บทที่ 832 อย่าบังคับผม

หยวนหยาเหว่ยในตอนนี้เป็นถึงผู้จัดการทั่วไปของเครื่องประดับดาวฤกษ์ในสาขาเขตเจียงหนาน หรือสามารถบอกได้ว่าเขาคือหัวหน้าของที่นี่!

ถ้าหยวนหยาเหว่ยเป็นสายจริงๆ ภัยอันตรายที่เขาจะนำมานั้น มันยากที่จะรับมือได้แน่

ที่ร้ายแรงที่สุดคือ ถ้าหากหยวนหยาเหว่ยพาคนของเครื่องประดับดาวฤกษ์ในสาขาเขตเจียงหนานย้ายไปอยู่กับเครื่องประดับเส้ายินทั้งหมด หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ แผนการทั้งหมดของเครื่องประดับดาวฤกษ์คงต้องล้มเหลวอย่างแน่นอน

เจียงชื่อพูดขึ้น "ช่วงที่ผ่านมานี้ ผมได้สังเกตหยวนหยาเหว่ยอยู่ตลอดเวลา ให้เขารู้สึกลูบหน้าปะจมูก ไม่กล้าทำอะไรอีก แต่นี่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาระยะยาว เพราะถ้าได้โอกาสที่เหมาะสม ผมเชื่อว่าหยวนหยาเหว่ยจะเลือกเข้าร่วมกับเครื่องประดับเส้ายินและเลือกยืนอยู่ข้างเหวยซือโดยไม่ลังเล!"

"มันกล้าดียังไง?!" ฉีเจิ้นทุบโต๊ะด้วยความโกรธ "ผมจะไปหามันตอนนี้!"

"ใจเย็นๆ ก่อนครับ"

เจียงชื่อห้ามฉีเจิ้นไว้ "ท่านประธานใจเย็นๆ ก่อนครับ หยวนหยาเหว่ยทำไม่ถูกก็จริง แต่ท่านจะจัดการเขาง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้นะครับ เขาเป็นผู้อาวุโสในบริษัทนี้แล้ว รากของเขาที่ฝังอยู่ในนี้แข็งแรงมากพอ ท่านจะทำอะไรเขาสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้นะครับ"

"สุนัขที่จนตรอกยังกล้ากระโดดกำแพงเลย ถ้าท่านเข้าไปเอาเรื่องเขาตอนนี้ มีแต่จะทำให้เขาพาคนหนีไปอยู่กับคู่แข่งครับ"

"สุดท้ายมัจฉาตายตาข่ายขาด เสียหายกันทั้งคู่ ถ้าแบบนั้นเราเจ็บหนักกันหมด แล้วจะเอาอะไรไปแข่งกับเครื่องประดับเส้ายินครับ?"

ฉีเจิ้นกัดฟันไว้แน่นๆ

เขาจะไม่เข้าใจเหตุผลเหล่านี้ได้อย่างไร แต่เขาแค่โกรธเกินไปเท่านั้น

"แต่เราจะปล่อยให้หยวนหยาเหว่ยลอยนวลแบบนี้ไม่ได้นะ?"

เจียงชื่อกระซิบเบาๆ "ไม่ต้องห่วงครับ ผมวางแผนไว้แล้ว ช่วงนี้ผมเซ็นสัญญากับผู้คนมากมาย ท่านคิดว่าผมเซ็นเพื่อจะหาเงินแค่นั้นเหรอครับ? ผมได้ทำสัญญากับบริษัทเครื่องประดับขนาดใหญ่มากกว่าสิบแห่งแล้ว และพวกเขาจะยืนหยัดอยู่ข้างผมแน่นอนครับ"

"และสิ่งที่เราต้องทำคือ การถอนรากถอนโคนของหยวนหยาเหว่ย รวมไปถึงพรรคพวกของเขา โดยให้แน่ใจว่าจะไม่ส่งผลกระทบต่อบริษัท!"

"หลังจากจัดการกับคนกลุ่มนี้แล้ว เราจะโยกย้ายคนจากบริษัทอื่นหรือสาขาอื่นมาแทนที่ และทำการสับไพ่โดยใช้เวลาที่สั้นที่สุด"

ฉีเจิ้นทั้งรู้สึกประหลาดใจและมีความสุขมาก