บทที่1537 อย่างมากแค่ต่างฝ่ายต่างเสีย

ตอนสายในวันถัดมา ถานกั๋วต้งที่เพิ่งนอนตอนหลังเที่ยงคืนตื่นลุกขึ้นจากเตียง ขยี้ ๆ ตา มองไปที่โทรศัพท์มือถือ ปาเข้าไปเกือบสิบโมงแล้ว

เขารีบถามไปว่า “แม่ วันนี้มีข่าวใหญ่อะไรไหม？ฝ่ายบริษัทเทคโนโลยีเชิ่งเล่อทุ่มโจมตีใส่ตระกูลถานแล้วใช่ไหม？”

หวีฉิงส่ายหน้า “ไม่มี วันนี้ยังไม่เห็นมีอะไรขยับเลยแม้แต่นิด”

“เป็นปได้ยังไง？” ถานกั๋วต้งรีบเปิดเครื่องโทรศัพท์มือถือ ตรวจดูข่าวเช้าล่าสุด “เมื่อคืนวานเปิดโยนความลับออกไปตั้งมากมาย เป็นไปได้ยังไงที่เจียงชื่อจะไม่มีแอคชั่นอะไรเลย？”

ในขณะที่ถานกั๋วต้งกำลังงุนงงสงสัยอยู่นั้น เลขาฯ.ส่วนตัวของเขาผลุนผลันวิ่งเข้ามาหา พอเข้าประตูมาก็ตะโกน;” คุณชายถาน แย่แล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว คุณถูกฟ้องคดีแล้ว！！！”

ถานกั๋วต้งงงชะงักไปหลายวินาที ไม่ได้คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องอะไร

“ใครกันที่ฟ้องข้า？เจียงชื่อเหรอ？”

เลขาฯ.ส่วนตัวของเขาอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ หลายครั้งเหมือนจะพูด แต่ไม่กล้าที่จะพูดออกมา ก็ด้วยเพราะชื่อนี้มันน่าสะท้านขวัญจริง ๆ

ถานกั๋วต้งขมวดคิ้วย่น “แกมัวอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อะไรกัน？เป็นใคร พูด！”

เลขาฯ.ส่วนตัวของเขาถอนใจยาว “คือ คือคุณปู่ของคุณ ถานหย่งเซิ่ง ท่านผู้เฒ่าถาน！”

บรึม！！！

สมองของถานกั๋วต้งเหมือนถูกสายฟ้าฟาดผ่านแปลบ ไม่กล้าที่จะเชื่อเรื่องนี้เลย

เขาดีดตัวขึ้นจากโซฟาในทันที

“เล่ารายละเอียดมาให้ชัดเจนซิ！”

เลขาฯ.ส่วนตัวของเขาจัดแจงเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ออกมา “ผมก็เพียงได้รับข่าวจากภายในมานิดเดียว ท่านผู้เฒ่าเขาได้ยื่นฟ้องคุณ ว่าคุณกับเจียงชื่อร่วมมือกันมุ่งทำร้ายบ้านตระกูลถาน นี่เป็นคดีอาชญากรรมเชิงพาณิชย์ หากจัดการไม่ดี คุณกับคุณเจียงชื่อมีหวังได้ติดคุกทั้งหมด และเห็นว่าท่านผู้เฒ่ามีหลักฐานอยู่ในมือพร้อม เมื่อคืนที่คุณโทรศัพท์ไปหาเจียงชื่อได้ถูกแอบฟัง ทั้งหมดถูกบันทึกไว้หมด คุณคงไม่ใช่ยังไม่รู้อีกมัง？”

แอบฟัง？

ถานกั๋วต้งสะดุ้งโหยง รีบเอาโทรศัพท์ในมือขึ้นมาตรวจ ในโทรศัพท์มีอุปกรณ์ดักฟังซุกอยู่จริง ๆ

เข้าใจแล้ว เข้าใจแจ่มแจ้งกันแล้ว