บทที่ 692 เฉลียวฉลาด

“เฒ่าสารพัดพิษ！” เต๋ายอดเซียนกล่าวอย่างเซ็ง

“ไม่ ถ้าพูดว่าเฒ่าสารพัดพิษก็ต้องเป็นท่านพี่เต๋า แต่ข้าก็แค่ไม่อยากเข้าไปร่วมความชั่วร้าย แบบนั้นมันเหนื่อยไป ถึงตอนนั้นทำเอาไม่เป็นผู้เป็นคนอึดอัดใจมาก มนุษย์ล้วนรู้กันว่าวิชาพลังอภิปรัชญาเป็นเจ้าโลก เพียงแต่พวกมันคิดสั้นๆ ไม่รู้ระดับด้านนอกของนินจา หลังจากปรมาจารย์แล้วยังมีระดับยอดดาวเหนือ แต่หลังจากระดับยอดดาวเหนือล่ะ？ ยังมีระดับอื่นอีกมั้ย？”

พูดถึงจุดนี้ จางตุนเทียนดื่มเหล้ากรึบเดียวหมด มองเต๋ายอดเซียนจากนั้นกล่าวว่า “ในนามห้าสำนักใหญ่ได้ถูกพังไปแล้วสองสำนัก เหลือสำนักฉิวหลงสำนักกุ่ยกู๋อีกทั้งแก๊งเก้ามังกร ข้าว่าพวกเขาน่าจะร้อนใจกว่าข้าเสียอีก เพลิงเสวนปรากฏกาย ใต้กล้าจะวุ่นวายเป็นสิ่งที่กำหนดไว้แล้ว แต่ข้าก็แค่ปลีกตัวออกมา ไขว่คว้าศิลปะการต่อสู้ที่สูงกว่า อย่างนี้ผิดเหรอ？ ”

สิ่งที่นินจาหลีกเลี่ยงมากที่สุดคือทุกอย่างบีบไว้ ตัดความปรารถนาแบบคนทั่วไปออกก็เกินไป ไม่มีใครสามารถปลงได้

“ผ่านไปร้อยปาก ท่านยังคงปากดีเช่นเคย” เต๋ายอดเซียนส่ายหน้า “เจ้าจาง ท่านคิดว่าท่านจะคำนึงแต่ผลประโยชน์ของตัวเองได้มั้ย？เพลิงเสวนไม่ได้ง่ายแบบนั้นอย่างที่คุณคิดนะ มันนิ่งสงบมาสองพันกว่าปี เกรงว่าพื้นเพและฝีมือไม่เป็นรองใครเลยล่ะ”

“แน่นอน ท่านอยากไขว่คว้าพัฒนาศิลปะการต่อสู้ หรือท่านยังไม่เห็นเหตุการณ์เบื้องหน้าชัดเจนอีกเหรอ？ปรมาจารย์ที่รู้จักกันดีของประเทศหวามีด้วยกันสี่คน ระดับยอดดาวเหนือไม่มีใครเคยได้ยิน แน่นอน ท่านคิดว่าข้าคือระดับยอดดาวเหนือ ข้าแค่อยากบอกท่าน ว่าวิธีฝึกฝนของพวกเรากับนินจาทางธรรมไม่เหมือนกัน พูดง่ายๆ หกคำ สวยแต่รูปจูบไม่หอม”

จุดนี้จางตุนเทียนก็รู้สึกเช่นเดียวกัน เขารู้ดีมาก ว่านินจาอีกทั้งผู้บำเพ็ญตนที่ระดับยอดดาวเหนือเหมือนกัน ระดับยอดดาวเหนือของนินจาจะเก่งกว่าขึ้นมาหน่อย ผู้บำเพ็ญตนจะให้ความสำคัญกับพลังในการขับเคลื่อน ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้ แต่นินจาฝึกร่างกายฝีมือขึ้นมาอย่างแท้จริง ในระดับเดียวกัน แข็งแกร่งมาก

“จะว่าไป พี่เต๋า ท่านคิดว่าจอมพลเป็นอย่างไร？งัดกับเพลิงเสวนองค์กรที่มีมากว่าหลายพันปีได้หรือไม่？”

“จอมพลท่านนี้บุ๋นบู๊ครบครันทั้งสอง อำนาจยิ่งใหญ่ เป็นยอดฝีมือที่เก็บตัว ส่วนจะเก่งขนาดไหน ข้าไม่กล้าเดา ข้าพูดได้แค่นี้ ตอนนั้นเขาป่วยมาที่ภูเขาทิพย์เพื่อหาความลับที่จะเปิดหินทิพย์ ภายใต้การบีบของข้า ไม่จำนนต่อใคร ส่วนเพลิงเสวนองค์กร ไม่มั่นใจ มันซ่อนตัวเป็นนิจ เชี่ยวชาญตลบหลังที่สุด”

