ตอนที่ 855
บทที่ 855 ในที่สุดก็ปรากฏตัวออกมาสักที!
October 21, 2026
ประตูนรก!
ชื่อโอ่อ่าเสียจริง ถือว่าชื่อเหมาะสมกับของจริง ทั้งรอบด้านรกร้างเป็นอย่างยิ่ง ราวกับถูกไฟเผาห้อมล้อมมาก่อน เต็มไปด้วยความอ้างว้างเงียบเหงาไร้ที่เปรียบ
ทั้งสามคนยืนอยู่ที่ประตูนรก อยู่ๆ ก็รู้สึกถึงความแตกต่างอย่างมากของสองสถานที่ ความสงบนิ่งและความร้อนระอุผสมปนเปกันไป ราวกับไม่ให้โอกาสกับทุกคนในการตอบสนองเลย ความร้อนและหนาวเย็นประสานกัน รู้สึกไม่สบายอย่างน่าประหลาด!
น่าประหลาดเกินไป ป่าเถื่อนเกินไป!
“จอมพล ท่านจะเข้าไปจริงๆ หรือ?” กู่ผินเอ่ยถามอีกครั้ง
สายตาของฟางเหยียนมองตรงไปยังภูเขาลึก จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นมาด้วยเสียงราบเรียบ: “ศิษย์พี่ ขอบคุณที่บอกที่อยู่ของหินเหล็กนิล และขอบคุณที่พยายามคลี่คลายความแค้นให้ ผมเข้าใจความกังวลใจของคุณ แต่ว่าผมจำเป็นต้องได้ครอบครองหินเหล็กนิล ต่อให้จะมีอุปสรรคนานับไม่ถ้วน ผมก็ต้องบุกรุกเข้าไปดูให้จนได้”
ศิษย์พี่!
คำเรียกเปลี่ยนไป สามารถมองเห็นได้ชัดพอว่าฟางเหยียนไม่ได้เคียดแค้นสำนักกุ่ยกู๋ กู่ผินเป็นผู้อาวุโส ประสบการณ์โชกโชน จึงไม่ได้คิดต่อไปลึก
กู่ผินเอ่ยถามอย่างลองเชิงว่า: “จอมพลมีความมั่นใจจริงๆ หรือ?”
ฟางเหยียนจะไม่เข้าใจความหมายของเขาได้อย่างไร หินเหล็กนิล เป็นของดุร้าย หากได้สัมผัสกับโลก หายนะจำต้องเกิดซ้ำสอง ทำให้ผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก!
เอ่ยตามจริง ฟางเหยียนก็ไม่มีความมั่นใจ สมบัติล้ำค่าของทั้งห้าสำนักนินจาใหญ่ได้รวบรวมมาสี่ชิ้นแล้ว สมบัติล้ำค่าของสำนักกุ่ยกู๋อยู่ใกล้แค่เอื้อมเช่นนี้ เขาไม่มีทางที่จะปล่อยเลยไป ขอเพียงรวบรวมสมบัติล้ำค่าของทั้งห้าสำนักนินจาใหญ่มาได้ครบ จึงจะสามารถดึงพลังของลูกแก้วทิพย์ออกมาได้ จากนั้นก็รักษาโรคเก่า กลับไปสู่ความสามารถระดับสูงสุดคืน!
และมีเพียงการฟื้นคืนพลังเท่านั้น ฟางเหยียนจึงจะสามารถต่อกรกับเพลิงเสวนได้จริงๆ จากนั้นก็ต่อต้านกลับไปรอบด้าน!
ไม่ต้องพูดถึงความอันตรายของหินเหล็กนิลก่อน ต่อให้เป็นสิ่งของดุร้ายแล้วจะทำอย่างไรได้?
หากไม่ได้ครอบครองหินเหล็กนิล โรคเก่าก็จะไม่หาย เพลิงเสวนก็จะกำเริบเสิบสานอยู่เช่นเคย!
ไม่มีพลังที่มั่นคง เกรงว่าคงยากที่จะงัดรากของเพลิงเสวนได้ ไม่สามารถที่จะจัดการเอาชนะพวกมันได้จากรากฐาน!
ในโลกของนินจา มีเพียงพละกำลังเท่านั้นที่จะเป็นหลักฐานที่ดีที่สุด!
ต่อให้หินเหล็กนิลมีอันตราย ฟางเหยียนก็ต้องไปลองดูสักตั้ง
“ศิษย์พี่ แผนอยู่ที่คน ผลอยู่ที่ฟ้า ผมเชื่อว่าท่านปรมาจารย์กู่ยกู๋เองก็จะเป็นผู้ผดุงคุณธรรมเช่นกัน!”
