บทที่ 786 ทรยศ

ฟางไห่เซิงเดินไปเดินมาหลายรอบ ยุ่งจนหัวหมุน กว่าจะเจอเข้ากับฟางเหมี่ยว ถึงถามขึ้นว่า “เสี่ยวเหมี่ยว แม่กับเมียเราไปไหนล่ะ? แขกเหรื่อมากมายขนาดนี้กลับไม่ออกมาต้อนรับ เข้าใจเลือกเวลาขี้เกียจจริงๆ!”

ฟางเหมี่ยวกำลังจะพูด คนรับใช้คนหนึ่งรีบร้อนเดินมาทางเขา พลางว่า “คุณชายครับ คุณนี่เก่งจริงๆ ผมเห็นหลิวหลันทำลับๆล่อๆเข้าห้องคุณนาย เพียงแต่ว่าผมไม่ได้ยินว่าพวกเธอพูดอะไรกัน”

ฟางไห่เซิงถามอย่างไม่เข้าใจว่า “เสี่ยวเหมี่ยว ลูกจับตาดูอาสะใภ้?”

“พ่อครับ ผมพูดตรงๆกับพ่อเลยละกัน” ฟางเหมี่ยวไม่คิดปิดบังฟางไห่เซิง เล่าเรื่องทั้งหมดออกมา

หลังจากฟางไห่เซิงฟังจบ ก็ตะลึงไป

ใช่สิ!

ฟางเหมี่ยวพูดถูก ฟางจินหยวนเป็นเจ้าตระกูลของตระกูลฟาง ตอนนี้ป่วยหนัก เรียกได้ว่าหมดหนทางเยียวยาแล้ว ในตอนนี้เองหลิวหลันกับหลี่เยว่ที่เป็นภรรยาของฟางไห่เซิงต่างไม่อยากเห็นฟางเหยียนเป็นที่สุด ใช้หัวแม่เท้าคิดยังรู้เลยว่า ฟางจินหยวนต้องการมอบตระกูลฟางให้ฟางเหยียน

แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนที่เขาคาดเดาไว้ อาสะใภ้สามทนไม่ไหวแล้ว โดยเฉพาะมาหาแม่ตน เพื่อต้องการใส่ร้ายแน่ ดังนั้นเขาเลยระมัดระวัง ให้คนคอยจับตาดูไว้

ฟางเหมี่ยวอยากเป็นเจ้าตระกูลเช่นกัน แต่ไม่อยากเล่นไม่ซื่อ อีกอย่างน้องเหยียนเองไม่เคยสนใจเรื่องตระกูลฟางเลย ตำแหน่งเจ้าตระกูลฟางยังมีความหวังว่าจะเป็นของเขา ฟางเหมี่ยว แต่เพื่อป้องกันเอาไว้ก่อน เขาจึงสั่งคนคอยตามอาสะใภ้สามอย่างเงียบๆ และมันก็เป็นอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้ไม่ผิด อาสะใภ้สามทนไม่ไหวแล้ว!

คุณปู่ป่วยหนัก แวบแรกเขา ฟางเหมี่ยวคิดจะโทรหาฟางเหยียน แต่โดนฟางจินหยวนห้ามปรามไว้ไม่ให้โทร ทำให้เขารู้สึกผิดต่อคุณปู่อยู่บ้าง แต่พอคิดอีกที เขาเข้าใจถึงความพยายามนั้น มันเป็นเรื่องจริงที่ฟางเหยียนโกรธแค้นฟางจินหยวนมาก เขาไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของสองพี่น้องแข็งกระด้างห่างเหินก่อนที่เขาจะตาย

เพียงแต่สำหรับฟางเหมี่ยวแล้ว เขายังหวังว่าฟางเหยียนจะรับสืบทอดตำแหน่งเจ้าตระกูลตระกูลฟาง เพราะมันเป็นของเขาโดยแท้จริง!

ฟางเหยียนมีความสามารถและมีฝีมือ แถมยังเป็นเทพแห่งสงครามที่รุ่งโรจน์อย่างที่สุดด้วย ฟางเหมี่ยวเข้าใจถึงคำพูดที่คุณปู่ชอบพูดแล้ว

ตระกูลฟางมีฟางเหยียนถึงจะสามารถยืนหยัดในประเทศหวาได้ตลอดไป เพราะตระกูลฟางประหนึ่งยืนอยู่บนไหล่ของยักษ์!

และยักษ์ตนนี้ก็คือฟางเหยียน!

