บทที่ 265 รีบจอดรถ ฉันจะลงจากรถ

เมื่ออานเยว่เห็นโทรศัพท์ของตัวเอง โดนโยนลงพื้นจนแตกกระจาย ก็พูดขึ้นมาทันที：“คุณชายเหลียง นั้นมันเป็นโทรศัพท์ของฉัน！”

เหลียงเจิ้งจ้องมองอานเยว่และตะโกน：“โทรศัพท์ของคุณแล้วยังไง？เดียวฉันซื้ออันใหม่ชดเชยให้คุณ！มันก็แค่โทรศัพท์เครื่องเดียว？”

อานเยว่ยังอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะไม่พูด เพราะเวลาที่เหลียงเจิ้งโกรธมากๆ ถ้าใครพูดจาไม่เข้าหูเขา ก็จะโดนเขาด่าจนเละเทะ ถึงแม้บ้านของเขาจะมีเงิน แต่ก็สู้เหลียงเจิ้งไม่ไหว

“ขึ้นรถ ฉันจะไปฆ่าผู้ชายคนนั้น” เหลียงเจิ้งขึ้นรถอีกครั้งด้วยความโกรธ

ด้านในรถเบนซ์ ถังยู่ยังไม่เห็นคนของเหลียงเจิ้งปรากฏตัว เธอมองไปข้างหลัง ก็ไม่เห็นรถสปอร์ตของเหลียงเจิ้งตามมา เธอคิดในใจว่าเหลียงเจิ้งกลัวจนหัวหดไม่กล้าตามมาหรือเปล่า เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงเขตหนานซาโจว ถ้าผ่านตรงนี้ไป ก็ไม่มีโอกาสจัดการคนพวกนี้แล้ว

“เหลียงเจิ้งคุณเป็นคนไร้ประโยชน์！”ถังยู่อดไม่ไหวก็เลยด่าออกมา

ฟางเหยียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มอีกครั้ง เขาพบว่าถังยู่เป็นคนที่น่าเบื่อจริงๆ

“คุณยิ้มทำไม？”ถังยู่พบว่าฟางเหยียนกำลังยิ้ม ตอนนี้เธอกำลังโกรธมากๆ แต่ผู้ชายคนนี้กลับหัวเราะอย่างน่ารังเกียจ

ฟางเหยียนหยักไหล่และพูด：“ฉันยิ้มไม่ได้เหรอ？”

“ไม่ใช่ คุณไม่มีอะไรแล้วยิ้มทำไม？รถคันนี้ก็ไม่ใช่คุณเป็นคนขับ คนที่ควรภูมิใจก็ไม่ควรเป็นคุณ”ถังยู่เหมือนจับจุดอ่อนบางอย่างของฟางเหยียนได้ เธอก็ไม่ยอมปล่อยมันไปง่ายๆแน่นอน

เทียนขุยอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างเย็นชา เมื่อได้ยินเรื่องนี้ เขารู้สึกผิดหวังและไม่อยากพูดกับผู้หญิงคนนี้

ถังยู่สังเกตเห็นรอยยิ้มของเทียนขุยอย่างรวดเร็ว เธอขมวดคิ้วและพูด：“คุณยิ้มทำไม？”

เทียนขุยพูดว่า：“เมื่อสักครู่ฉันเป็นคนขับรถคันนี้เอง ฉันยิ้มไม่ได้เหรอ？”

“คุณยิ้มไม่ได้อยู่แล้ว คุณขับรถอันตรายมาก ถ้ารถชนกันแล้วเกิดเรื่องไม่ดีกับฉัน คุณคิดว่าคุณสามารถรับผิดชอบได้เหรอ？คุณต้องรู้ไว้นะ คุณปู่ของฉันคือถังเสี่ยนจง ถ้าเขารู้ว่าฉันโดนชนจนได้รับบาดเจ็บ พวกคุณต้องรับผลลัพธ์ที่ตามมา！”ถังยู่นั่งกอดอกด้วยความโกรธและพูด

เทียนขุยถาม：“ผู้ชายสองคนนั้นเป็นเพื่อนคุณใช่ไหม？”

ถังยู่ทำปากมุ่ยและพูด：“ใช่ แต่พวกคุณอย่าคิดว่าพวกเขาจะยอมปล่อยพวกคุณไปง่ายๆ ฉันจะบอกพวกคุณ เขาไม่ทางปล่อยพวกคุณไปแน่นอน ภายในสามนาที พวกเขาก็จะไล่ตามมาทัน ปิดล้อมพวกคุณทั้งหน้าและหลัง ถึงเวลานั้นฉันจะดูว่าพวกคุณยังยิ้มได้อีกไหม ฉันเคยเตือนพวกคุณหลายรอบแล้ว พวกเขาเป็นคนมีเงินและอำนาจ พวกคุณสู้เขาไม่ได้หรอก”

“ใช่เหรอ？งั้นเธอก็ดูให้ชัดๆว่าพวกเรามีความสามารถนั้นหรือเปล่า”รอยยิ้มแปลกๆปรากฏบนใบหน้าของเทียนขุย

ฟางเหยียนขยับปากและยิ้ม วันนี้เขายิ้มหลายรอบเพราะความตลกของผู้หญิงคนนี้ เธอเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจ และเป็นผู้หญิงตลก ไม่แปลกใจเลยที่มีคนเคยพูดว่าการหัวเราะทำให้มีความสุข และถังยู่คนนี้สามารถสร้างเสียงหัวเราะได้

“ฮึ！”ถังยู่ทำปากมุ่ยและพูด：“ฉันจะบอกพวกคุณ เคยมีคนยั่วยุแก๊งท่านชาย พวกคุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนๆนั้น？”

ทั้งสองคนเงียบ ถังยู่ก็พูดต่ออีกว่า：“ชายคนนั้นพยายามต่อสู้กับแก๊งท่านชาย และเขายังเป็นคนที่มีตำแหน่งด้วย สุดท้ายเขาก็โดนแก๊งท่านชายชนจนเสียชีวิต รถยนต์ทั้งหมดสามสิบคันชนเข้ากับรถยนต์ของเขา เขาเสียชีวิตในเหตุการณ์เลย เรื่องนี้รู้ไปถึงหูผู้ใหญ่ แต่เรื่องนี้ก็ถูกระงับภายในสองวัน รู้ไหมว่าพวกเขาทำให้เรื่องเงียบได้ยังไง ？เพราะว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ทำด้วยคนๆเดียว แต่เป็นแก๊งท่านชายสามสิบคนทำด้วยกัน พวกเขารับผิดชอบเรื่องนี้ด้วยกัน และครอบครัวของทุกคนก็เป็นคนมีอำนาจและชื่อเสียงในหนานหลิง ตอนนี้พวกคุณสองคนน่าจะรู้ว่าแก๊งท่านชายน่ากลัวและแข็งแกร่งแค่ไหน？”

“แข็งแกร่ง？”ฟางเหยียนเหลือบมองเธอ ส่ายหัวและพูด：“พวกเขามันก็แค่เศษสวะ พวกเขาแข็งแกร่งตรงไหน！”

“คุณ！”ถังยู่บ่นและพูดด้วยความโกรธ：“เมื่อสักครู่ถ้าฉันไม่ได้อยู่ในรถยนต์ พวกคุณคิดว่าตัวเองจะรอดมาได้เหรอ？บางที ตอนนี้พวกคุณอาจจะกลายเป็นศพแล้วก็ได้！”