บทที่ 846 โรงละครตลก

เจียงชื่อจงใจบอกให้เขารู้เรื่องนี้ และเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงเผื่อเวลาไว้สองวันให้กับเหวยซือใช้เป็นประโยชน์ ความจริงแล้วเจียงชื่อไม่ได้ประมาท แต่เขากระทำโดยเจตนาของเขา

สำหรับความโกรธและการจนปัญญาของเจียงชื่อนั้น ทั้งหมดเป็นแค่การแสดง เกรงว่าเจียงชื่อคงจะซ่อนตัวอยู่ในออฟฟิศเพื่อฉลองมากกว่า?

เหวยซือแพ้แล้ว แพ้อย่างราบคาบ

เขาภูมิใจในไอคิวของเขามาโดยตลอด แต่ในคราวนี้ เขาจำเป็นต้องจ่ายค่าไอคิวของเขาอย่างหนัก

เพราะหินที่เจียงชื่อคัดแยกออกมานั้นไม่ใช่หินชั้นหนึ่ง แต่เป็นหินขยะทั้งนั้น

และที่น่าตลกกว่านั้นก็คือ เหวยซือยังเป็นคนไปแย่งหินเหล่านี้มาจากซัพพลายเออร์ทั้งสามเจ้า หมดกัน ทุกอย่างหมดกันแล้ว

เพื่อที่จะแย่งชิงสินค้าเหล่านี้ เขาใช้เงินทั้งหมดของบริษัท แถมยังกู้ผ่านธนาคารเพิ่มอีก 600 ล้านหยวนอีกด้วย

เดิมทีคิดว่าหลังจากตัดหินเสร็จแล้ว เครื่องประดับเส้ายินก็จะโด่งดังและทำเงินได้มากมาย

แต่ที่ไหนได้ การถ่ายทอดสดในครั้งนี้เป็นการประหารชีวิตเขาชัดๆ

ต่อให้เขาอยากปิดบังเรื่องนี้สักแค่ไหน แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว เพราะทั้งหมดนี้ถูกเขาถ่ายทอดสดออกไปเรียบร้อย ไม่เกินวันพรุ่งนี้ คนจากธนาคารต้องมาหาเขาถึงที่แน่นอน

เขาเสียเงินทั้งหมดของบริษัทไป แถมยังติดหนี้ก้อนโตกับธนาคารอีกด้วย

ไม่มีปัญญาชดใช้

จุดจบเดียวที่รอเครื่องประดับเส้ายินอยู่นั้นก็คือ 'การล้มละลาย'

นับตั้งแต่เหวยซือออกมาใช้ชีวิตอยู่ในสังคม เขาไม่เคยพ่ายแพ้ให้ใครอย่างราบคาบขนาดนี้มาก่อนเลย และในครั้งนี้ เขาต้องชดใช้สำหรับความมั่นใจของเขา และราคาที่ต้องชดใช้นี้ มันเป็นบทเรียนที่สาสมแก่เขามา

เสียง 'พรึ่บ' ดังขึ้น เหวยซือล้มลงกับพื้นทันที

ร่างกายที่มีสมรรถภาพดีเยี่ยมแบบเขายังไม่สามารถทนรับแรงต้านทานนี้ได้ สมองของเขาหยุดทำงานลง สองตาปิดลง และเขาก็เป็นลมคาบนเวทีทันที

"ผู้จัดการทั่วไปครับ?"

"รีบเรียกรถพยาบาลเร็วเข้า!"

"โทรเรียกรถพยาบาล เร็วเข้า!"