บทที่ 908 เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

"ดังนั้นผมก็เลย......" สือควนมองเจิ้งป๋อหยางและยิ้มออกมา "ผมเลยบังคับให้คุณจนตรอก แล้วทำตามที่ผมสั่ง"

สือควนกางสองนิ้วออก "เจิ้งป๋อหยาง ตอนนี้คุณเหลือทางเลือกแค่สองทางแล้ว"

"ทางแรก มองดูแม่ของคุณตายไป แล้วคุณก็กลายเป็นฆาตกร เพราะคุณป้อนยาให้เธอกินและถูกตัดสินประหารชีวิต"

"ทางที่สอง คุณเลือกที่จะเสียสละตัวเอง เอาม้ามของคุณให้กับแม่ ผมจะทำการผ่าตัดให้แม่ของคุณด้วยตัวเอง ตามเงื่อนไข อวัยวะอื่นๆ ในร่างกายของคุณจะต้องบริจาคให้กับสมาคมการแพทย์ของเรา และผมจะจัดการด้วยตัวเอง"

ทางเลือกทั้งสองทางนั้นยากมากที่จะเลือก

สือควนวางสัญญาข้อตกลงและปากกาสีดำไว้บนโต๊ะ "ถ้าคุณเลือกทางแรก คุณก็ไปได้เลย ถ้าคุณเลือกทางที่สอง มาที่นี่และลงนามในข้อตกลง"

"ด้วยข้อตกลงนี้ ผมจะเปลี่ยนม้ามให้แม่คุณ และการบริจาคอวัยวะของคุณจะสมเหตุสมผลและถูกกฎหมาย"

"จะเลือกเอาทางไหน คุณก็เลือกเอาเองเถอะนะ"

กลยุทธ์นี้โหดร้ายเกินไปจริงๆ

สือควนแสร้งทำเป็นเป็นคนดีเพื่อหลอกลวงเจิ้งป๋อหยางให้เอา 'ยาพิษ' ให้แม่ของเขาดื่ม ส่งแม่ของขึ้นไปบนแท่นบูชา

หากแม่ของเขาตาย เจิ้งป๋อหยางจะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตและกลายเป็นฆาตกรฆ่าแม่ ต้องถูกลงโทษตามกฎหมาย

อาจกล่าวได้ว่า เจิ้งป๋อหยางไม่มีทางให้เดินย้อนกลับไปอีกแล้ว

เขาทำได้เพียงทำตามแผนของสือควน เสียสละชีวิตเพื่อปกป้องแม่ของเขา

หากทำแบบนี้ อย่างน้อยแม่ก็มีชีวิตรอด ตายคนเดียวยังดีกว่าสองคน

เจิ้งป๋อหยางร้องไห้ออกมา

"แม่ ผมมันลูกอกตัญญู ดูแลแม่ต่อไปไม่ได้แล้ว"

"แต่แม่ไม่ต้องเป็นห่วง ลูกจะตายเพื่อตอบแทนบุญคุณที่แม่เลี้ยงดูผมมา"

"แม่ครับ แม่มีม้ามของผมแล้วต้องใช้ชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้ อยู่อย่างมีความสุข อยู่อย่างมีความสุข"

เจิ้งป๋อหยางมองไปที่สือควนและพูดอย่างหมดหวัง "ผมเลือกที่จะลงนามในข้อตกลงกับคุณ"

เขามีเพียงทางเลือกนี้เท่านั้น

ในแผนการของสือควน ตัวเลือกอื่นไม่มีความจำเป็น สือควนกำหนดสิ่งที่เจิ้งป๋อหยางต้องเลือกเอาไว้แล้ว

นักศึกษาวิทยาลัยที่อ่อนประสบการณ์แบบนี้เทียบกับสือควนที่ต้องดิ้นรนในสังคมมานานหลายทศวรรษไม่ติด ไม่อยู่ในระดับเดียวกันเลย ความแตกต่างนั้นมากเกินไป

ตั้งแต่ต้นจนจบ เจิ้งป๋อหยางถูกสือควนหลอกจนหัวหมุน

"ปล่อยเขา"

บอดี้การ์ดทั้งสองปล่อยมือทันที

เจิ้งป๋อหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้งแล้วค่อยๆ เดินไปที่โต๊ะ เอื้อมมือไปหยิบปากกาสีดำ

ขอแค่ลงนามในข้อตกลง ชีวิตของเขาก็จบสิ้นลงทันที

สุดท้ายเจิ้งป๋อหยางก็มองไปที่สือควนและขอคำยืนยันอีกครั้ง "สือควน คุณต้องรับปากกับผมว่า คุณจะเปลี่ยนม้ามของผมให้แม่ ให้แม่ผมมีชีวิตอยู่ต่อไป"

สือควนพยักหน้า "ไม่ต้องกังวล ฉันรักษาคำพูดเสมอ คนไข้ของผมไม่ต้องการม้ามของคุณ คุณสามารถลงนามในข้อตกลงได้อย่างสบายใจ"

เรื่องมาถึงขนาดนี้ ไม่ว่าสือควนจะพูดอะไร เจิ้งป๋อหยางก็ต้องลงนามอยู่ดี