บทที่ 810 คู่ค้าที่ลึกลับ

“ประธานหลิว ในเมื่อไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิด ฉันก็อยากเข้าใจเหตุผลทั้งหมด ว่าตงข่ายกรุ๊ปของเราไปทำอะไรผิดกันแน่?”

“ประธานเย่ช่างเป็นคนพูดตรงไปตรงมาดี แต่ผมอยากจะจะขอถามเสียหน่อย ว่าถ้าสมาคมธุรกิจฟื้นฟูเฟิงลงทุนกับตงข่ายกรุ๊ป ประธานเย่จะได้ประโยชน์อะไร? ตามที่ผมรู้มา ตงข่ายกรุ๊ปเป็นของตระกูลจาง คุณเป็นคนนอก ทำไปเพื่ออะไรกันแน่?”

เย่ชิงหยู่ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงก็เย็นชาลง “ประธานหลิว เรื่องนี้ดูเหมือนว่าจะไม่อยู่ในขอบเขตของการคุยงานนะคะ?”

“ฮ่าๆๆ .........” หลิวเฟินหัวเราะ “ประธานเย่นะประธานเย่ ไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ ควบคุมดูแลบริษัทใหญ่ขนาดนี้ ต้องประสบผลสำเร็จอยู่แล้ว ผมถือวิสาสะเกินไป ผมก็แค่พูดมากไปหน่อยเท่านั้นแหละครับ อย่าเอาใส่ใจนะ”

เย่ชิงหยู่ก็ไม่พูดอะไรต่อ แล้วก็ดูเอกสารที่หยางเซินเซินทำเครื่องหมายไว้ แล้วพูดว่า “งั้นก็ดีเลยค่ะ ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นพวกเราก็มาเปิดอกหารือกันเรื่องสัญญาที่ยังไม่เรียบร้อยกันดีกว่า ดีไหมคะ?”

หลิวเฟินโบกปัด “ประธานเย่ ตอนนี้เป็นเวลามื้อเย็น คุณไม่หิว แต่พวกผมทนไม่ไหวหรอกครับ เอาอย่างนี้ พวกเรากินไปคุยไปดีไหม?”

ยังไม่ทันรอให้เย่ชิงหยู่ตอบ หลิวเฟินก็ลุกออกไป

หยางเซินเซินก็ตื่นเต้นจนเหงื่อตก เธอมองออก ว่าหลิวเฟินไม่ได้คิดจะเซ็นสัญญาเลยด้วยซ้ำ！

“ประธานเย่พวกเรา”

เย่ชิงหยู่พูดขัดเธอขึ้นมา “เธอบอกเองไม่ใช่หรือว่า ยังไม่ได้ลิ้มลองรสชาติอาหารในโรงแรมเทียนเยว่ที่ตกแต่งใหม่เลยไม่ใช่หรือ? ในเมื่อพวกเรามาแล้ว ถ้าไม่ลองชิมกันหน่อย เดี๋ยวประธานหลิวจะเสียใจเปล่าๆ วันนี้ก็อุตส่าห์เหมาโรงแรมเลยเชียวนะ！”

หยางเซินเซินก็เข้าใจขึ้นมาได้ เย่ชิงหยู่กังวลแต่ไม่กลัว ไม่กลัวหลิวเฟินเลย แต่เธอก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมผู้ชายเอาแต่คิดเรื่องแบบนั้น? โดยเฉพาะพวกที่แต่งตัวทุเรศๆ แต่ยังทำตัวเป็นคนมีคุณธรรม เบื้องหลังไม่รู้ว่าเป็นคนชั่วช้ามากแค่ไหน！

