บทที่ 510 ประกาศศึก

เมื่อก่อนตระกูลโจวในสายตาของหวังชิงชิงสูงส่งที่สุด เมื่อพูดถึงตระกูลโจวเธอหวาดกลัวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ แต่ตอนนี้ นึกไม่ถึงว่าเธอจะกล้าพูดคำพูดแบบนี้ต่อโจวเจิ้งได้ นี่ทำให้คนคาดไม่ถึง

โจวเจิ้งชะงักไป แล้วถาม “มึงหมายความว่าไง？หรือมึงคิดว่ามันเป็นที่พึ่งของมึงได้งั้นเหรอ？”

หวังชิงชิงดูแคลนต่อ ไม่พูดอะไร โจวเจิ้งกลับกล่าวอย่างยิ่งอารมณ์เสียมากขึ้นไปอีกว่า “งั้นมึงเชื่อมั้ยว่ากูจะฆ่ามันก่อน หวังชิงชิง มึงคงไม่คิดว่าตระกูลโจวของเรากลัวมันหรอกนะ？กูก็แค่เคยรับปากมึง ไม่ฆ่ามันก็เท่านั้น”

หวังชิงชิงยังคงไม่พูดอะไร กุมมือไว้ต่อ มองไปด้านหน้าด้วยใบหน้าเย็นชา

โจวเจิ้งกัดฟัน พยักหน้ารัวๆแล้วกล่าว “ได้ ได้ มึงรอได้เลย รอดูว่ากูจะจัดการกับมันยังไง”

——

เจียงตู ตระกูลฟาง

ฟางจินหยวนนั่งตำแหน่งระดับสูงที่สุดในห้องประชุม ในห้องประชุมเต็มไปด้วยผู้คน นอกจากลูกชายของฟางจินหยวน ยังมีผู้ดูแลโดดเด่นภายในบริษัทบางส่วน และถือเป็นเพื่อนเก่าที่อาวุโส

“ท่านฟาง สัปดาห์นี้อสังหาริมทรัพย์ไห่เฟิงขาดทุนถึงห้าร้อยล้าน！”

“ฟางซื่อกรุ๊ปที่ชายแดนภาคเหนือสัปดาห์นี้ขาดทุนถึงสามร้อยล้าน！”

“หุ้นของฟางซื่อสัปดาห์นี้ลงอย่างหนัก ทำให้พลเมืองต่างพากันสงสัยสถานะของตระกูลฟาง！นี่เป็นครั้งแรกในรอบสิบปี คาดว่าจะขาดทุนถึงพันล้าน！”

“...”

เมื่อได้ยินตัวเลขเหล่านี้ สีหน้าของฟางจินหยวนเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมมาก จากนั้น เขาส่งเสียงไอออกมาเป็นพักๆอย่างรุนแรง เหล่าโจวพ่อบ้านที่ยืนอยู่ข้างๆรีบเข้าไปลูบหลังให้ฟางจินหยวน แล้วถามอย่างปลอบใจว่า “คุณท่าน ไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ？”

ฟางจินหยวนหายใจแรงโบกมือแล้วกล่าว “ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร！”

หลังจากพูดจบ บนใบหน้าของเขาแสยะยิ้มออกมาอย่างสงบมาก มองไปยังคนพวกนั้นที่กำลังนั่งประชุมด้วยสายตาเป็นมิตร คนพวกนี้อายุไม่เท่ากัน มีคนที่แก่กว่า และมีคนที่อ่อนกว่า คนสูงอายุคือผู้อาวุโส ส่วนหนุ่มสาวก็คือคนรุ่นหลัง เกิดทีหลัง

จู่ๆฟางจินหยวนยืนขึ้นมาอย่างช้าๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวอย่างสงบว่า “ตระกูลฟางของฉันผ่านร้อนผ่านหนาวมาเป็นหลายร้อยปี เจอกับเรื่องเล็กๆใหญ่ๆมามาก เคยมีคนคิดจะทำลายตระกูลฟาง ใช้วิธีต่ำช้าต่างๆนานาทำลายตระกูลฟาง แต่ต่อมา ตระกูลฟางของฉันก็ยังคงพัฒนาอย่างมั่นคงมาได้เช่นเคย ถึงรุ่นของฉัน เป็นรุ่นที่เจ็ดแล้ว เจ้าแห่งวงการของตระกูลฟางไม่เคยสั่นคลอนมาก่อน เมื่อก่อนไม่ ตอนนี้ไม่ อนาคตยิ่งไม่เข้าไปอีก”

“ตระกูลฟางของฉันไม่กลัวปัญหา แต่กลัวว่าจะไม่มีคนหาเรื่อง！วันนี้มีคนกล้าออกมาหาเรื่อง แสดงว่ากำลังหยั่งเชิงอำนาจของตระกูลฟางว่ายังมีอยู่หรือไม่ ถ้าไม่มีแล้ว ก็จะเข้ามาโจมตี นี่เป็นการจู่โจมที่ดีมากอย่างหนึ่ง พวกเราก็สามารถฉวยโอกาสนี้บอกพวกมัน ว่าตระกูลฟางของเราไม่เคยกลัวใครอยู่แล้ว อำนาจของตระกูลฟางยังคงมีอยู่เช่นเคย”

คำพูดทุกคำของฟางจินหยวนล้วนพูดอย่างฉะฉาน ทำให้คนที่นั่งอยู่ทุกคนอกผายไหล่ผึ่ง ส่งสายตานับถือให้เขา ความกล้าหาญของตระกูลใหญ่อันดับหนึ่ง นี่เป็นความกล้าหาญทั้งหมดของตระกูลใหญ่อันดับหนึ่งแห่งเจียงตู นี่คือฟางจินหยวน และเป็นตัวแทนอันสูงส่งที่สุดของตระกูลฟาง เมื่ออยู่ต่อหน้าฟางเหยียน เพื่ออนาคตของตระกูลฟาง เขาสามารถก้มหน้า ถึงขั้นคุกเข่า ร้องไห้ แต่เมื่อต้องเผชิญกับการมีคนคุกคามอำนาจตระกูลฟาง เขาไม่มีทางให้อภัยง่ายๆ

“ก๊อกๆๆ！” ในขณะเดียวกันนี้ ประตูของห้องประชุมได้ถูกเคาะดังขึ้น