บทที่ 883 งานเลี้ยงฉลอง

วันรุ่งขึ้น ใกล้เวลาเที่ยงวัน

มันเป็นวันที่ฟ้าใสไร้เมฆ แดดจัด ผู้คนจะรู้สึกสบายใจกับสภาพอากาศเช่นนี้

และวันนี้ก็เป็นวันที่สำคัญมากของเขตเจียงหนาน ซึ่งจะเป็นการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของเขตเจียงหนาน

เพราะโครงการดินรกร้างทางเหนือของเมืองระยะที่หนึ่งนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว หากทุกอย่างเป็นไปด้วยดี จะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในทางเหนือของเมือง

ในขณะเดียวกัน หากสถานการณ์วันนี้ดี โครงการในระยะที่สองและสามก็จะเร็วขึ้นเช่นกัน

ทางเหนือของเขตเจียงหนานเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างยากจนและล้าหลัง แต่ตราบใดที่การก่อสร้างห้างหรูในครั้งนี้ราบรื่น ก็จะเกิดความขัดแย้งกับเมืองอาหารและเมืองเล่น

เมื่อถึงเวลานั้น ทางเหนือของเมืองอาจกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของเขตเจียงหนานก็ได้

ในวันสำคัญเช่นนี้ ย่อมหลีกเลี่ยงข้าราชการชั้นสูงและคนในแวดวงสังคมไม่ได้

คนชั้นสูงเหล่านี้ได้รับเชิญไปงานเลี้ยงฉลอง

ทุกคนมาถึงสถานที่จัดการแต่เนิ่นๆ และนั่งที่นั่งภายในห้องโถงภายใต้การจัดของเจ้าหน้าที่

เจียงชื่อและติงเมิ่งเหยนก็เข้าร่วมงานเลี้ยงด้วย

พวกเขาเป็นญาติของติงเฟิงเฉิง และเป็นผู้ดูแลเครื่องประดับดาวฤกษ์ ภายใต้สถานะของทั้งสอง พวกเขาดูมีเกียรติมาก

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาทั้งสองจึงนั่งที่โต๊ะตรงกลางงานเลี้ยง

เจียงชื่อไม่ได้คิดอะไรมากนัก แต่ติงเมิ่งเหยนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เมื่อเทียบกับคนมีชื่อเสียงมากมาย สถานะของเธอดูต่ำกว่ามาก การนั่งตรงกลางงานทำให้เธอค่อนข้างอึดอัด

อย่างไรก็ตาม เจียงชื่อได้จับมือเธอและพูดว่า "ที่รัก ตอนนี้คุณเป็นผู้จัดการทั่วไปของเครื่องประดับดาวฤกษ์แล้ว มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะนั่งที่นี่ อย่าดูถูกตัวเอง"

ติงเมิ่งเหยนสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักหน้า

ใช่แล้ว เธอควรเดินขึ้นไป แทนที่จะถูกทิ้งไว้ข้างหลังตลอดเวลา เธอจำเป็นต้องเปลี่ยนความคิด

ไม่นานพระเอกของงานก็ขึ้นเวที