กู่ผินใบหน้ากระตุก คำพูดนี้ช่าง เหมือนกับไม่ได้เอ่ยอย่างไรอย่างนั้น นี่แสดงว่าไม่มีความมั่นใจเลย!
ไม่รอให้เขาเอ่ยอันใดต่อ ฟางเหยียนก็ก้าวเท้าเดินหน้าเรียบร้อย เทียนขุยก็เดินตามอยู่ด้านหลัง
กู่ผินส่ายหน้าอย่างเอือมระอา บ่นพึมพำกับตัวเอง: “เรื่องเลยเถิดมาจนถึงตอนนี้ ก็คงทำได้เพียงเชื่อใจเขาแล้วละ”
เพิ่งเขามาในภูเขาลึกได้ไม่นาน ทั้งสองคนก็รู้สึกลมหนาวพัดมาเป็นระยะๆ ราวกับเข้ามายังสุสานร้างอย่างไรอย่างนั้น รอบด้านไม่มีร่องรอยของมนุษย์ ต่อให้เป็นสัตว์ก็ไม่มีสักตัว นี่มันเหมือนประตูนรกที่ไหนกัน นี่มันเหมือนภูเขามรณะลูกหนึ่งจริงๆ !
ทั้งภูเขาลึกสงบเงียบ บรรยากาศหนักอึ้ง มีความรู้สึกกดดันอย่างมาก ทว่าที่ทำให้ทั้งสองคนไม่เข้าใจก็คือ ภูเขาป่าลึกที่สงบเงียบนี้ เหตุใดต้นไม้กลับไม่ถูกกระทบด้วย? กลับมีความอุดมสมบูรณ์ สูงชะลูด ทว่าหญ้าที่อยู่บนพื้นกลับถูกไฟเผาไหม้เกรียม ไม่มีรอดเลยสักต้น!
ช่างน่าอัศจรรย์เสียจริง!
ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในนี้ เทียนขุยก็ไม่ได้เอ่ยอันใด กลายเป็นคนเงียบพูดน้อยทันที ทว่าเมื่อฟางเหยียนหันหลังกลับไปมอง จึงพบว่าบนใบหน้าของเทียนขุยเต็มไปด้วยเกล็ดน้ำแข็ง สายตาล่องลอย ร่างกายสั่นเทารุนแรง!
หนาวจนแข็งแล้ว!
ฟางเหยียนคิดไม่ตกว่าตรงไหนที่ผิดไป เขามีความรู้สึกหนาวเหน็บอยู่ก็จริง แต่ก็ไม่ถึงขั้นที่จะหนาวจนตัวแข็งเร็วเช่นนี้!
เมื่อเห็นว่าเทียนขุยท่าทางไม่ดีขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงไม่ลังเล ยกมือขึ้นมา จากนั้นหมอกขาวที่เลือนรางก็ลอยไปหาเทียนขุย เขาสั่นเทารุนแรงขึ้นมาราวกับคนถูกไฟดูด เมื่อได้สติ จึงได้เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ: “โผ้จวิน เมื่อกี้ผมเกือบจะแข็งตายแล้วใช่ไหม!”
ฟางเหยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ: “ที่นี่ป่าเถื่อนมาก ระวังหน่อย รวบรวมกำลังภายในกำจัดความหนาวซะ”
เทียนขุยเอ่ยตอบรับ พลังช่วงหลังของระดับต้าชี่เป็นที่ประจักษ์ เขารู้สึกดีขึ้นมามากแล้ว: “โผ้จวิน ดูเหมือนว่ากู่ผินจะไม่ได้หลอกพวกเรานะ เขตต้องห้ามนี้ไม่ใช่ที่ที่คนควรอยู่จริงๆ ด้วย! เป็นสิ่งที่ดุร้ายจริงๆ ด้วย ป่าเถื่อนเกินไปแล้ว น่าประหลาดเกินไปแล้ว!”
ฟางเหยียนไม่ได้เอ่ยอันใด สิ่งที่เทียนขุยรู้สึกว่าน่าประหลาด เขาก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน สำหรับเหตุผลนั้น ความจริงก็คือ เทียนขุยอ่อนแอเล็กน้อย!
ไม่พูดไม่ได้ ว่าประตูนรกนี้สามารถทำให้คนที่ต้องการเห็นหินเหล็กนิลตกใจได้จริงๆ ถึงอย่างไรนินจาที่ระดับต่ำกว่าปรมาจารย์ต้องการที่จะเข้ามา ความหนาวเหน็บเป็นส่วนแรกที่ต้องเผชิญ ต่อมา...ยังไม่ทราบตอนนี้