ตอนที่ 124
บทที่124 ผ่านการประเมิน
October 21, 2026
บทที่124 ผ่านการประเมิน
ผู้คุมสัมภาษณ์พูดกับเน่ร์เจิง “คุณครับ ถึงคุณแล้ว”
เน่ร์เจิงเดินขึ้นมา “ผมชื่อเน่ร์เจิง เป็นทหารมาสองสามปี หลังจากประจำก็ทำงานในร้านอาหาร ตอนนี้เป็นทั้งเจ้าของ และพ่อครัว”
ฮัวเสี่ยงหรงเก็บกดความโกรธนั้นไว้โดยที่ไม่มีที่ระบาย แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเน่ร์เจิง จึงหัวเราะดังขึ้น
“เป็นพ่อครัวมาเพื่ออะไรกัน?”
“ที่นี่เป็นที่สำหรับคนบันเทิง ไม่ใช่โรงอาหารนะ หรือว่าคุณมาสัมภาษณ์เพื่อเป็นพ่อครัว?”
“ทั้งจนทั้งขี้เหร่ก็ว่าแล้วนะ นี่ยังโง่มากขนาดนี้อีก เกินเยียวยาแล้วจริงๆ ”
เน่ร์เจิงก้มหน้าลง เก็บความโกรธเคืองนั้นลงโดยไม่ได้ระเบิดออกมา
ผู้คุมสัมภาษณ์พูดขึ้น “งั้นคุณเตรียมความสามารถพิเศษอะไรมา?”
“ความสามารถพิเศษ......เออ......ผมอยากจะโชว์ทำอาหารครับ”
ทันใดนั้นก็เงียบสงัดไปทั้งห้อง ผู้คุมสัมภาษณ์มีความอึดอัดที่ปิดไม่มิด แม้ว่าจะได้รับการแจ้งเตือนภายในจากเจียงชื่อตั้งแต่แรกแล้ว แต่ก็ไม่ควรจะทำอะไรที่บุ่มบ่ามขนาดนี้?
ถ้าเป็นศิลปินธรรมดาก็ มาเพื่อฝากเนื้อฝากตัวก็แล้วไป
ปัญหาคือ นี่เป็นพ่อครัว ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่าง มาที่นี่เพื่อทำอาหารนี่มันอะไรกัน?
ฮัวเสี่ยงหรงมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก “เน่ร์เจิง คุณอย่ามาขายขำที่นี่ได้ไหม? รีบออกไปเถอะ ดูคุณที่โง่เขลาอย่างนี้ ฉันอึดอัดจนจะบ้าตายอยู่แล้ว”
ผู้คุมสัมภาษณ์มองไปที่เจียงชื่อ สังเกตเห็นว่าสีหน้าเขายังคงไร้ความรู้สึก
ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น “งั้นคุณก็เริ่มทำอาหารเถอะ”
จากนั้น เน่ร์เจิงก็ได้จัดโต๊ะ และทำอาหารที่มีชื่อเสียงต่อหน้าผู้คุมสัมภาษณ์ นั่นก็คือ ปลาต้มพริกสไตล์เสฉวนนั่นเอง
แม้ว่าเน่ร์เจิงจะมีแขนเพียงข้างเดียว แต่การจัดการกับวัตถุดิบนั้นทั้งรวดเร็ว และแม่นยำ มือเพียงข้างเดียวยังดูเชี่ยวชาญเสียยิ่งกว่ามือทั้งสองข้างของคนอื่นซะอีก
ทั้งทักษะการใช้มือ การคุมความร้อนของไฟ และการใช้วัตถุดิบต่างๆ ล้วนเยี่ยมยอมไปหมด
เดิมทีผู้คุมสัมภาษณ์ยังมีความอึดอัดอยู่เล็กน้อย แต่เมื่อดูไปดูมาก็โดนกะกดเข้าให้แล้ว ในใจของเขามีเพียงคำสองคำ คือ ชื่นชม!
เขาบอกกับเน่ร์เจิงแต่แรกแล้ว ว่าต้องทำอาหารหนึ่งอย่างที่จะสามารถแสดงให้เห็นถึงความสามารถของตัวเองได้อย่างเต็มที่ ไม่เพียงต้องอร่อยเท่านั้น ที่สำคัญกว่านั้นคือ การแสดงทักษะของตัวเองในทุกกระบวนการทำอาหารออกมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้