บทที่ 973 ซื่อสัตย์ภักดี

ติงเมิ่งเหยนหัวเราะและพูดอย่างจงใจว่า "อืม จากนี้คุณจะเป็นแม่ทัพตัวคนเดียว ไม่มีความสามารถสมตามคำร่ำลือ และคุณต้องพึ่งพาครอบครัวของเราเพื่อช่วยเหลือคุณ คราวนี้คุณจะกลายเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านแล้วนะ"

มองเห็นติงเมิ่งเหยนสามารถพูดหัวเราะได้อย่างมีความสุข พวกติงฉี่ซานเห็นแล้วก็สบายใจ

หลังจากผ่านเรื่องราวในวันนี้ไป ครอบครัวพวกเขาก็ถือว่าไม่มีอะไรปิดบังแม้แต่น้อย ทุกคนสงบจิตใจแล้วนั่งลง ในฐานะที่เป็นคนในครอบครัวจริงๆ

เวลานี้ ที่ประตูข้างนอกก็มีรถหลายคันขับมา ค่อยๆทยอยเดินลงมาจากรถ มาถึงหน้าประตูตระกูลติง หัวหน้าที่นำมาทุกคนล้วนรู้จัก นั่นก็คือมู่หยางอี

ด้านหลังของมู่หยางอีมีชาย 12 คนที่มีลักษณะเฉพาะของตัวเอง พวกเขาคือคนที่มีความสามารถซึ่งได้รับการฝึกฝนโดยเจียงชื่อ—กองทองสิบสองปีนักษัตร

ที่น่าเสียดายคือ ตอนนี้เจียงชื่อไม่มีอำนาจกับตำแหน่งอะไรเลย 12คนนี้เกรงว่าการดูแลจะตกเป็นของคนอื่น

ที่มาวันนี้ น่าจะเป็นการฝึกฝน กล่าวลา

เจียงชื่อนั้นคิดอย่างนี้

แต่ความเป็นจริง....

มู่หยางอีพอมาถึงก็พูดว่า "ลูกพี่ พวกเราลาจากตำแหน่งทั้งหมดแล้ว มาร่วมกินดื่มกับคุณ คุณจะไม่สนพวกเราไม่ได้นะ!"

เจียงจื่อเกือบจะไม่พ่นออกมา

มู่หยางอีกับกองทองสิบสองปีนักษัตร ทุกคนล้วนมีตำแหน่งใหญ่สูง

เพื่อเจียงชื่อคนเดียว ทำให้พวกเขาทั้งหมดลาออก นั่นมันน่าเสียดายมาก อาศัยความสามารถของพวกเขาก็สามารถทำเรื่องที่ยิ่งใหญ่ได้

"พวกคุณอย่าเหลวไหล รีบกลับไป" เจียงชื่อพูดอย่างเข้มงวด

มู่หยางอีส่ายศีรษะ "กลับไม่ได้แล้ว พวกเราลาออกแล้ว คนเบื้องบนก็อนุญาตแล้ว ตอนนี้พวกเราเป็นเหมือนลูกพี่เป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา ถ้าคุณไม่สนพวกเรา พวกเราก็คงต้องหิวตายข้างถนนแน่"

หิวตายข้างถนนพูดเล่นแน่นอน