บทที่ 824 ผู้ดำเนินการที่ถูกหลอกใช้ไปด้วย

โหวหยังถึงกับกลืนน้ำลาย "คือว่า ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรครับ ผมก็ไม่อยากรู้หรอก ผมรู้แค่ว่าเจียงชื่อถูกกำจัดก็พอแล้วครับ"

เหวยซือพูดอย่างเย็นชา "ทำไมจะไม่สะดวกล่ะ อีกอย่าง ผมบอกคุณไปแล้วนะ"

โหวหยังตกตะลึง

บอกแล้วเหรอ? บอกเมื่อไหร่?

"ผู้จัดการครับ คุณอย่าล้อเล่นกับผมสิ ผมยังไม่ได้ยินอะไรเลยนะ"

เหวยซือถอนหายใจอย่างเหลืออด และพูดประโยคเดียวว่า "ไอ้แพะรับบาปที่ต้องซวยไปกับเจียงชื่อคนนั้น เขาอยู่ไกลสุดขอบฟ้า แต่ใกล้แค่ตามองเห็น"

อยู่ไกลสุดขอบฟ้า แต่ใกล้แค่ตามองเห็น?

ใคร?

โหวหยังยังคงมองไปที่เหวยซืออย่างใสซื่อ แต่เหวยซือได้แต่มองไปที่โหวหยังโดยไม่พูดอะไรสักคำ

จากนั้นสักพัก โหวหยังถึงจะตอบสนองได้

เขาจึงชี้ไปที่จมูกของเขา "ผู้จัดการทั่วไปครับ คุณคงไม่ได้หมายความว่า ไอ้แพะรับบาปคนนั้นคือผมนะครับ?"

"บิงโก คุณตอบถูกแล้ว"

"ผู้จัดการครับ คุณอย่าล้อผมเล่นนะ!" โหวหยังตกใจจนลุกขึ้นยืน

เหวยซือกางมือของเขาออกแล้วพูดว่า "ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ คุณ โหวหยัง ขโมยหยกส่วนหนึ่งไปจากเครื่องประดับเส้ายินของเรา แต่คุณไม่สามารถระบายสินค้าในประเทศได้ ดังนั้นจึงร่วมมือกับเจียงชื่อจากเครื่องประดับดาวฤกษ์ เพื่อจะช่วยกันกระจายสินค้าและแบ่งกำไรกัน"

"และแผนของพวกคุณก็คือ แกล้งทำเป็นขัดแย้งกัน โจมตีกันและกัน ทำให้บุคคลภายนอกอย่างเราคิดว่าพวกคุณเป็นศัตรู แต่อันที่จริงแล้วพวกคุณคือหุ้นส่วนกัน"

"จากนั้น เจียงชื่อบอกความลับในการขนส่งสินค้าของบริษัทให้กับคุณ แล้วจงใจทิ้งรถขนส่งคันหนึ่งให้คุณ และคุณก็ทำตามแผนของเจียงชื่อ นำหยกที่ขโมยไปจากผมซ่อนในหินหยาบแล้วแอบวางไว้บนรถขนส่งของเจียงชื่อ"

"แผนของพวกคุณเป็นเหมือนกลยุทธ์ปิดฟ้าข้ามทะเล ใช้โอกาสจากการขนส่งหินหยาบของเครื่องประดับดาวฤกษ์ แอบนำสินค้าของตนปะปนไปพร้อมกับสินค้าของเครื่องประดับดาวฤกษ์ เพื่อลักลอบขนของออกจากประเทศ และนำไปจำหน่ายต่างประเทศ สุดท้ายก็แบ่งกำไรกัน"

"แต่น่าเสียดาย แผนของพวกคุณถูกด่านศุลกากรจับได้หมด และพวกคุณทั้งสองก็จะถูกจับ"

"และสุดท้าย พวกเขายังพบบัญชีลักลอบนำเข้าในสำนักงานของเจียงชื่อ และหุ้นส่วนหนึ่งเดียวในการลักลอบนำเข้าก็คือคุณ โหวหยัง!!!"

เป็นคำพูดที่ไร้จุดบกพร่อง

เหวยซือเป็นคนฉลาดมาก เพราะเขาได้จัดเตรียมจุดจบของโหวหยังกับเจียงชื่อไว้ล่วงหน้าแล้ว

จนกระทั่งตอนนี้ ในที่สุดโหวหยังก็รู้ว่าเขาถูกหลอกแล้ว

เขาก็คิดว่ามันแปลกเหมือนกัน เพราะแค่เรื่องเอากล่องไปไว้บนรถของเจียงชื่อมันไม่ใช่เรื่องยากเลย ใครๆ ก็ทำได้ แต่ทำไมต้องเลือกเขาด้วย?

หรือว่าเพราะเขาเป็นศัตรูของเจียงชื่อ?

แต่ตอนนี้โหวหยังเข้าใจทุกอย่างแล้ว เหวยซือแค่ใช้ความเกลียดชังของเขาที่มีต่อเจียงชื่อหลอกให้เขาช่วยทำงาน และหลังเสร็จงานแล้วยังต้องเป็นแพะรับบาปอีกด้วย แถมสุดท้ายยังได้รับโทษในความผิดฐานลักลอบนำเข้า

เหตุผลที่เหวยซือไม่ยอมใช้ของคนเขา ก็เพราะกลัวตัวเองจะเกี่ยวโยงไปด้วย

ดังนั้นโหวหยังเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เหวยซือก็กลายเป็นคนใสสะอาดทันที

โหวหยังหน้ามืดตามัวเพราะความเกลียด เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกลายเป็นแพะรับบาปไปแล้ว คนอื่นแอบขายเขาให้เป็นทาส และเขายังต้องนับเงินให้คนอื่นอีก ช่างเป็นเรื่องที่น่าอัปยศอดสูจริงๆ!