“แม้ข้าจะยังไม่เคยรู้ความซ่อนเร้นที่แท้จริงของเพลิงเสวน แต่เมื่อสองร้อยปีก่อนข้าโชคดีได้เจอกับถังจู่ท่านหนึ่งของเพลิงเสวน ถังจู่คนนี้ฝีมือแข็งแกร่งมาก ตอนนั้นอยู่ได้เหนือระดับต้าชี่ใกล้จะเป็นระดับปรมาจารย์ เพียงแต่ตอนนี้บางทีอาจจะแข็งแกร่งขึ้นไปอีก สำหรับพวกเขาคนแปลกๆประเภทนั้น มีชีวิตมากไปอีกเป็นร้อยสองร้อยปีไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”

จางตุนเทียนหมดคำพูด สองร้อยปีก่อนถังจู่คนหนึ่งใกล้จะเป็นระดับปรมาจารย์ แล้วสองร้อยปีต่อมาฝีมือจะเป็นยังไงกันแน่ เกรงว่าไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะคาดเดาได้ ตอนนี้เขาโชคดีมาก ได้ใช้กลยุทธ์จักจั่นลอกคราบ ให้ภายในของสำนักเทียนซือไปถึงฝั่ง ไม่งั้นสิ่งที่รอเขาอยู่จะเป็นการล้างแค้นบ้าคลั่งของเพลิงเสวน

เหตุผลง่ายมาก การกระทำทุกอย่างของเพลิงเสวนได้เบนออกจากวัตถุประสงค์เดิมไป ได้กลายเป็นองค์กรอำมหิตที่น่าเกลียดชังสุดๆไปแล้ว ขอให้เป็นคนหรือสำนักที่มีจิตใจดีงามอยู่บ้างล้วนไม่อยากเป็นสุนัขรับใช้ของเพลิงเสวน และยิ่งไม่อยากเสื่อมเสียชื่อเสียง แน่นอน นอกจากสำนักไร้หน้า ที่พวกเขาลุ่มหลงโลภในอำนาจมากไป ดังนั้นจึงถูกทำลายล้าง

และสำนักเทียนซือถูกทำลายในนาม แต่มองจากอีกมุม สำนักเทียนซือถอนตัวออกจากเกมได้สำเร็จ สามารถมองดูการเปลี่ยนแปลงของใต้หล้า โดยไม่สนใจได้ แม้นี่จะผิดมนุษย์มนาทั่วไป แต่เพลิงเสวนไม่ใช่สิ่งที่สำนักเทียนซือจะผิดใจด้วยได้ รักษาชีวิตไว้ยังมีโอกาสเติบโต ตอนที่ต้องออกแรง สำนักเทียนซือไม่รีรอแน่นอน

และจางตุนเทียนไม่ใช่คนหัวโบราณ กลับกันเขายังเป็นคนที่มีความชอบธรรมคนหนึ่ง ถึงตอนนี้ ไม่ข้องเกี่ยวจะเป็นการดีที่สุด โดยเฉพาะตอนที่ยังไม่รู้เจตนา เขาตัดสินใจไม่ยุ่งเกี่ยว มาภูเขาทิพย์เลี่ยงปัญหา นี่ก็คือเหตุผลที่เขามาที่นี่

“พี่เต๋า เรื่องราวอยู่เหนือการควบคุมของเรา และท่านก็เลือกที่จะไม่สนใจ？”

เต๋ายอดเซียนหัวเราะเหอะๆ “เจ้าจางนะเจ้าจาง นึกไม่ถึงว่าท่านตาแก่จะหลอกถามข้า？ข้าอยู่ภูเขาทิพย์มานานกว่าสองร้อยปี ไม่เคยเห็นอะไรบ้าง？ท่านคิดว่าข้ากลัวเพลิงเสวน？”

จางตุนเทียนส่งสายตาเข้าใจให้เต๋ายอดเซียน “เอาจริงๆ ข้าค่อนข้างรอเทพแห่งสงครามนี้ของเรานะ ข้าอยากรู้จริงๆว่าเขาจะจัดการสัตว์ประหลาดเพลิงเสวนลึกลับนี่ที่ซ่อนในมุมมืดได้อย่างไร”

“พอล่ะ คนอื่นไม่เกลียดท่าน ท่านก็มีความสุขไปเถอะ ยังคิดจะชิงผลประโยชน์เมื่อคนอื่นเพลี่ยงพล้ำอีกเหรอ？ท่านไม่เพียงเจ้าเล่ห์ ยังชั่วร้ายอีก ไม่รู้จริงๆว่าสำนักเทียนซือฝึกฝนคนที่ไม่ชัดเจนแบบท่านอย่างนี้โดยเฉพาะหรือเปล่านะ？”

“ฮ่าๆๆ…...” จางตุนเทียนหัวเราะเสียงดัง แว็บเดียว เหล้าหนึ่งไหตกถึงท้อง กล่าวจากใจว่า “เหล้าดี！”