ตอนที่ 112
บทที่112 คนของผมมาแล้ว!
October 21, 2026
บทที่112 คนของผมมาแล้ว!
“คงไม่ใช่หรอก อี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์ขี้หนียวกับการแสดงจัง ซูเปอร์สตาร์ก็ไม่เชิญมาสักคน?”
“ฟ้าร้องดังโครมครามกลับมีฝนตกลงมาเม็ดเดียว อึกทึกครึกโครมมาเกือบทั้งวันให้พวกเรามาดูห้องโถงนี่นะ”
“เฮ้ มีหรือไม่มีซูเปอร์สตาร์กันแน่? หากไม่มีก็บอกพวกเรามาสักคำ พวกเราจะได้กลับ อย่าทำให้พวกเราต้องเสียเวลา”
ผู้คนด้านล่างเวทีต่างวิพากษ์วิจารณ์กันสารพัด แสดงท่าทีผิดหวังอย่างมากต่ออี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์
โป๋สิ้นหงนั่งไขว่ห้าง สีหน้าแสดงถึงความลำพองใจ พูดพึมพำกับตนเองว่า “ซูเปอร์สตาร์? ฮ่าฮ่า ซูเปอร์สตาร์คนไหนกล้ามา ก็อย่าหวังที่จะได้เป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาของบริษัทบันเทิงและวัฒนธรรมผ้าข้อง และยังต้องถูกแบนไปตลอดชีวิต!”
จากนั้น เขายังเป็นผู้นำในการวิพากษ์วิจารณ์อีก
“เฮ้ เฮ้ เฮ้ ประธานเฉิง หรือว่าพวกคุณไม่สามารถเชิญใครมาได้แล้ว?”
“จะให้ผมช่วยเหลือหรือไม่?”
“ในสังกัดผมมีศิลปินคุณภาพหลายคน หากคุณไม่มีก็บอกผมได้นะ ผมจะได้เตรียมคนให้คนตั้งแต่เนิ่น ๆ ทำไมถึงรอให้สถานการณ์น่าอึดอัดถึงขนาดนี้ล่ะ?”
ได้ยินเสียงเย้ยหยันถากถางของโป๋สิ้นหง เฉิงดันถิงเดือดดาลจนปอดแทบจะระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ
เธอมองไปที่เจียงชื่ออีกครั้ง “คนที่คุณเตรียมมา มาหรือไม่มากันแน่? นี้เป็นรายการสุดท้ายแล้วนะ หากยังไม่มาอีก พิธีเปิดก็คงต้องสิ้นสุดก่อนกำหนดการ”
เจียงชื่อมองนาฬิกาอีกครั้ง “ใกล้มาถึงแล้ว”
“เจียงชื่อ คุณถูกคนหลอกหรือเปล่า ซูเปอร์สตาร์ไม่ใช่ว่าจะเชิญมากันง่าย ๆ”
ด้านล่างเวที ผู้คนที่มาร่วมงานต่างก็ผิดหวัง
โป๋สิ้นหงเห็นสีหน้าผิดหวังของทุกคนที่มาร่วมงาน ลุกขึ้นยืนพูดว่า “พวกเราไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็นคนธรรมดาทั่วไป เรียกพวกเรามา ผลสุดท้ายให้พวกเรามาดูการแสดง พื้น ๆ จำพวกนี้? เฮ้อออ ดูถูกใครกัน?”
“ผมคิดว่า พิธีเปิดในวันนี้ไม่มาก็ไม่เห็นมีอะไรเลย”
“ทุกท่านพวกเราแยกย้ายกลับกันเถอะ กลับกันเถอะ”
จำนวนคนไม่น้อยต่างเห็นด้วย ทยอยลุกขึ้นยืนเตรียมตัวที่จะกลับ
สื่อมวลชนที่มาร่วมงาน เดิมก็ไม่มีทีท่าสนใจศิลปินฝึกหัดที่ยังไม่มีชื่อเสียง สถานะภาพของพวกเขาก็ไม่ได้สูงส่งไปกว่าคนที่นั่งอยู่ข้างล่าง ทุกคนต่างผิดหวังทยอยเก็บกล้องถ่ายรูป ปิดเลนส์กล้อง