บทที่1534 หลุมพราง

วันรุ่งขึ้น ก็เป็นไปอย่างที่ถานกั๋วต้งคาดไว้ ข่าวใหญ่ของทุกสื่อลงข่าว ‘ถล่ม’ บ้านตระกูลถาน

บ้านตระกูลถาน มีความรู้สึกเหมือนกับโอนเอนกลางพายุฝน

เขาได้เห็นถานหย่งเซิ่งเปิดแถลงข่าวสื่อมวลชนด้วยตัวเอง ใช้ท่าทีน้ำเสียงที่สุดแสน ‘จริงใจ’ ขอโทษต่อประชาชนอย่าง‘นอบน้อม’ ในวงกว้าง ให้การรับประกันแล้วรับประกันอีก

ถานกั๋วต้งให้รู้สึกเป็นที่น่าขบขันนัก

นายเฒ่าเฮงซวยนี่ ในใจนั้นยินดีอยู่บานเบอะ กลับแสดงออกให้เห็นได้ถึงความสุดแสนเสียใจสิ้นหวัง

ฝีมือการแสดงนั้นพูดไม่ถูกจริง ๆ

“สุดยอด”

ถานกั๋วต้งนั่งกินอาหารเช้าต่อ ใจก็ยังครุ่นคิดอยู่ หลังจากนี้ไปจะสู้กับจิ้งจอกเฒ่านี้ยังไงต่อ

หารู้ไม่ว่า ที่เขาคิดอยู่ว่าหลังจากนี้ แต่ที่จิ้งจอกเฒ่าคิดอยู่คือ ‘ขณะนี้’

ในความคิดของถานหย่งเซิ่งนั้น ถานกั๋วต้งไม่มี ‘หลังจากนี้’ อีกแล้ว

ในเวลาเดียวกันนี้ ที่อาคารสำนักงานบริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อ ภายในห้องทำงานประธาน พวกเจียงชื่อก็กำลังนั่งดูข่าวเช้ากัน ดูการเปิดแถลงข่าวของถานหย่งเซิ่ง ประกาศขอโทษอย่างจริงใจกับประชาชนในวงกว้าง

เหมียวถงหัวเราะเหอ ๆ อย่างสุขใจพูดว่า “ฮึ สมน้ำหน้า！ท่านประธานเจียง ศึกครั้งนี้พวกเราชนะมาอย่างสวยงาม ช่างสะใจจริง ๆ ”

เมษกับกุมภ์ต่างก็ดีใจกัน

แต่เจียงชื่อไม่ใช่

บนใบหน้าของเขาไม่มีริ้วรอยของการยิ้มแต่อย่างใด ยังคงความสงบเยือกเย็น

กุมภ์ก็ให้รู้สึกข้องใจ ถามไปว่า “ท่านผู้บัญชาการ ท่านมีกังวลอะไรอยู่หรือ？”

ยังไงกุมภ์ก็ยังเข้าใจเจียงชื่อดี

เป็นดังนั้นจริง ๆ

เจียงชื่อพูดขึ้นว่า “จัดการกับจื้อเกิง กรุีปไปแล้ว สมควรแก่การดีใจจริงหรือ？”

“ถ้าเกิดว่า..........”

เจียงชื่อหยุดชะงักครู่หนึ่ง พูดเรื่องที่ทำให้ทุกคนต้องหนาวเข้าไปกับลมหายใจเรื่องหนึ่ง

“ถ้าหากว่า เป็นการตั้งใจเปิดช่องโหว่ให้พวกเรา ไม่ใช่ว่าเราไปตัด ‘ปอด’ ของเขานะ แต่เป็นว่าเขามาจับมือของเรา ไปช่วยตัด ‘ปอด’ ให้เขา แล้วนั่นจะเป็นยังไง？”

บรรยากาศในห้องหนักอึ้งขึ้นมา