บทที่ 885 ความผิดพลาดครั้งใหญ่

การคาดเดานี้ดูเหมือนว่าจะมีน้ำหนัก!

เทียนซิง เงียบไปครู่หนึ่งและพูดว่า "ถ้าเป็นเรื่องจริง บางทีเราอาจไม่ต้องจับตามาที่ต่างประเทศ เสวียนเย่จะต้องอยู่ในประเทศแน่"

“อย่างนั้นพวกเราจะไม่ทำอะไรเลยงั้นหรือ?” เทียนกางถาม

"ไม่!" เทียนฝู่ส่ายหัวและพูดขึ้น "ไม่ว่าจะเป็นในหรือนอกประเทศ พวกเราล้วนรู้ชัดเจนขึ้นมาบ้างแล้วว่าพวกเขาเพลิงเสวนคิดจะใช้กำลังของพวกเราไปฆ่าฟันกันเอง นี่แทบจะเป็นเรื่องเพ้อฝัน ดังนั้นพวกเราจะไม่เคลื่อนไหวอะไรทั้งนั้น และประกาศออกไปว่าการค้นหารังของเพลิงเสวนล้มเหลว!”

ทันทีที่คำพูดนี้ดังออกไป พี่น้องทุกคนก็ตกตะลึง!

เทียนกางรีบถามว่า “ดังนั้นครั้งนี้พวกเราล้มเหลวงั้นหรือ? พวกเราไม่ทำอะไรนอกจากนี้แล้ว?”

“พวกเราต้องยอมรับว่า การเคลื่อนไหวครั้งนี้ล้มเหลวแล้วอีกทั้งเรายังแหวกหญ้าให้งูตื่น หากยังเคลื่อนไหวต่อไปก็คงมีแต่ทำให้เพลิงเสวนทำตัวเป็นผู้นั่งบนภูดูเสือกัดกัน ตอนนี้ความหวังเดียวที่เหลือก็คือรอให้พี่ใหญ่ตื่นขึ้นมาโดยเร็ว”

ในใจของผู้คนดูเหมือนจะปกคลุมไปด้วยหมอกครึ้ม

ไม่ง่ายเลยที่จะเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน แต่สุดท้ายพวกเขาก็ล้มเหลว ใครจะรู้สึกดีได้ นี่แทบจะส่งผลต่อความมั่นใจในตนเองของพวกเขาอย่างมาก!

เทียนฝู่ยิ้ม “อันที่จริงก็ไม่มีอะไร ความล้มเหลวในการค้นหาของเราครั้งนี้ ไม่ได้แปลว่าพวกเราคว้าน้ำเหลว อย่างน้อยพวกเราก็พอยืนยันได้ว่ากองกำลังของเพลิงเสวนนอกจากประเทศหวาแล้ว ก่อนหน้านี้ทหารต่างประเทศที่โจมตีอย่างบ้าคลั่งในตอนนั้นก็เกิดจากการควบคุมของพวกเขาเช่นกัน อีกทั้งพวกเรายังสามารถวิเคราะห์การแบ่งตัวของกองกำลังเพลิงเสวน จุดนี้คือสิ่งที่เราไม่เคยพบมาก่อน"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ อารมณ์หดหู่ของทุกคนก็คลายลงชั่วคราว

“ในเมื่อพวกเขาต้องการเล่น อย่างนั้นพวกเราก็มาดูพวกเขาเล่นกัน ดังนั้นการที่เราอยู่นิ่งๆถือเป็นการดีที่สุด ฉันอยากจะเห็นนักว่าพวกเขาจะซ่อนไปได้ถึงเมื่อไหร่” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้จู่ๆ เทียนฝู่ก็ยิ้มขึ้นมา "เป็นไปได้อย่างยิ่งที่เราจะเห็นว่าเพลิงเสวนที่แท้แล้วไม่ได้เป็นกลุ่มก้อนอย่างที่เราคิดไว้ ซึ่งนี่เอื้อต่อแผนการต่อไปของเรา แม้ว่าการเคลื่อนไหวจะล้มเหลวแล้ว แต่พวกเรากลับรู้ถึงปัจจัยสำคัญอย่างการแบ่งแยกอำนาจ ถึงจะล้มเหลว แต่ก็ถือเป็นก้าวสำคัญของความสำเร็จ!"

