือยิ้มอย่างลึกลับ "ดูให้ละเอียดสิ"

ด้วยเหตุนี้ โหวหยังก็ดูให้ละเอียดอีกครั้ง และเขาก็รู้สึกประหลาดใจทันที เพราะมีรอยแตกบางๆ ที่มองไม่ชัดในหินก้อนนี้ และมันยังถูกปกปิดรอยแตกอย่างเรียบเนียน

นี่เป็นกฎเหล็กข้อห้ามในสายอาชีพนี้เลยนะ

หินที่ถูกเจียระไนแล้ว แต่เอามันกลับมาประกอบเหมือนเดิมให้เหมือนเป็นหินที่ยังไม่ได้เจียระไน ถ้าผู้ซื้อรู้เข้า ค่าเสียหายหลายเท่าตัวแน่นอน

โหวหยังตกใจมาก "ผู้จัดการครับ คุณหมายความว่ายังไงครับ?"

เหวยซือพูด "คุณเปิดออกมาดูก็รู้"

โหวหยังทำตามที่เขาพูด

โดยใช้แรงบิดก้อนหินและรอยแตกก็ถูกเปิดออก จากนั้นเขาก็พบว่าด้านในก้อนหินเคยถูกเจาะมาแล้ว และยังมีโฟมอัดแน่นด้านใน

เมื่อเทโฟมออกมา ข้างกลับเป็นหินหยกอันล้ำค่า!

นี่มัน......

โหวหยังถึงกับตะลึง ใส่หยกแท้ในก้อนหินธรรมนี้ นี่เขาคิดอะไรอยู่?

จนกระทั่งเวลานี้ เหวยซือถึงจะพูดความจริง

"คุณโหว ผมจะบอกความจริงให้ฟังนะครับ"

"ผมได้ข่าวจากคนวงในของเครื่องประดับดาวฤกษ์ ว่าในอีกสองวันข้างหน้า พวกเขาจะซื้อหินจำนวนหนึ่งแล้วส่งไปยังสำนักงานใหญ่ในมิลาน และแหล่งที่มาของสินค้าก็คือเขตเจียงหนานของเรา"