บทที่ 682 เทียนขุย ขอกลับเข้ากองทัพ

ความรู้สึกถูกกระตุ้นขึ้น จนเตรียมจะล้อมโจมตีชายชุดดำแล้ว ตอนนี้ไงล่ะ นึกไม่ถึงว่าทั้งสองจะสู้กันเอง ฆ่ากันเอง!

ทั้งหมดตกตะลึงโดยสิ้นเชิง คนมากมายรู้สึกสมองแล่นไม่ทันแล้ว

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

ทำไมรองผู้นำเทียนขุยถึงได้ฆ่าผู้หญิงคนนี้กันนะ

ราวกับอากาศหยุดลงทันใด ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ สิ่งเดียวที่รู้คือ มีดที่เดิมทีอยู่ในมือของหญิงชุดแดง ถูกเทียนขุยแทงเข้าไปที่ท้องของเธอเอง

เงียบ!

รอบๆเงียบจนน่ากลัว!

เหมือนกับมีคนจงใจกดปุ่มหยุดชั่วคราวไว้

จิตใต้สำนึกคนจำนวนมากกลั้นหายใจ โดยไม่รู้ตัว ไม่กล้าหายใจดัง จ้องมองเทียนขุยและหญิงชุดแดงอย่างเหม่อลอย

พูร์!

เสี่ยวหงตัวสั่นทันใด กระอักเลือดออกมา แววตาจ้องมองเทียนขุยอย่างเฉื่อยชา ในแววตาที่เฉื่อยชามีความคาดไม่ถึงเล็กน้อย “เทียนขุย คุณ คุณกำลังทำอะไร? ทำไมคุณต้องทำแบบนี้?”

ทำไมเสี่ยวหงเน้นสามคำนี้มาก น้ำเสียงสั่นคลอน มากกว่านั้นคือความไม่เชื่อ

“ผมรักคุณ!” สามคำออกมา แววตาของเทียนขุยแดงก่ำ น้ำตาไหลลงมา

“รักฉันแล้วฆ่าฉัน?” เสี่ยวหงพยายามอดทนแล้วถาม

“ผมรักคุณ……”

เทียนขุยย้ำคำนี้ไปมาตลอด เหมือนกับเล่นซ้ำก็มิปราณ ใบหน้าที่แน่วแน่ได้เต็มไปด้วยน้ำตาสองสาย เหมือนเม็ดฝนที่ขาดสายอย่างไรอย่างนั้น ควบคุมไม่ได้

เสี่ยวหงยิ้ม ยิ้มอย่างเศร้าโศกมาก ยังไงเธอก็ไม่คาดคิด ว่าตนควบคุมเทียนขุยแล้ว บวกกับเทียนขุยเป็นผู้ชายที่รักตัวเองมาก นึกไม่ถึงว่าจะฆ่าเธอได้?

เธอคิดไม่ตก!

เทียนขุยเป็นผู้ชายที่คุ้มที่จะฝากชีวิต ในใจของเขามีเพียงฉัน หรือเขาเสแสร้งออกมางั้นเหรอ?

ย้อนกลับไปคิดเหตุการณ์ในอดีต รอยยิ้มของเสี่ยวหงค่อยๆยิ้มหวานออกมา เหมือนกับความสุขที่คู่รักอันเร่าร้อนแสดงออกมา ฉากที่พวกเขาอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กยังตราตรึงไม่เคยลืม ราวกับเมื่อวานนี้เอง เธอจินตนาการไว้แล้ว เพียงแค่ทำลายรีสอร์ทหยูฉวน หลังจากที่ได้ตราประทับเทียนซือแล้ว เธอก็จะอยู่กับเทียนขุยไปตลอดกาล ออกไปจากสถานที่วุ่นวายแห่งนี้ อยู่สูงขึ้นไป

แต่ทั้งหมดนี้ยังไม่ทันพูดออกมา ก็กลายเป็นความเสียใจตลอดกาล

เขาคือเทียนขุย ผู้ชายที่รักเธอมากที่สุด ผู้ชายที่ยอมจะปกป้องเธอ และก็เป็นผู้ชายที่บุกไปข้างหน้าเพื่อเธอ เขาที่คุ้มค่าแก่การฝากชีวิตแบบนี้ ทำไมถึงได้ทำกันได้ลง？

ไม่สิ!

ตรงไหนผิดพลาดก้นแน่นะ?

เทียนขุยรักฉัน เขาเป็นคนพูดมันออกมาเอง เขาไม่มีทางโกหก ไม่เคยโกหกเธอแม้แต่น้อย ทำเพื่อเธอถึงที่สุด มีเทียนขุยอยู่ เธอเสี่ยวหงเป็นผู้หญิงที่มีความสุขมาโดยตลอด

หรือในใจของเทียนขุย ตนเทียบไม่ได้กับฟางเหยียนเหรอ?

ไม่สิ!

เป็นไปไม่ได้!

เขารักฉัน ถึงขั้นยอมแลกด้วยชีวิต จุดนี้ไม่ต้องสงสัยเลย จู่ๆเธอก็นึกถึงช่วงที่ทำให้เธอซาบซึ้งสุดขึ้นมา

นั่นคือตอนที่เธอพาคนสังหารคนทรยศ ไม่คาดคิดว่าจะถูกคนเปิดเผยความลับ ฆ่าคนไม่สำเร็จไม่ว่า ตนยังตกอยู่ในอันตราย ในตอนที่เธอจะถูกฆ่า เทียนขุยฆ่า บนร่างกายมีแต่รอยมีด ช่วยเธอไว้ แว็บนั้นจุดประกายให้จิตใจของเสี่ยวหง เธอรู้ไม่ว่าตอนไหน ต่อให้เป็นที่ที่อันตรายขนาดไหน เพียงแค่มีเทียนขุยอยู่ ชายที่รักเธอมาก อันตรายทุกอย่างล้วนมลายหายไป

เสี่ยวหงจดจำคำพูดนั้นที่เทียนขุยพูด ตอนที่พาเธอหนีออกมาได้ว่า “ผมเทียนขุยชาตินี้มีแค่สองคำเท่านั้น เสี่ยวหง!”

นาทีนั้น เสี่ยวหงมีความสุข เธอหาผู้ชายที่เป็นเพื่อนเธออีกครึ่งค่อนชีวิตเจอ ชายคนนั้นสู้ตายเพื่อเธอ ชายผู้นั้นทุ่มเททุกอย่างเพื่อเธอ ชายคนนั้นก็เป็นความหวังของเธอตลอดไป

ผู้ชายแบบนี้คุ้มค่าให้เธอฝากชีวิต

เสี่ยวหงใช้ชีวิตมาครึ่งค่อนชีวิต เป็นครั้งแรกที่รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นของการมีคนเอาใจใส่ ดังนั้นเธอตัดสินนานแล้ว รอหลังจากเรื่องราวสิ้นสุด จะจัดการเรื่องชีวิตของตัวเองให้ดีๆ อยู่กันจนแก่เฒ่า

เธอรู้ว่าในใจเทียนขุยมีเธออยู่ แต่!

นึกไม่ถึงว่าเทียนขุยจะลงมือกับเธอได้ แล้วยังเอากันถึงตายอีกด้วย!

เทียนขุยเป็นอะไรไปกันแน่เนี่ย?

เสี่ยวหงรู้เพียงตัวเองจิตใจวุ่นวาย ยังไม่ได้สติกลับมา