ผู้คนพยักหน้าด้วยความรู้แจ้งขึ้นมาทันที พวกเขารู้แล้วว่ากองกำลังของเพลิงเสวนแตกแยกออกจากกัน สิ่งต่อไปที่ต้องทำคือการสังเกตการณ์และจับตาดู รอให้พวกเขาโผล่ขึ้นมาเอง!

——

ภูเขาเสินเจี้ย ตำหนักข้างห้องหนังสือ

“ท่านอาจารย์ ดูเหมือนว่าแผนการของเราล้มเหลวแล้ว”

เมื่อได้ยินข่าวที่ดังขึ้นมาบนโต๊ะ เสวียนเจิ้นก็ยิ้มอย่างขมขื่น

“ไม่เป็นไร โหยวฟางไม่ใช่ตะเกียงไร้น้ำมัน พวกเราน่าจะคิดได้อยู่แล้ว ผู้หญิงคนนี้จะปล่อยไปไม่ได้ แผนการยืมดาบฆ่าคนครั้งนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังคิดไม่ออกว่าโหยวฟางคิดอะไรอยู่ นี่คือสิ่งที่ทำให้ฉันไม่เข้าใจมากที่สุด"

“อันที่จริงฉันเองก็ไม่ได้มีความคิดอะไรเลย ฉันก็แค่อยากจะหาเรื่องโหยวฟางก็เท่านั้น แต่ที่ไม่คาดคิดก็คือ ผู้หญิงคนนั้นจะโต้กลับได้รวดเร็วอย่างยิ่ง” เสวียนเจิ้นเอ่ยเยาะเย้ย "แต่ก็เพราะแบบนี้แหละที่สามารถกระตุ้นความสนใจของฉันได้ อันที่จริงหลังจากการล่มสลายของจอมพลโผ้จวิน ฉันก็มักจะรู้สึกว่างเปล่าอยู่ในใจ อะไรก็น่าเบื่อไปหมด โหยวฟางถือว่ามาให้ฉันฝึกมือได้จังหวะพอดี"

“ไม่ได้นะ ท่านราชา” ชายชรารู้สึกประหลาดใจ จากนั้นก็เอ่ยขึ้น “ในเมื่อโหยวฟางแยกตัวออกไปแล้ว สิ่งที่สำคัญของเราตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ที่ตัวเธอแล้ว ทำแบบนี้จะเสียเวลาไปเปล่าๆ เราควรให้ความสำคัญกับสถานการณ์โดยรวมและรวบรวมกำลังของเธอกลับมาอย่างรวดเร็ว”

“อาจารย์ ความกังวลของคุณ ผมเองก็เข้าใจ แต่แม้ว่ากองกำลังต่างประเทศจะไม่น้อย แค่เพียงปลายนิ้วก็สามารถแตกหักได้ แต่กลับทำให้พวกเราต้องลงแรงไปนานเป็นสิบปีถึงสามารถเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้ การส่งมอบมันออกไปด้วยสองมือของตน ผมเองก็ทำไม่ได้อย่างแน่นอน ในความคิดของผม พวกเรายังคงมุ่งความสนใจไปที่โหยวฟางก่อน เมื่อจัดการเธอได้แล้ว พวกเราถึงสามารถดำเนินการในขั้นต่อไปได้!”

“ไม่ได้ โหยวฟางไม่ใช่เรื่องที่เราต้องกังวล ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับเธอ” ชายชรายืนกราน “ท่านราชา มีเวลาเหลือน้อยแล้วก่อนที่จ้าวขุมนรกจะปรากฏขึ้น ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับเธอ มีเพียงยึดอำนาจมาไว้ที่เราอย่างแน่นหนาเท่านั้นถึงจะทำให้เราไม่ต้องกลัวจ้าวขุมนรกได้ การแยกตัวออกไปของโหยวฟางทำให้พวกเราตื่นตระหนก ดังนั้นเราควรมุ่งเน้นไปที่สถานการณ์โดยรวมดีกว่า”

“ท่านอาจารย์ ผมเข้าใจที่คุณพูด แต่ถ้าไม่กำจัดโหยวฟาง พวกเราก็จะมีเสี้ยนหนามคอยทิ่มแทงขึ้นมาอีกอัน ถึงเวลานั้นมันก็เป็นดั่งเนื้อร้ายที่คอยหลอกหลอน อย่าว่าแต่การควบรวมอำนาจอย่างมั่นคงเลย ภายในของเราก็จะหละหลวม ไม่เอื้ออำนวยต่อการดำเนินการขั้นต่อไปของเรา ดังนั้นจำเป็นต้องกำจัดฟางโหยวทิ้ง!”