บทที่ 947 สูบบุหรี่ด้วยกันสักมวน?

เมื่อคำพูดนี้ถูกพูดออกมา ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างเงียบไปตามๆ กัน

มันก็จริง ผลงานที่ติงเฟิงเฉิงทำออกมาในช่วงหลังนี้ แม้แต่ทางการยังให้การยอมรับเลย โดยเฉพาะช่วงภารกิจที่ดินรกร้างทางเหนือของเมือง ได้สร้างผลประโยชน์ให้เขตเจียงหนานอย่างมหาศาล

ติงเฟิงเฉิงในตอนนี้ ได้กลายเป็นคนดังของเขตเจียงหนานไปแล้ว

คนเราไม่เจอกันนาน มันก็พัฒนากันได้ จะมองด้วยสายตาแบบเดิมไม่ได้อีก

ทุกคนก็ไม่ควรมองติงเฟิงเฉิงด้วยสายตาแบบเดิมจริงๆ นั่นแหละ เขาได้เติบโตขึ้นมาแล้ว

แต่ว่าทุกคนก็ยังนับถือในตัวเจียงชื่อมาก

พูดกันตามตรง ถ้าตอนนี้เจียงชื่อกระโดดขึ้นมาชิงตำแหน่งเจ้าบ้าน มีความเป็นไปได้สูงที่จะทำสำเร็จ แต่เจียงชื่อกลับไม่ได้ทำแบบนั้น แถมยังช่วยพูดให้ติงเฟิงเฉิงอีก

หัวใจแบบนี้ใช่ว่าใครๆ จะมีได้

ติงเฟิงเฉิงจ้องมองเจียงชื่อด้วยความซาบซึ้ง ความจริงเขาเองก็ไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนตัวเองเคยทำผิดต่อเจียงชื่อไว้มากมาย เจียงชื่อไม่เพียงไม่ถือโทษ แต่กลับยังช่วยเหลือเขาครั้งแล้วครั้งเล่า

นี่สิลูกผู้ชายตัวจริง!

หลังจากนั้น เจียงชื่อก็ได้พูดต่อไปว่า "ตอนนี้ทุกคนยกมือขึ้นมาโหวต ใครเห็นชอบที่จะให้ติงเฟิงเฉิงขึ้นรับตำแหน่งเจ้าบ้าน เชิญยกมือขึ้นครับ"

เจียชื่อยกมือเป็นคนแรก

จากนั้นติงเมิ่งเหยน ติงจ้งและคนอื่นๆ ก็ยกตาม

ส่วนคนอื่นๆ ก็หันมามองหน้ากันไปมองหน้ากันมา และได้พากันยกมือขึ้น สุดท้ายภายใต้แรงกดดันทำให้เหล่าคณะกรรมการต้องจำใจยกมือตามด้วย

ท้ายที่สุด ทุกคนในที่นั้นก็ยกมือกันหมดทุกคน เห็นพ้องต้องกันแบบไม่มีใครแย้ง

ติงเฟิงเฉิงถูกแต่งตั้งเป็นเจ้าบ้านคนใหม่ อย่างเป็นทางการแล้ว!

เสียงปรบมือกระหึ่มราวกับฟ้าร้อง

ติงเฟิงเฉิงตื้นตันจนน้ำตาเอ่อล้นออกมา

ก่อนหน้านี้ตำแหน่งเจ้าบ้านนั้นต้องเป็นของเขาอยู่แล้ว ติงจ้งยินยอมที่จะมอบมันให้เขา แต่เขากลับไม่เอาไหนจนเสียมันไป และถูกติงหงเหย้าชิงไปในที่สุด

ในตอนนั้นติงเฟิงเฉิงรู้สึกสิ้นหวังมาก คิดว่าคงไม่มีทางชิงมันกลับมาได้อีก