บทที่ 273 ตัดมือทั้งสองข้างของเขา

แต่เพราะการกระทำของเทียนขุย จึงทำให้มีคนในร้านอาหารฝรั่งวิพากษ์วิจารณ์ไม่น้อย

“หมอนี่บ้าไปแล้วใช่ไหม ถึงกล้าทำร้ายอาจารย์ต่างชาติ นี่คือการหาเรื่องชัดๆ！”

“ใช่แล้ว ตอนนี้สมัยไหนแล้ว ยังมีคนกล้าทำเรื่องหยาบคายแบบนี้อีก หมอนี่รนหาที่ตายจริงๆ”

“เธออาจจะไม่เห็น เมื่อกี้ตอนที่หมอนี่อยู่ตรงประตูเขาผลักพนักงานด้วยนะ ตอนนี้ยังลงมือทำร้ายคนอื่นอีก คิดว่าตัวเองจะทำอะไรก็ได้โดยไม่มีกฎเกณฑ์งั้นเหรอ”

“ประเทศของเราขาดคนไร้สติปัญญาแบบนี้เหรอ？แต่ละคนคิดว่าตัวเองเก่งหนักเหรอ แต่ผลสุดท้าย ก็เข้าคุกไปหมดไม่ใช่เหรอ หมอนี่ต้องรับผิดชอบอยู่ที่นี่ กล้าแตะต้องลูกสาวหัวหน้ารักษาความปลอดภัยของเขตหนานซาโจว”

“ทำเพื่ออารมณ์โกรธเพียงชั่วครู่ เอาชีวิตของตัวเองเข้าไปเสี่ยง ไม่คุ้มเลยจริงๆ！แต่ฉันชื่นชมการกระทำของเขานะ อย่างน้อยเขาก็ไม่ยอมพวกหมอนั่น ให้พวกเขารู้ว่านี่คือผืนแผ่นดินของประเทศหวาของเรา”

คนในร้านอาหารฝรั่งยืนขึ้นมาอย่างเป็นกังวล พลางชี้ไปที่เทียนขุยต่างยืนหยัดในความคิดเห็นของตัวเอง ในสายตาของคนส่วนมาก คนต่างชาติแตะต้องไม่ได้ เพราะว่าพวกเขาได้รับการปกป้องเป็นพิเศษ เพราะฉะนั้นมีคนจำนวนมากที่ถูกปลูกฝังว่าเห็นคนต่างชาติต้องทำความเคารพ แต่กลับไม่รู้ว่า ความจริงแล้วทุกคนที่มาถึงประเทศหวาจะได้รับการปฏิบัติเหมือนกัน

เสียงของที่นี่ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย แน่นอนว่าพอพนักงานได้เห็นฉากนี้แล้ว เขาจึงรีบมุดหัวเข้าไปในห้องทำงาน ผ่านไปไม่นาน ก็มีชายในชุดสูทใส่รองเท้าหนัง และสวมแว่นกรอบทอง ผมหวีจนเรียบเดินออกมา

“นี่ คุณทำอะไรน่ะ？ทำไมถึงทำร้ายคนอื่นในร้านอาหารของเรา”ชายหนุ่มร้องตะโกนเสียงดัง

ชายหนุ่มเดินเข้ามา ท่าทางดุดันมาก เขาสาวเท้าเข้ามา อีกทั้งทั้งตัวยังนำพาลมมาด้วย เขาเป็นผู้จัดการของร้านอาหารฝรั่งร้านนี้ กล้าทำเรื่องวุ่นวายในที่ของตัวเอง ก็เท่ากับตกหน้าของเขา หมอนี่ไม่อยากออกไปอย่างมีชีวิตอยู่ใช่ไหม？

เทียนขุยกวาดตามองไปที่ผู้จัดการที่สวมแว่นกรอบทองคนนั้น เขาคลายมือออกจากนิ้วของชายผมทอง พลางพูดขึ้นมาว่า“นี่คือผลจากการที่นายชี้นิ้ว จากนี้ไปอย่าใช้นิ้วชี้ใครอย่างหยิ่งผยองอีก นี่คือกฎระเบียบของประเทศหวา มาถึงประเทศหวา ก็ต้องเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม！”

เทียนขุยพูดสิ่งที่ฟางเหยียนสอนเขาเมื่อครู่ไปหนึ่งรอบ เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม แม้แต่เรายังเคารพทำตาม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนาย？

เทียนขุยที่มีตำแหน่งเป็นถึงพลโทของประเทศหวา เขาทำหน้าที่ปกป้องชายแดนทั่วทั้งเขตซีหนาน เป็นตำนานที่สามารถโบกมือเรียกกองกำลังนับหมื่นนับพันมาได้

สามารถสั่งภายในคำสั่งเดียว ทำลายเขตหนานซาโจวได้ภายในพริบตา ไม่ใช่สวะแบบแกที่จะสามารถมาดูถูกได้

สาวผมยาวพยุงชายผมทองลุกขึ้น แล้วเอ่ยถามไปว่า“ปีเตอร์ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม？ปีเตอร์！”

ชายผมทองพูดพลางกัดฟันกรอด“ไม่เป็นไร คุณดูนิ้วของฉันสิเป็นแบบนี้ไปแล้ว คุณลองดูสิว่าเป็นอะไรไหม！”

ถูกชายผมทองด่าไปหนึ่งชุด สาวผมยาวจึงทำได้เพียงพูดด้วยใบหน้าขอโทษ“ขอโทษค่ะปีเตอร์！ฉันไม่ดีเอง”

ไม่รู้ว่าทำไมเธอต้องขอโทษจริงๆ ผู้หญิงแบบนี้ไม่ใช่เรื่องที่เธอทำผิด ผู้ชายก็ต้องขอโทษไม่ใช่เหรอ？แต่พอถึงเธอตรงนี้ กลับเปลี่ยนเป็นคนน่าสมเพช ต่อหน้าของชายผมทองคนนี้ หรือเธอยอมที่จะน่าสมเพชแบบนี้เหรอ？