บทที่ 186 ใครคือเทพกันแน่

จางฉี่เหามองฟางเหยียนอย่างชื่นชม จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “นายคือทหารที่ดี เมื่ออยู่ในกองทัพรู้จักปกป้องประเทศ เมื่ออยู่ในครอบครัวก็รู้จักปกป้องคนในครอบครัว ฉันชื่นชมนายในจุดนี้มาก”

“ขอบคุณครับ!” เมื่อคุยกันเข้าใจแล้ว เย่ชิงหยู่รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

ทำไมเธอจะไม่อยากอยู่กับครอบครัวอย่างสงบสุขล่ะ ภาพในตอนนี้คือภาพที่เย่ชิงหยู่อยากจะเห็น เธอหวังว่ามันจะเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ

ทุกคนทานข้าวกันอย่างสงบสุข จู่ๆ ก็มีเสียงคนดังขึ้นมาจากข้างนอก

“เหล่าหลัว ฉันต้องการห้องหมายเลข 888 มันเป็นห้องที่ฉันอยากได้มาตลอดนะ นายรีบไปเอามาให้ฉันเลย วันนี้ฉันจะต้องต้อนรับแขกวีไอพี” เสียงที่ดูเหมือนเอาแต่ใจดังขึ้น

หลัวเทียนเยว่เจ้าของโรงแรมนานาชาติเทียนเยว่หัวเราะแหะๆ “พี่เจิ้ง คุณเอาห้องหมายเลข 666 เถอะ ห้องหมายเลข 888 มีคนจองไว้แล้ว แล้วตอนนี้พวกเขากำลังทานข้าวกันอยู่ด้วย”

“อะไรนะ” คนที่ชื่อพี่เจิ้งพูดออกมา “เหล่าหลัว ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม ฉันทานข้าวในห้องหมายเลข 888 มาตลอดไม่ใช่เหรอ งั้นฉันพูดอย่างนี้แล้วกัน ถ้านายเปลี่ยนโต๊ะอาหารให้ฉัน ฉันทานข้าวไม่ลงจริงๆ นะ”

หลัวเทียนเยว่พูดว่า “คุณไม่โทรมาบอกผมก่อน เดี๋ยวๆๆๆ ผมจะไปคุยกับคุณ”

“ไม่คุยแต่ต้องทำ คืนนี้มีแขกวีไอพี”

ไม่นาน ประตูห้องอาหารของฟางเหยียนก็ถูกผลักออก หลัวเทียนเยว่เจ้าของโรงแรมนานาชาติเทียนเยว่เดินเข้ามาพร้อมสีหน้ารู้สึกผิด เขาพูดกับคนพวกนี้ว่า “รบกวนทุกท่านสักครู่นะครับ มีแขกประจำของที่นี่ต้องการห้องอาหารของพวกคุณ ผมขอคุยเรื่องการเปลี่ยนห้องทานอาหารได้ไหมครับ”

จางฉี่เหาไม่ได้พูดอะไร จางซื่อตงก็รีบพูดขึ้นมาว่า “ไม่ได้ เราทานข้าวกันแล้ว จะเปลี่ยนได้ไง” เขาแจ้งสถานที่กับนักฆ่าคนนั้นแล้ว ถ้าเปลี่ยนที่แล้วนักฆ่าคนนั้นฆ่าคนอื่น จะทำยังไง

“ใช่ ทำอย่างนี้ได้ที่ไหนกัน ไม่ง่ายเลยกว่าเราจะได้ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา ยังจะมาให้เราเปลี่ยนที่อีก ทุกคนจ่ายเงินแล้ว มีสิทธิ์อะไรมาให้พวกเราเปลี่ยน ให้พวกเขาไปห้องอื่นไม่ได้เหรอ” ภรรยาของเขาพูดเสริม

การที่จะให้คนเปลี่ยนห้องอาหารอย่างกะทันหัน เป็นเรื่องที่ไม่มีมารยาท มารบกวนเวลาทานอาหารของพวกเขายังไม่เท่าไร แถมยังมาทำให้เสียหน้า ยังไงตระกูลจางก็เป็นตระกูลอันดับสอง จองห้องทานอาหารแล้วยังมาโดนไล่อีก นี่มันหมายความว่าอะไร

จางฉี่เหาพูดออกมาอย่างดุดัน “ฉันไม่ยอม!”

หลัวเทียนเยว่พูดด้วยสีหน้าลำบากใจ “ทุกท่านได้โปรดเข้าใจ พวกที่อยู่ข้างนอกเป็นคนที่มีชื่อเสียงในเมืองจินโจว มีคนที่ชื่อว่าชื่ออีที่อยู่ในเมืองของเรา อีกทั้งยังมีหัวหน้าในแผนกต่างๆ”

เย่ชิงหยู่ขมวดคิ้ว “หัวหน้าก็ไม่ควรทำแบบนี้ นี่เราทานข้าวกันแล้วนะ!”

เมื่อได้ยินเย่ชิงหยู่พูด ฟางเหยียนก็พูดขึ้นว่า “ใช่ กลับไปบอกพวกเขาว่าพวกเราไม่เปลี่ยน”

หลัวเทียนเยว่สีหน้าลำบากใจ แต่เมื่อเขาได้ยินเสียงเมื่อกี้ เขาจึงหันไปมอง หลังจากเห็นคนที่นั่งอยู่ตรงมุม เขาเกือบจะอุทานออกมา เป็นเขา เป็นคนๆ นั้น คุณชายของตระกูลฟาง

ไม่นานมานี้ตระกูลฟางได้ตั้งบริษัทฟางซื่อกรุ๊ปที่เมืองจินโจว เพียงเพราะคุณชายของตระกูลฟาง เรื่องนี้ทุกคนรู้ดี หลัวเทียนเยว่อยู่ในสายงานนี้ เขาจึงรู้ว่าคุณชายตระกูลฟางคือใคร

ใช่แล้ว ฟางเหยียนคนที่อยู่ตรงหน้า คนที่เป็นลูกเขยที่แต่งเข้ามาอยู่ในบ้านตระกูลเย่!

เขารู้เรื่องราวทั้งหมดแต่ไม่เคยพูดกับใคร เพราะคนแบบนี้เป็นคนที่ไม่ควรไปยั่วโมโห

ถ้าขืนพูดพล่อยๆ ออกมา ไม่แน่ชีวิตของเขาอาจจะหาไม่ก็ได้

ตระกูลฟางแห่งเจียงตู เป็นตระกูลที่แข็งแกร่ง ดังนั้นเขาจึงรีบก้มหน้าแล้วพูดว่า “ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้”