บทที่ 193 สัญญาของคุณชายฟาง

คุณชายคนนี้ไม่ใช่พวกที่ทำอะไรตามอำเภอใจ ทำไมจู่ๆ ก็พูดแบบนี้ หวังชิงชิงคาดไม่ถึงเป็นอย่างมาก

แต่เธอยังไม่ทันพูดจบก็เห็นแววตาอันแน่วแน่ของฟางเหยียน ดังนั้นเธอกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอไป เธอมีสิทธิ์ไปสั่งสอนการทำงานของคุณชายได้ยังไง

ฟางเหยียนพูดอย่างเนิบๆ ว่า “เธอวางใจเถอะ ฉันรู้ว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ”

“ค่ะ!” หวังชิงชิงถามขึ้นว่า “คุณชายจะให้เซียวเจิ้นเที่ยนลักพาตัวใครหรอคะ”

“ฟางเหยียน!” เขาพูดออกมา

เมื่อได้ยินดังนั้น หวังชิงชิงนึกว่าตัวเองฟังผิด จึงขมวดคิ้วแล้วถามว่า “คุณชายจะให้ลักพาตัวใครนะคะ”

ฟางเหยียนพูดชื่อตัวเองออกมาอีกครั้ง “ฟางเหยียน!”

หวังชิงชิงมึนงงไปหมด เธอมองฟางเหยียนและไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกมา นี่เป็นชื่อของคุณชายไม่ใช่หรอ หรือว่าในเมืองจินโจวยังมีคนที่ชื่อเหมือนคุณชาย

ไม่รอให้หวังชิงชิงได้เอ่ยปากถาม ฟางเหยียนพูดออกมาอย่างสบายใจว่า “ให้เขาลักพาตัวฉัน เธอไม่จำเป็นต้องสงสัย ทำตามที่ฉันบอกก็พอ เซียวเจิ้นเที่ยนต้องสนใจในข้อเสนอของฉันแน่นอน เธอวางใจเถอะ”

“แต่ว่า...” หวังชิงชิงเหมือนจะพูดอะไรออกมา เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “คุณชาย ฉันไม่เข้าใจ คุณพอจะบอกฉันได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงให้เซียวเจิ้นเที่ยนลักพาตัวคุณล่ะคะ”

ฟางเหยียนแสยะยิ้มออกมา “ไม่ต้องถามอะไรหรอก ทำตามที่ฉันบอกเถอะ”

ถึงในหัวของหวังชิงชิงเต็มไปด้วยคำถามมากมาย แต่เธอก็ไม่ได้ถามต่อ ฟางจินหยวนเคยบอกว่าคุณชายสั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำ สั่งให้พูดอะไรก็ต้องพูด ทั้งหมดขึ้นอยู่กับคำสั่งของคุณชาย

“ค่ะคุณชาย” หวังชิงชิงตอบเสียงเบา

เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูห้องทำงาน เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงหันไปมองฟางเหยียนแล้วถามว่า “คุณชาย วันหยุดคุณว่างหรือเปล่า ฉันอยากเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อ วันนั้นที่คุณช่วยฉัน ฉันยังไม่ทันได้ขอบคุณเลย”

พูดจบ หัวใจของหวังชิงชิงเต้นตึกตัก ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเอ่ยปากชวนผู้ชายทานข้าว เธอคิดไม่ถึงว่าการชวนคนอื่นทานข้าวจะรู้สึกแบบนี้

ฟางเหยียนเงยหน้าขึ้นมองหวังชิงชิง เขาเงียบอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าเบาๆ “ค่อยว่ากัน”

เขาพูดอย่างไร้ความรู้สึก จนทำให้หวังชิงชิงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

หลังจากเดินออกจากห้องทำงาน มือถือของหวังชิงชิงก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูแล้วก็ตัดสายทิ้ง เธอคิดไม่ถึงว่าหลังจากที่แยกทางกับโจวเจิ้งคนในบ้านก็โทรมาหาเธอและให้เธอกลับไป

ตระกูลโจวคาใจเรื่องที่โจวเจิ้งถูกทำร้ายและส่งนักฆ่ามาลอบฆ่าฟางเหยียน ถ้าหวังชิงชิงไม่รีบกลับไป ไม่รู้ว่าฟางเหยียนจะกลายเป็นศพเมื่อไร

ดังนั้นหวังชิงชิงจึงวางแผนจะกลับไปดินแดนตะวันตกที่ที่เธออยู่มาตั้งแต่เล็กจนโต และเป็นที่ที่เต็มไปด้วยฝันร้ายสำหรับเธอ

หลังจากที่ยืนสูดหายใจลึกอยู่ตรงทางเดิน หวังชิงชิงจึงเดินลงไปข้างล่าง

เมื่อเห็นหวังชิงชิงออกไปแล้ว ฟางเหยียนจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้ เขาทอดมองไปนอกหน้าต่างและแสยะยิ้มออกมา ตอนนี้ตระกูลเซียวกำลังตกอยู่ในกำมือของเขา

ตอนนี้ฟางเหยียนกำลังใช้สิ่งที่เซียวเจิ้นเที่ยนถนัดเล่นงานเซียวเจิ้นเที่ยน

เซียวเจิ้นเที่ยนมาถึงหน้าบริษัท เมื่อลงจากรถก็เห็นผู้หญิงรูปร่างดีอย่างหวังชิงชิง

“ประธานหวัง” เมื่อเห็นหวังชิงชิง เขาจึงประสานมือขึ้นมาข้างหน้าเพื่อทำความเคารพอย่างมีมารยาท