บทที่ 832 สำนักกุ่ยกู๋

มังกรมีเกล็ดใต้คอมังกรหากสัมผัสแล้วจำต้องตาย!

เกล็ดใต้คอมังกรของมังกร กำเนิดอยู่นอกหัวใจของมังกร ที่มีทิศทางตรงกันข้าม แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังทำลายได้ยากอีกด้วย!

อีกทั้งสำหรับแก๊งเก้ามังกรนั้น ปราสาทที่เหลืองทองอร่าม ก็ไม่เทียบเท่ากับเกล็ดใต้คอมังกรหนึ่งชิ้น การมีอยู่ของเกล็ดใต้คอมังกรจึงจะถือเป็นหลักสำคัญที่แก๊งเก้ามังกรดำรงอยู่!

อีกทั้งตอนนี้พวกเขาส่งมอบเกราะเทพมังกรออกมา ก็สามารถมองออกถึงท่าทีของพวกเขาแล้ว อีกทั้งไม่ใช่แค่พูดเท่านั้น

แม้จะบอกว่าการส่งมอบเกราะเทพมังกรทำให้เจ็บปวดใจอยู่บ้าง ทว่าสำหรับหลงเซี่ยวเทียนรวมถึงแก๊งเก้ามังกรแล้วนั้น เป็นเรื่องที่ใหญ่มาก เรื่องใหญ่ที่สามารถเปลี่ยนแปลงทิศทางการเดินของแก๊งมังกรได้!

หลงเซี่ยวเทียนพยักหน้า เอ่ยว่า: “ที่จอมพลเอ่ยมานั้นใช่ทั้งหมด เกล็ดใต้คอมังกรก็คือเกล็ดที่ปกป้องหัวใจขององค์ชายน้อย อีกทั้งหน้าที่ของแก๊งมังกรเราก็คือปกป้องเกล็ดปกป้องหัวใจชิ้นนี้ นี่ก็คือเหตุผลที่กระผมให้จอมพลมาในคืนนี้ เมื่อเรื่องนี้จบ ก็ถือว่าได้สมดั่งใจปรารถนาของกระผมแล้ว”

“แม่เจ้า!” เทียนขุยอดไม่ได้ เอ่ยคำหยาบออกมาทันที “แม่เจ้าโว้ย นี่มันบ้าอะไรกัน! เกล็ดมังกร? ตำนานขององค์ชายน้อยคือเรื่องจริงงั้นเหรอ?”

ฟางเหยียนเปิดกล่องขึ้น เมื่อกล่องเปิดขึ้น บรรยากาศทั้งตำหนักกลางก็หนักอึ้งขึ้นทันที ราวกับภายในหัวของทุกคนต่างก็มีเสียงร้องอันโหยหวนของมังกรดังขึ้นมา กดทับจนทำให้ทุกคนหายใจลำบาก พลังกดทับที่ไร้ตัวตนเข้ามาปกคลุม ราวกับเป็นน้ำในแม่น้ำที่ทะลักออกมาอย่างรวดเร็ว ทำให้คนต้องตกตะลึง!

ฟางเหยียนจ้องไปยังเกล็ดมังกรที่อยู่ในกล่อง ก็เหม่อลอยไป ตามเสียงร้องของมังกรก็ดังเข้ามา เหมือนว่าเลือดร้อนๆ ของเขาภายในร่างกายก็เดือดดาลขึ้นมาตามด้วย แต่กระทั่งวิชาเพลิงสวรรค์ก็คำรามขึ้นมาด้วย ทั้งเนื้อตัวอยู่ๆ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงยกใหญ่ แรงกดทับที่ปกคลุมฟ้าดินเข้ามาปกคลุมทั้งตำหนักกลาง

ทำให้ตำหนักกลางที่แต่เดิมก็หนักอึ้งอยู่แล้ว ทรมานยิ่งขึ้น!

พลังกดทับที่มาเป็นระยะๆ ปกคลุมไปทั่วทั้งตำหนักกลาง บนหน้าผากของหลายคนผุดเม็ดเหงื่อเล็กๆ ออกมา ไม่กล้าส่งเสียงอันใดออกมา แม้กระทั่งลมหายใจก็เปลี่ยนเป็นถี่หอบ ราวกับมีคนบีบคอของทุกคนอยู่อย่างไรอย่างนั้น!