ฟางเหมี่ยวรู้ดีว่า ไม่ว่าจะด้านหัวสมองในการทำธุรกิจหรือความเฉลียวฉลาด ล้วนเทียบฟางเหยียนซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขาไม่ติดเลย ประสบการณ์เป็นตัวกำหนดความรู้ ตัวฟางเหมี่ยวสูงส่งในฐานะคุณชายตระกูลฟาง มีชีวิตความเป็นอยู่ที่สุขสบายมาโดยตลอด ใช้ชีวิตท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่ผู้คนคอยยกยอ ความเฉลียวฉลาดก็มี และโดนฟางจินหยวนอบรมสั่งสอนมาในฐานะเจ้าตระกูลคนต่อไป แน่นอนล่ะ นี่คือก่อนได้ยินข่าวฟางเหยียน

เขาไม่แค้นและไม่โกรธ เขาพยายามฟื้นฟูความแตกร้าวระหว่างลูกพี่ลูกน้องเขากับคุณปู่มาโดยตลอด แต่กลับไม่เห็นผลอะไรเลย เขาพยายามถึงที่สุดแล้ว สำหรับตำแหน่งเจ้าตระกูล เขาไม่ได้คิดเลยจริงๆ ยิ่งเมื่อได้เห็นความน่ากลัวของฟางเหยียนแล้ว เขายิ่งมั่นใจว่าตำแหน่งเจ้าตระกูลต้องให้ฟางเหยียนเป็น

เพื่อสิ่งเหล่านี้ เขาพยายามอย่างที่สุดมาตลอด อันดับแรกคืออาสะใภ้สามและแม่เขา

“พ่อครับ ผมรู้ว่าผมทำไม่ถูก ไม่ควรสะกดรอยตาม ก็อย่างที่ผมบอก ตอนนี้ผมยังไม่ใช่ตัวเลือกที่เหมาะสมในการเป็นเจ้าตระกูล น้องเหยียนต่างหากถึงจะเป็นคนที่เหมาะสมที่สุด ผมรู้ว่าพ่อจะด่าผมอีก แต่ผมไม่แคร์หรอก เพราะน้องเหยียนเป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้ตระกูลฟางคงอยู่ได้ต่อไป!”

ฟางไห่เซิงทำได้แค่ยิ้มเศร้า เขามีหรือจะมองไม่ออกว่าฟางเหยียนต่างหากถึงจะเป็นกุญจำสคัญที่ทำให้ตระกูลฟางคงอยู่ตลอดไป มีครั้งไหนบ้างที่เวลาตระกูลฟางเจออันตรายแล้ว ไม่ใช่ฟางเหยียนยื่นมือเข้าช่วยเหลือยามตระกูลฟางตกอยู่ในภาวะคับขันหรอ? ขวังซือแข็งแกร่งมากใช่ไหม? กลับไร้ทางต่อสู้ต่อหน้าเขา

วางเรื่องการชิงดีชิงเด่นในตระกูลดังเอาไว้ก่อน ฟางไห่เซิงรู้สึกผิดต่อฟางเหยียนไม่น้อย น้องรองฟางไห่เฟิงและภรรยาโดนฆ่า เขาในฐานะลุงใหญ่กลับไม่เคยได้ทำหน้าที่เลย อย่าว่าแต่ดูแลหลานชายที่ชะตาชีวิตผกผันคนนี้ บางครั้งยังแอบดีใจที่ตำแหน่งเจ้าตระกูลของตนรักษาไว้ได้อีก!

ไม่ว่าจะเป็นหัวสมองในการทำธุรกิจหรือความเฉลียวฉลาด ฟางไห่เฟิงถือเป็นที่สุดในบรรดาพี่น้อง สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือเขาเป็นนินจาคนหนึ่ง ฝีมือไม่ด้อยอีกด้วย เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะของตระกูลฟาง!

แต่สวรรค์กลับชอบล้อเล่นอะไรแบบนี้ สวรรค์กลั่นแกล้งคนมีพรสวรรค์！พริบตาเดียวก็จับอัจฉริยะฆ่าลงตะกร้าทิ้ง！

นี่ก็เป็นบาดแผลที่ตระกูลฟางไม่อยากเอ่ยถึง

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขายังอยากจะแย่งชิงตำแหน่งเจ้าตระกูลดูสักตั้ง เพราะตัวเขาเป็นคนที่มีความเป็นไปได้ว่าจะได้ตำแหน่งมากที่สุด ยังไงก็เป็นลูกชายคนโตของตระกูล ความหวังมากโขอยู่ โดยเฉพาะหลังจากฟางไห่เฟิงโดนฟางจินหยวนฆ่าตาย ยิ่งเป็นไปได้อย่างมาก!