บทที่ 901 เหนื่อยแล้ว

ทั้งครอบครัวมองเจียงชื่ออย่างสับสน

ติงเฟิงเฉิงวางตะเกียบลงแล้วพูดว่า "เจียงชื่อ คุณใจเย็นๆ ตอนนี้งานกำลังไปได้ดี เงินเดือนสูง งานก็น้อย ทำไมถึงไม่อยากทำแล้วล่ะ? เจออะไรไม่สบอารมณ์ในที่ทำงานหรือเปล่า?"

ซูฉินโน้มน้าวเช่นกัน "เจียงชื่อ มีเรื่องอะไรก็บอกแม่ อย่าวู่วามลาออก มันไม่ง่ายเลยกว่าเธอจะลบล้างภาพ 'เกาะเมียกิน' ออกไปได้ มาลาออกตอนนี้มันไม่ดีต่อตัวเธอเลย"

ติงฉี่ซานมองเจียงชื่อที่อยู่บนโต๊ะ รู้สึกไม่ค่อยพอใจ

นับว่ามีค่ามากสำหรับเจียงชื่อที่ได้นั่งตำแหน่งของเขาในวันนี้ จู่ๆ เขาอยากจะลาออกได้ยังไง?

มันดูเป็นผู้ชายที่ปัดความผิดชอบอย่างไรไม่รู้?

เมื่อเผชิญกับการเกลี้ยกล่อมจากทุกคน เจียงชื่อก็ฝืนยิ้มออกมาและพูดเพียงสองคำว่า "เหนื่อยแล้ว"

หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็กล่าวเสริมว่า "อีกอย่าง ผมไม่ใช่แค่ลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ แต่ยังจะลาออกจาก..."

ทุกคนมองไปที่เจียงชื่อ

เขามีตำแหน่งอื่นนอกเหนือจากตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อด้วยหรือ? น่าจะไม่มีแล้วนะ แล้วจะลาออกจากอะไรอีก?

เจียงชื่อหยุดและไม่พูดต่อ

ยังมีอีกตำแหน่งหนึ่ง สูงกว่าตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อมาก เจียงชื่อก็ไม่ได้เตรียมตัวจะสานต่อ

"ผมอิ่มแล้ว ออกไปเดินเล่นกัน"

เจียงชื่อลุกขึ้นและเดินออกไป

เขาออกจากบ้านและเดินอย่างไร้จุดหมาย ในที่สุดก็นั่งลงตรงริมแม่น้ำสายเล็กๆ แหงนมองท้องฟ้าสีคราม

ตอนนี้เขตเจียงหนานได้รับการพัฒนาอย่างมากภายใต้การบริหารของเขา

แม้ว่าเจียงชื่อจะจากไปในตอนนี้ เขตเจียงหนานก็จะพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้น

"คุณพ่อ น้องชาย ลุงเฉิง ผมเหนื่อยแล้วจริงๆ ขอพักสักระยะหนึ่ง"

"พวกคุณคิดว่าผมเอาแต่ใจเหรอ?"

การต่อสู้ในเวสเตอร์แลนด์มาห้าปี ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเหน็ดเหนื่อย แต่พอกลับมาไม่ถึงปีกลับทำให้เขารู้สึกเหนื่อย ก็เพราะที่นี่ทำให้เขารู้สึกได้ถึงคำว่าบ้าน