ทว่าผู้ใดจะไปรู้ นี่ก็คือการประลองพลังระหว่างเกล็ดนี้กับจอมพลโผ้จวิน พลังสองอันกระทบเข้าด้วยกัน ไม่มีใครจอมใคร พลังอันแข็งแกร่งทำให้ทุกคนต้องหวั่นกลัว และตื่นตระหนก

หลงเซี่ยวเทียนขมวดคิ้วแน่น ทว่าก็มีความตื่นเต้นเล็กน้อย เขามั่นใจยิ่งกว่าเดิมแล้วว่าการส่งมอบเกราะเทพมังกรนั้นเป็นเรื่องที่เฉลียวฉลาดเพียงใด เสียงร้องของมังกรนี้ราวกับต้านพลังอันแข็งแกร่งที่แผ่ซ่านออกมาจากฟางเหยียนไม่ไหว อยู่ๆ เขาก็คิดถึงหนึ่งคำขึ้นมาได้!

“ดาวทั้งเก้าเรียงตัวกัน เทพเจ้ามาจุติ ปีศาจอาละวาด ใต้หล้าอลหม่าน เริ่มปรากฏ สำนักต่างๆ ไม่สงบ มีสำนักมังกร เป็นปฏิปักษ์กับเพลิงเสวน!”

หรือว่า...

หลงเซี่ยวเทียนหยุดความคิดพร่ำเพรื่อ เกราะเทพมังกรเป็นสมบัติล้ำค่าของแก๊งเก้ามังกร อย่าว่าแต่เขาเลย แม้แต่เจ้าสำนักในอดีตก็ยังไม่เคยเห็นหน้าตาที่แท้จริงของมันเลย ได้ยินมาว่าเกราะเทพมังกรคืออาวุธร้ายแรงอย่างหนึ่ง ถึงอย่างไรเกราะเทพมังกรก็รวบรวมเจตนารมณ์ชั่วร้ายขององค์ชายน้อยมาอยู่รวมไว้ คนธรรมดายากที่จะต้านทานพลังทรงอานุภาพของมัน!

ทว่าตอนนี้!

เกราะเทพมังกรอยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว พลังทรงอานุภาพกลับหายไปหมด!

ตอนนี้เขาเพิ่งจะรู้ตัว ว่าการเลือกหนึ่งของตัวเอง ทำให้แก๊งเก้ามังกรลดความเสียหายไปได้อย่างมาก!

ไม่นาน ฟางเหยียนก็ปิดฝากล่องลง พลังกดทับที่ปกคลุมตำหนักกลางได้หายไปทันตาเห็น ทุกคนถอนหายใจโล่งอกราวกับถูกนิรโทษกรรม บนใบหน้าทุกคนต่างก็ผุดเป็นความตื่นเต้นหลังจากได้ชีวิตรออด ถ้าหากเป็นอย่างนั้นต่อไป บางทีอาจจะมีคนตายเนื่องจากแรงกดทับสองพลังนั้นก็เป็นได้!

เวลาไม่นานเมื่อครู่นี้ หลายคนก็เริ่มที่จะทนไม่ไหวแล้ว แม้กระทั่งเทียนขุยก็ยังมีเหงื่อผุดขึ้นมาบนหน้าผาก เกรงกลัวจนยากที่จะเอ่ย

“โผ้จวิน สิ่งนี้มันชั่วร้ายเกินไปแล้ว เมื่อกี้นี้ผมเกือบจะถูกพลังอานุภาพของมันโจมตี ชั่วร้ายเกินไปแล้ว ผมไร้ประโยชน์เกินไปหรือเปล่า?”

ทว่าฟางเหยียนไม่คิดเช่นนั้น พลังทรงอานุภาพเมื่อครู่นี้ ทำให้เขารู้สึกสะใจอย่างยิ่ง โดยเฉพาะความรู้สึกโล่งใจอย่างนั้น ราวกับจะสามารถขจัดความรู้สึกกดดันที่มีมานานของเขาได้ นี่เป็นครั้งแรกที่มีความรู้สึกรุนแรงเช่นนี้ หลังจากที่สู้รบมาต่อเนื่องสิบประเทศ หากไม่ใช่เพราะคนรอบข้างอดทนไม่ไหว เขาไม่อยากที่จะปิดฝากล่องจริงๆ !

พลังที่แท้จริง!

ความรู้สึกที่ไม่ได้เจอมานาน!

หลงเซี่ยวเทียนยิ้ม : “รองผู้นำเทียนขุย คำพูดนี้ถ่อมตนมากไปแล้ว ไม่ใช่ว่าท่านไร้ประโยชน์หรอก แต่เกราะเทพมังกรนี้ก็เป็นอาวุธดุร้ายอยู่แล้ว นั่นมันคือความเคียดแค้นขององค์ชายน้อยทั้งหมด การที่มีพลังกดทับเช่นนี้ก็เป็นเรื่องที่อยู่ในหลักเหตุผลอยู่แล้ว จอมพลสมกับที่เป็นผู้แกร่งกล้าท่ามกลางผู้คนเสียจริง พลังอานุภาพขององค์ชายน้อยไม่สามารถส่งผลกระทบต่อจอมพลได้แม้แต่น้อย กระผมขอนอบน้อมเคารพ”