บทที่ 779 กำราบนายน้อยแห่งเพลิงเสวน

แน่นอนว่า การมาครั้งนี้ก็ไม่ได้สูญเปล่า อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าใครเป็นคนทำให้เกิดเรื่องทั้งหมด และชื่อเสวียนเจิ้นนี้ ฟางเหยียนได้จำฝังใจแล้ว ส่วนเรื่องพละกำลังของเขา ฟางเหยียนไม่คิดว่าเป็นเช่นนั้น เพราะในกระดาษเหลืองไม่ได้จดบันทึกการต่อสู้จริง ๆ ของเสวียนเจิ้นเอาไว้ ดังนั้นเขาจึงยังสงสัยในจุดนี้

อันดับแรกไม่พูดถึงเรื่องพละกำลังของเสวียนเจิ้นก่อน ต้องมีคนใหญ่คนโตที่ฉลาดหลักแหลมอยู่เบื้องหลังของเขาแน่นอน สาขาใหญ่ทั้งสี่แห่งที่อยู่ด้านล่าง ถูกเขาจัดการติดต่อกันอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าจนตกอยู่ในเงื้อมมือเขาแล้ว โดยเฉพาะสาขาเหลือง ที่ค่อนข้างกระตือรือร้น ส่วนอีกสามสาขาที่เหลือ ไม่ว่าจะเป็นจำนวนคนหรือกองกำลัง ล้วนยังมีความน่ากลัวหลงเหลืออยู่

จากพละกำลังของเขาในตอนนี้ที่มีเพียงเจ็ดระดับ ไม่สามารถตอบโต้กับหมาจนตรอกอย่างเพลิงเสวนได้ในทันที

หลังจากชั่งน้ำหนักของข้อดีข้อเสียแล้ว ฟางเหยียนจึงมีแผนในใจ

“สถานการณ์ของเพลิงเสวน แกสามารถจำกัดและควบคุมได้?”

เขารักษาชีวิตเอาไว้ได้แล้ว!

เสวียนเย่มองไปที่ฟางเหยียน ระหว่างคิ้วมีความตื่นเต้นเผยอยู่ตรงนั้น เขารีบพยักหน้าแล้วเอ่ยพูด : “จอมพลครับ หากยังมีผมเสวียนเย่อยู่ เสวียนเจิ้นก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม ถ้าแม้จำนวนคนของผมไม่เป็นที่ได้เปรียบ และไม่มีกำลังมากมายเหมือนมัน แต่ผมต่างหากที่ได้รับเลือกให้เป็นนายน้อย”

“จอมพลครับ ขออภัยที่ผมทำได้แค่แอบยกย่องให้คุณเป็นเจ้านาย เสวียนเจิ้นเป็นคนชั่วที่ต้องถูกล้างแค้น หากรู้ว่าผมเป็นคนทรยศหักหลังบรรพบุรุษ มันจะจัดการผมก่อนแล้วค่อยรายงานเรื่องนี้ ซึ่งจะทำให้แผนการของพวกเราล้มเหลวไม่เป็นท่า คุณไม่ต้องกังวลไปครับ การติดต่อระหว่างพวกเรายังคงเป็นชิงตี้เหมือนเดิม จุดนี้คุณสามารถวางใจได้ จริงสิ ผมจะควบคุมดูแลคนในอาณัติของผม ไม่ให้เกิดเสียงต่อต้านอีกเป็นอันขาดครับ”

ชิงตี้พยักหน้าเล็กน้อย

เทียนขุยไม่ใช่คนที่ไม่สนใจสถานการณ์โดยรวม ถึงแม้อยากฆ่าพวกคนชั่วของเพลิงเสวนมากแค่ไหน แต่เพื่อส่วนรวม เขาสามารถวางความแค้นไว้ก่อนชั่วคราว

ฟางเหยียนพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก็เอ่ยว่า : “เสวียนเย่ ฉันหวังว่าแกจะจำคำที่แกพูดทั้งหมดในวันนี้ได้ ถ้าฉันจะฆ่าแกก็ทำได้แค่พลิกฝ่ามือ เข้าใจไหม?”

