บทที่ 918 ตกตะลึง

เขาจำเจียงชื่อได้ตั้งแต่แรกเห็น

เนื่องจากเขาจะมีโอกาสได้พบกับเจียงชื่อ เมื่อวานเขาจึงทำการบ้านไว้เรียบร้อย และเขาได้ตรวจเช็คข้อมูลของเจียงชื่อแล้ว ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหรือหน้าตา มันเหมือนกับคนในรูปและวิดีโอที่เขาดูทุกประการ

ไม่ผิด คนนี้ก็คือเจียงชื่อ!

"เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ผู้จัดการเจียงมาเยือนฉางเหอ จิวเวลรี่ของเราครับ!"

"แต่ต้องขออภัยจริงๆ ที่ผมไม่ได้ทำการต้อนรับเป็นการส่วนตัวครับ"

เจียงชื่อโบกมือแล้วตอบด้วยรอยยิ้ม "ไม่เป็นไรครับ ผมเห็นความตั้งใจของเถ้าแก่หยวนแล้วครับ"

จากนั้นเขาชี้ไปที่คนข้างๆ แล้วพูดว่า "ท่านนี้คือผู้ช่วยของผม ชื่อข่งเหลียนเซิ่งครับ"

"สวัสดีครับ" หยวนไท่รีบเข้าไปจับมือกับเขา

"สวัสดีครับ" ข่งเหลียนเซิ่งก็ทักทายอย่างสุภาพ

ในตอนแรกข่งเหลียนเซิ่งยังกังวลว่าความจริงจะปรากฏ เพราะของปลอมยังไงก็เป็นของปลอมอยู่ดี ถ้าอีกฝ่ายรู้จักเจียงชื่อตัวจริง แล้วจับผิดได้ว่าเจียงชื่อคนนี้คือตัวปลอม แล้วเขาจะแก้ตัวอย่างไร?

แม้จะเตรียมการมาอย่างดี แต่ถ้าเจอกับสถานการณ์แบบนี้เข้า เขาก็ไปต่อไม่เป็นเช่นกัน

แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือทุกอย่างดีไปหมด ไอ้โง่หยวนไท่คนนี้กลับมองไม่เห็นสิ่งผิดปกติอะไรเลย เขามั่นใจว่าคนนี้ก็คือเจียงชื่อโดยไม่สงสัยอะไร ซึ่งก็ทำให้ข่งเหลียนเซิ่งดีใจและรู้สึกโล่งใจมาก อย่างน้อยปัญหาใหญ่ก็ผ่านไปได้แล้ว

ส่วนสองพี่น้องตระกูลติงได้ยินการเคลื่อนไหวของด้านนอกห้องตั้งแต่แรกแล้ว ในขณะนี้ทั้งสองก็นั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

ติงจื่อยวี่กระซิบเบาๆ ว่า "ไอ้หยวนไท่คนนี้โง่จริงๆ ตัวจริงตัวปลอมมันแยกแยะไม่ออกเลย สมน้ำหน้ามันจริงๆ"

ติงหงเหย้าก็พูดขึ้น "พอได้แล้ว หยุดพูดได้แล้ว เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเข้าหรอก"

ทั้งสองก็เงียบไป

ในขณะนี้ หยวนไท่ได้เชิญเจียงชื่อเข้าไปในห้องรับแขกด้วยความเคารพ