บทที่ 478 เรื่องราวของนักฆ่าสัตว์

หลังจากผู้ชายคนนั้นก้าวเท้าเข้าไป ก็เดินต่ออีกสามก้าว เปิดเผยร่างเขาให้ประจักษ์ต่อสายตาทุกคน แสงไฟสาดส่องกระทบเข้าที่เขาพอดี ทำใบหน้าเขาสว่างขึ้น นี่เป็นผู้ชายร่างกำยำสูงใหญ่ รูปร่างสูงใหญ่แข็งแรงคนหนึ่ง ใบหน้าเขาไม่ชวนให้คนสบตาเขาตรงๆ และไม่รู้ทำไม พอมองหน้าเขาแล้วจะรู้สึกไม่ชอบใจเท่าไหร่

บางทีอาจเพราะเขาไว้เคราก็ได้ นั่นเป็นใบหน้าแบบมีหนวดเครา ไม่ไม่ไม่ ก็ดูไม่ใช่หนวดเครา เหมือนจะงอกอยู่บนหน้าเขาน่ะแหละ หน้าตาเขา เวลาคนมองดูแล้วรู้สึกว่าเขาเหมือนหมาป่ามากกว่า!

ที่จริงไม่เกี่ยวกับหน้าเขาหรอก เป็นเพราะรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขามากกว่า มันเป็นรังสีอำมหิตตามแบบทหารกล้าที่ตรากตรำกรำศึกมายาวนาน

กรำศึกมานานปี บนตัวจะเต็มไปด้วยวิญญาณมากมาย แล้วจะไม่ให้มีรังสีอำมหิตได้ยังไงกันล่ะ

เขาใส่ชุดทหารสีกากี รองเท้าคอมแบตสีดำ ดูแล้วเป็นนายทหารมาดร้ายดุดันตามต้นฉบับเอามากๆ

เย่ชิงหยู่เหมือนเคยเห็นคนตรงหน้านี้ที่ไหนมาก่อน แต่ให้คิดตอนนี้ก็คิดไม่ออก เฉินหย่าคว้าแขนเธอไว้แน่น กระซิบถามอย่างระมัดระวังว่า “ชิงหยู่ เธอรู้จักเขาหรอ?”

เย่ชิงหยู่ส่ายหัวบอก “ไม่รู้จัก ฉันไม่รู้...”

เธอยังพูดไม่ทันจบ ผู้ชายคนนั้นก็ยืนตัวตรง สองตาจับจ้องมาที่เย่ชิงหยู่เขม็ง จากนั้นเขายกมือทำความเคารพแบบทหาร พูดอย่างนอบน้อมว่า “คุณนาย กระผมมาช่วยช้าไป ขอคุณนายโปรดอภัยด้วยครับ!”

เจอคุณนายประหนึ่งเจอโผ้จวิน นี่เป็นระเบียบการของสำนักเจ็ดพิฆาต และเป็นกฎหลักของสำนักเจ็ดพิฆาตด้วย โผ้จวินมีภรรยา จุดนี้นายทหารของสำนักเจ็ดพิฆาตต่างรู้ดี คราวที่แล้วมาอวยพรวันเกิดให้คุณนาย ทุกคนเลยรู้ฐานะของเย่ชิงหยู่กันหมดแล้ว

คุณนาย พอสรรพนามเรียกนี้ออกมา เย่ชิงหยู่คิดออกแล้ว เขานั่นเอง! คนนั้น คนที่ปรากฏตัวในงานวันเกิดของเย่ชิงหยู่ ตอนนั้นเขามามอบของขวัญให้เธอ แถมยังเรียกเธอว่าคุณนาย

ถ้าตนจำไม่ผิด ฐานะและตำแหน่งคนคนนี้สูงมาก เหมือนจะเป็นรองผู้นำอะไรสักอย่าง ตำแหน่งสูงกว่านายพลสามดาวคนนั้นของตระกูลเซียวมากนัก ตอนนั้นมากันหกคน ทั้งหกคนนั้นบอกว่าตัวเองมาจากไหนนะ สำนักเจ็ดพิฆาต

นี่เป็นความทรงจำที่ยังเหลืออยู่ในสมองเย่ชิงหยู่ ถ้าไม่ใช่ว่าได้ยินสรรพนามเรียกว่าคุณนายนี่ เธอก็นึกไม่ออกหรอก แต่ว่างานวันเกิดสุดอลังการนั่นไม่ใช่เป็นการแลกเปลี่ยนระหว่างฟางเหยียนกับคนอื่นหรอ? ทำไมจนถึงตอนนี้พวกเขายังเรียกตนว่าคุณนายอยู่ล่ะ!

หรือว่ามันไม่ใช่การแลกเปลี่ยน ฐานะจริงๆของฟางเหยียนสูงมาก อยู่เหนือคนพวกนี้?

ในตอนที่เย่ชิงหยู่กำลังงุนงงไม่เข้าใจนั้น ชายตาเดียวเริ่มพูดต่อ “แม่งเอ๊ยอย่ามาซี้ซั้วตีเนียน ไป ฆ่ามันเลย! กล้าหาเรื่องแก๊งซินหงเรา ฉันว่าแกอยากตายแล้วแน่ๆ”