บทที่1532 แม่การุณลูกกตัญญู

ถานกั๋วต้งกลับไปถึงบ้านอย่างรวดเร็ว ได้พบกับคูณแม่----หวีฉิง

หวีฉิงเห็นหน้าลูกที่เต็มไปด้วยความวิตก รีบถามไปว่า “จิ้งจอกเฒ่านั่นหาเรื่องเสี่ยงภัยให้ลูกทำอีกแล้วหรือ？”

ถานกั๋วต้งถอนหายใจเฮือกยาว ตอบไปว่า “คุณแม่ คุณแม่รู้เรื่องจื้อเกิง กรุีปไหม？”

“รู้สิ นั่นมันปอดหายใจเลี้ยงบ้านตระกูลถานเลยนะ ทำไมหรือ หยางหย่งจื้อมีปัญหาหรือ？”

ถานกั๋วต้งจึงเอาภารกิจที่ถานหย่งเซิ่งมอบหมายมาเล่าให้ฟังทั้งหมด

หวีฉิงฟังจบ ก็ให้รู้สึกประหลาดใจ

“มันน่าแปลกน่าพิสดารจริง ๆ จิ้งจอกเฒ่าตัวนี้แต่ไหนแต่ไรงกเงินยิ่งชีวิต ไม่เคยเลยที่ยอมเสียเปรียบแม้แต่นิด”

“เป็นไปได้มากว่า ไอ้จิ้งจอกเฒ่านี่จะยืมมือนายจัดการกับหยางหย่งจื้อ”

ความจริงถานกั๋วต้งก็มีความคิดแบบนี้อยู่ ปัญหาอยู่ที่ว่า ดูเหมือนตอนนี้มีแต่จะต้องทำตามที่ถานหย่งเซิ่งสั่ง

หรือเขาแอบส่งข่าวไปให้หยางหย่งจื้อ？

ไม่มีทางทำได้แน่นอน

ถานกั๋วต้งพูดขึ้นว่า “ถึงแม้ทุกวันนี้ที่ทำไปแต่ละเรื่องดูไม่เห็นมีปัญหาอะไร แต่ผมก็ยังรู้สึกมีอะไรชอบกลอยู่”

หวีฉิงก็พูดอย่างกังวลใจอยู่ว่า “แม่เคยบอกไว้ก่อนแล้ว ไอ้จิ้งจอกเฒ่านี้จัดการไม่ได้ง่าย นายก็ไม่ยอมฟัง เอาเป็นตอนนี้ที่ยังไม่มีอันตรายอะไรเกิดขึ้น ถอยออกมาเถอะ พวกเราไปอยู่กันที่เมืองนอก และไม่ต้องกลับมาอีกละ”

ถานกั๋วต้งเงยหน้าขึ้น ถามไปว่า “แล้ว.....พ่อผมจะให้ทำยังไง？”

หวีฉิงนิ่งอึ้ง

ใช่สิ แล้วสามีเธอจะทำยังไง？

ตามที่ถานกั๋วต้งสืบข่าวได้ข้อมูลมาในตอนนี้ ถานเฉิงยี่สามีของเธอถูกเจ้าจิ้งจอกเฒ่านี้กักขังไว้อยู่

เพียงแค่อีกก้าวเดียว ก็จะช่วยเอาคนออกมาได้แล้ว

จะให้มาทิ้งกันตอนนี้ คงเสียดายยอมไม่ได้จริง ๆ

หวีฉิงถอนหายใจแล้วพูดว่า “เอาเถอะ เอาเถอะ ฉันตัวผู้หญิงคนเดียว ความรู้ความสามารถก็ไม่มี จัดการเรื่องใหญ่ไม่ได้หรอก มีอะไรยังไงแม่ก็ฟังตามที่ลูกจัดการเถอะ”

ถานกั๋วต้งแค่นหัวเราะอย่างลำบากใจ “ครับ คุณแม่”

สะบัด ๆ หัว ถานกั๋วต้งเอาข้อมูลทั้งหมดออกมา วางลงบนโต๊ะเปิดดูไปเรื่อย ๆ ดูไปคิดไปว่าคืนนี้จะคุยโทรศัพท์กับเจียงชื่อยังไง

.............

ฟ้า ค่อย ๆ เปลี่ยนสีดำลง

เจียงชื่อยังคงนั่งอยู่ในห้องทำงาน ยังคงรอหนังสือแจ้งเจตจำนงจากถานกั๋วต้ง