บทที่ 863 พลังเหนือธรรมชาติที่น่ายำเกรง!

ฟางเหยียนแทบไม่ลังเล มันเหมือนกับกลอุบายในการเรียงสมบัติทั้งห้าสำนัก ในที่สุดหินทิพย์ทั้งสองก้อนก็สีแดงและสีเขียว

สำหรับสิ่งเหล่านี้ที่ฟางเหยียนหยิบออกมา เต๋ายอดเซียนกลับดูเฉยเมย แต่สีหน้าของชายแก่จางตุนเทียนเต็มไปด้วยความตกตะลึงใจ ฟางเหยียนหยิบหินสีแดงและสีเขียวสองก้อนขึ้นมาแล้วพึมพำกับตัวเอง "สิ่งนี้ สิ่งนี้คือหินทิพย์!"

ฟางเหยียนจ้องไปที่จางตุนเทียนด้วยความสนใจ ความกระตือรือร้นในดวงตาของจางตุนเทียนนั้นไม่ลดน้อยลง เขาพูดด้วยเสียงสั่นว่า "คาดไม่ถึงว่าหินทิพย์จะพลังของความแข็งแกร่งมากมายเช่นนี้ มันน่าทึ่งจริงๆ หินสองก้อนนั้นเหมือนถูกนำมาจากโลกนั้น!"

เหมือนถูกนำมาจากโลกนั้น!

คำพูดเหล่านี้ดึงดูดความสนใจของฟางเหยียน เต๋ายอดเซียนดูเหมือนก็พูดแบบเดียวกันตอนที่เขาเห็นหินสองก้อนนี้ครั้งแรก

"แคกแค่ก......" จางตุนเทียนสังเกตเห็นความผิดปกติของฟางเหยียน จากนั้นจึงวางหินทิพย์สีแดงและสีเขียวสองก้อนลง แต่ดวงตาจับจ้องที่หินทิพย์ตลอดเวลา " ฉันขอโทษจริงๆ พอดีลืมตัวไปนิดหน่อย"

ฟางเหยียนเงียบไปครู่หนึ่งแล้วถามว่า "จางเทียนซือ คุณมีความรู้มากมายและคำพูดเมื่อกี้ดูเหมือนว่าคุณจะรู้จักหินสองก้อนนี้"

"จอมพล ฉันไม่อยากปิดบังว่าฉันรู้จักหินทิพย์นี้ ฉันเคยได้ยินข่าวลือว่าผู้บำเพ็ญเพียรในโลกอื่นต้องการมีพละกำลังมากขึ้นจึงจำเป็นต้องใช้หินทิพย์เพื่อฝึกฝน ฉันค้นพบในหนังสือโบราณของสำนักเทียนซือ บางทีจอมพลท่านอาจรู้ว่านอกจากนินจาแล้ว ยังมีผู้ฝึกฝนในโลกนี้ ตัวอย่างเช่นเต๋ายอดเซียน......" หลังจากหยุดชั่วครู่ เขาก็พูดต่อ "ผู้ฝึกฝนก็ถูกเรียกว่าผู้บำเพ็ญเพียรเช่นกัน ในฝึกฝนพวกเขายังต้องการความแข็งแกร่งจากหินทิพย์"

"ฉันมีชีวิตอยู่มากว่าสองร้อยปีแล้ว เคยเห็นหินทิพย์ที่พลังอ่อนแรงมานับไม่ถ้วน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นหินทิพย์ที่มีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้

ฟางเหยียนไม่ได้พูดอะไร เทียนขุยทนดูไม่ได้อีกต่อไป พอเจอหน้ากันก็พูดจาเรื่อยเปื่อย และตอนนี้พวกเขายังจับประเด็นสำคัญไม่ได้ เขาจะทนได้อย่างไร

"จอมพลไม่มีเวลามาฟังเรื่องไร้สาระของพวกคุณ แค่บอกวิธีดึงความแข็งแกร่งออกจากหินทิพย์นี้ได้อย่างไรก็พอ อย่าเพิ่งพูดถึงสิ่งที่ไร้ประโยชน์กันเลย"

คำพูดที่เย็นชานี้ทำให้เต๋ายอดเซียนและจางตุนเทียนรู้สึกประหลาดใจ นี่คือจุดประสงค์ของการมาของท่านจอมพล?

เต๋ายอดเซียนไม่เคยคาดคิดและจางตุนเทียนก็ประหลาดใจเช่นกัน

จางตุนเทียนมองไปที่สมบัติจากทั้งห้าสำนักที่เรียงกันอยู่และดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างจึงถามว่า "จอมพลคุณรวบรวมสมบัติจากทั้งห้าสำนักก็เพื่อดึงพลังแข็งแกร่งจากหินทิพย์เหรอ? ฉันขอถามใครหน้าไหนที่สมองไม่ดีเป็นคนคิดแผนนี้ให้คุณ?

เต๋ายอดเซียน "......?!"

เขากำหมัดด้วยความโกรธ จางตุนเทียนพูดขึ้นอีกครั้งในขณะที่เขากำลังจะพูดหักล้าง

"แต่มันก็เป็น......แผนที่ยอดเยี่ยมมาก การใช้สมบัติจากทั้งห้าสำนักเพื่อดึงพลังออกจากหินทิพย์นั้นเป็นความคิดที่ล้ำเลิศ" เมื่อพูดถึงตรงนี้จางตุนเทียนได้มองไปที่ฟางเหยียนแล้วพูดด้วยความเคารพ "จอมพล ได้โปรดแนะนำแผนที่ล้ำเลิศแบบนี้ได้ไหม"

ฟางเหยียนมองไปที่เต๋ายอดเซียน

สีหน้าของจางตุนเทียนเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เขาพูดอย่างเหลือเชื่อ "จอมพลหมายถึง...... เต๋ายอดเซียน?"

เต๋ายอดเซียนลูบเคราของเขาอย่างผู้ชนะ แล้วพูดว่า "ไอ้นักพรตเลว ท่าทางของคุณดูประหลาดใจมาก ฮ่าฮ่า......ประสบการณ์ของฉันเยอะกว่าคุณอีก!"

สีหน้าของจางตุนเทียนดูแย่นิดหน่อย เขาอายุมากกว่าสองร้อยปีแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเขากำลังถูกสอนโดยรุ่นลูก!

เขากำลังจะโกรธ แต่ก็ต้องยอมอดทนไว้ เพราะยังไงจอมพลก็อยู่ที่นี่ด้วย

นอกจากสองคนนี้แทบไม่มีใครทำได้!

เทียนขุยเกาหัวอย่างช่วยไม่ได้ ถ้าเขาไม่เห็นความแข็งแกร่งของฉินเสียงหลินเขาคงคิดว่าชายชราสองคนนี้แค่ทะเลาะเบาะแว้งกัน แค่เจอหน้ากันก็ทะเลาะกันเหมือนเด็กๆ

"จอมพลโผ้จวินได้นำบางสิ่งมาให้ ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเขากำลังแสวงหาความช่วยเหลือ ไม่ใช่มาฟังพวกคุณคุยโวเกี่ยวกับเรื่องนี้!"