สำหรับคนแบบนี้ การวิจารณ์และลงโทษเป็นสิ่งที่สำคัญมาก

“จอมพลวางใจได้เลยครับ ผมแค่อยากกำจัดเสวียนเจิ้น ไม่มีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง”

“แกเอาพวกนินจาและตระกูลที่หัวดื้อให้เทียนขุย”

เสวียนเย่รู้สึกโล่งใจทันที เทียนขุยสามารถออกหน้าแทนได้ ทำให้ช่วยลดปัญหาของเสวียนเย่ลงไปได้มากเลยทีเดียว อย่างน้อยก็ไม่เป็นที่สนใจของเสวียนเจิ้น แบบนี้ถึงทำให้เสวียนเย่แอบซ่อนอยู่ในที่มืดต่อไปได้

เสวียนเย่เป็นคนฉลาด ถึงแม้ไม่ได้ปฏิบัติตามกฎระเบียบที่ถูกต้อง หลีกหนีจากการควบคุมของเขา ด้านหนึ่งคือร่วมมือกันอย่างเท่าเทียม อีกด้านหนึ่งกลับปฏิบัติตัวด้วยความเคารพยำเกรง แต่ผลที่ได้ก็เหมือนกัน หากรู้สึกเจ็บใจก็ทำได้แค่เก็บซ่อนไว้ในใจ แต่ถ้าเขาคิดไม่ซื่อขึ้นมา สิ่งที่รอเขาอยู่ก็คือความตาย!

“จอมพลเชิญดื่มชาครับ” เสวียนเย่เดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยื่นชาให้ด้วยสองมือ จากนั้นส่งสัญญาณให้ชิงตี้ “ไปเอาของที่เพลิงเสวนจดบันทึกไว้ทั้งหมดออกมา ให้จอมพลอ่าน”

ชิงตี้เดินออกไป เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง ในมือได้ถือกระดาษสีเหลืองปึกใหญ่มาด้วย

“จอมพลครับ ขออภัยที่ผมขีดตำแหน่งที่ตั้งของสำนักงานใหญ่เพลิงเสวนทิ้งไป ข้อมูลทั้งหมดของเพลิงเสวนอยู่ที่นี่ครับ รวมถึงรายชื่อสมาชิกและการแนะนำกองกำลังทั้งหมด”

เห็นได้ชัดว่า เสวียนเย่ยังเก็บข้อมูลสำคัญเอาไว้

แต่ไม่สำคัญอะไรแล้ว ข้อมูลชุดนี้ได้ชี้ทางสว่างให้กับฟางเหยียนแล้ว เพลิงเสวนในตอนนี้ไม่ได้ล่องหนอีกต่อไปแล้ว!

ติดตามเพลิงเสวนมาตั้งนาน ในที่สุดก็ได้รู้จักจริง ๆ สักที!

แต่เพิ่งเปิดดูไม่กี่หน้า ฟางเหยียนก็หน้านิ่วคิ้วขมวดมากขึ้นเรื่อย ๆ กองกำลังไม่ธรรมดาเป็นเหมือนอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด!

เสวียนเย่ยืนอยู่ด้านข้าง มองไปยังสิบหกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ แล้วเอ่ยเสียงราบเรียบว่า : “ตอนนี้ พวกนายทั้งสิบหกคนมีชิงตี้เป็นคนแบ่งสรรโยกย้าย เข้าใจไหม?”

ชิงตี้ขมวดคิ้วเรียวสวย ดูเหมือนเธอเข้าใจสิ่งที่นายน้อยทำแล้ว เหตุผลน่ะเหรอ ง่ายมาก ดูเหมือนยกคนเหล่านี้ให้กับชิงตี้ แต่ความเป็นจริงคืออยากใช้ชิงตี้มาเบี่ยงเบนความสนใจของฟางเหยียน ยังไงซะรูปร่างหน้าตาของเธอก็เป็นที่ประจักษ์กันอยู่แล้ว

เธอฝืนยิ้มออกมา ฟางเหยียนไม่สนใจเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ และไม่ใช่ผู้ชายที่เลือกปฏิบัติ สาวงามข้างกายเขามีมากมายนับไม่ถ้วน คุณดูสิว่าเขาหลงใหลในความงามเมื่อไหร่กัน?

แผนการของเสวียนเย่เกรงว่าจะล้มเหลวอีกแล้ว!

ชิงตี้พิจารณาตัวเอง หน้าตาสวยงามไม่เป็นรองใคร รูปร่างงดงามอ่อนช้อย เป็นผู้หญิงที่สวยงามมากทีเดียว แต่ในสายตาเขา ราวกับเป็นแค่ผู้หญิงที่ดีแต่แต่งหน้าแต่งตัวไปวัน ๆ ไม่มีประโยชน์อะไร แม้แต่ความสนใจสักเล็กน้อยก็ไม่มี!