เธอแค้นคนพวกนี้ ดังนั้นเธอเลยไม่ยอมเป็นเลขาให้กับเจ้านายผู้ชาย！

เธอรู้ดี ว่าเย่ชิงหยู่ไม่ใช่คนธรรมดา ก็ด้วยความกล้านี้แหละ ที่ดึงดูดเธอมา เลยทำให้เธอสองคนสนิทกันเหมือนพี่น้อง แต่พอยิ่งเป็นแบบนี้ เธอก็ยิ่งไม่ยอมทนเห็นเย่ชิงหยู่ได้รับอันตราย ต่อให้เย่ชิงหยู่จะเตรียมการไว้แล้ว แต่เธอก็ยังไม่สบายใจ แต่ก็มักจะสังหรณ์ใจไม่ดี

หยางเซินเซินส่ายหัวพูดว่า “ประธานเย่ ฉันว่าพวกเราไปกันเถอะค่ะ จริงๆ นะ ฉันสังหรณ์ใจไม่ค่อยดี”

“อย่าทำให้ตัวเองตกใจสิ มีฉันอยู่นี่ทั้งคน”

วางมาดไว้！

ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน เย่ชิงหยู่ก็จะเผยท่าทางที่ไม่เกรงกลัวสิ่งใดออก ทำให้หยางเซินเซินชื่นชมมาก ราวกับทุกอย่างมันอยู่ในความควบคุมทั้งหมด วางกลยุทธิ์ มีใจกล้าในการทำงาน ขอเพียงมีเย่ชิงหยู่ หยางเซินเซินก็พบว่า ไม่มีปัญหาไหนท่แก้ไม่ได้！

ย้ายโต๊ะกัน แล้วก็นั่งลง หลิวเฟินยังคงนั่งตำแหน่งหลัก แสดงให้เห็นตลอดว่าตำแหน่งของเขาไม่ได้ต่ำ กำลังก็ไม่ได้ด้อย

“ประธานเย่ ได้ยินว่าคุณแต่งงานแล้ว ผมสนใจเหมือนกันว่า สามีของคุณเป็นเศรษฐีใหญ่ที่ไหน?”

หลิวเฟินไม่ได้คิดจะคุยเรื่องงานเลยนะเนี่ย！เอาแต่หลอกถามสถานภาพของเธอในตอนนี้ เกรงว่าจุดประสงค์จะไม่ดี！

เย่ชิงหยู่พูดเสียงเย็นว่า “สามีฉันเป็นทหาร ไม่มีอะไรน่าพูดถึงหรอก เรื่องส่วนตัวแบบนี้ก็ไม่อยากจะให้ประธานหลิวเก็บไปใส่ใจ ดูเหมือนว่าคืนนี้ประธานหลิวจะไม่ได้เอาใจคิดจะมาคุยเรื่องงานกันเลยนะ?”

หลิวเฟินส่ายหัวเล็กน้อย “ประธานเย่ ก็พูดเปิดได้ตรงดีนะ แต่ไม่ค่อยมีเหตุผล ผมเอาความจริงมาคุยเรื่องงาน แต่ว่าไม่ได้กินอะไรเลย จะคุยกันได้อย่างไร? ไม่ดื่มสร้างบรรยากาศกันหน่อย จะคุยกันสนุกได้อย่างไร? แล้วก็ เรื่องงานน่ะคุยแน่นอน แต่ว่ายังต้องรอคนสำคัญอีกคนหนึ่ง！”

ในที่สุดก็เผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมา！

แต่สิ่งที่ทำให้เย่ชิงหยู่ไม่เข้าใจก็คือ หลิวเฟินเป็นคนรับผิดชอบของสมาคมธุรกิจฟื้นฟูเฟิง แล้วยังจะต้องรอใครอีก?

เย่ชิงหยู่ก็ถือโอกาส ถามไปทันที “ไม่ทราบคนนั้น คนที่ประธานหลิวบอกว่าเป็นคนสำคัญ คือใครกันคะ?”

หลิวเฟินไม่ได้อยากจะตอบ แล้วก็พูดไปอย่างนั้นว่า “ประธานเย่ไม่ต้องถามหรอกครับ ถึงตอนนั้นเดี๋ยวก็รู้เอง”