ตอนที่ 905
บทที่ 905 หนึ่งนิ้วทะลุฟ้า
October 21, 2026
นี่เป็นศึกตัดสินของนินจาระดับปรมาจารย์เหรอ
เต็มไปด้วยความอาฆาต อำนาจน่าตะลึง แม้แต่คฤหาสน์ก็พังทลายไปด้วย กำแพงถูกทำลายจนไม่เหลือซาก! คฤหาสน์ไม่ใช่การเริ่มต้น และไม่ใช่จุดจบ กำลังภายในอันแข็งแกร่งถาโถม เหมือนภูเขาถล่ม พื้นดินแตกกระจาย โจมตีไปยังพื้นที่ ที่ทั้งสองคนอยู่!
ทุกคนพากันตกใจตัวสั่น นี่เป็นพลังที่ควบคุมโดยมนุษย์เหรอ
นินจาระดับปรมาจารย์ เรียกได้ว่าดรรชนีเดียวขวางฟ้า!
ชีวิตที่เหลืออยู่ จะได้เห็นการต่อสู้ของปรมาจารย์นินจา สักกี่ครั้งกัน
โหยวฟางอาฆาตมาก ส่วนฟางเหยียน ยังคงไม่ขยับไปไหน เหมือนภูเขาถล่มลงตรงหน้า สีหน้าก็ยังคงไม่เปลี่ยน
เรียกว่า สองฝ่ายต่างแข็งแกร่ง ไม่มีใครยอมใคร!
ใครก็ดูออก โหยวฟางมีเจตนาอันแรงกล้า ส่วนฟางเหยียนต้องตาย อย่างไม่ต้องสงสัย!
ปัง!
เสียงดังสนั่น!
ทันใดนั้น รอบๆ ถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลอง!
กำลังภายในมหาศาลเหมือนน้ำซัดเข้ามาอย่างรุนแรง!
คนจำนวนไม่น้อย รับแรงกำลังภายในที่พุ่งเข้ามาไม่ไหว กลายเป็นผุยผง แตกละเอียดในพริบตา!
ทำลายจนย่อยยับ ไม่เกินจริงเลยสักนิด!
ที่เกิดเหตุน่าเวทนา เกินกว่าที่จะทนดูได้ ทนมองไม่ได้จริงๆ!
นี่คือความน่ากลัวของนินจาระดับปรมาจารย์!
พวกเทียนขุย อยู่ในหายนะครั้งนี้ ได้รับบาดเจ็บ ถึงใช้แรงต้านทาน ก็ยังได้รับบาดเจ็บมากมาย!
ฝุ่นลอยคละคลุ้ง เงาของทั้งสองคน ปรากฏต่อสายตาทุกคน ทุกคนถึงกับงงไปหมด!
ไม่เป็นอะไรเลย
ถ้าไม่ใช่เพราะรอบๆ เละจนไม่เป็นท่า ตรงหน้าทั้งสองคนมีรอยแยกลึก จนไม่เห็นว่าลึกแค่ไหน ทุกคนคงคิดว่านี่คือความฝัน!
สิ่งที่ทำให้พวกเขายิ่งไม่อยากจะเชื่อ ลูกผู้ดีมีเงิน แทบจะไม่ขยับไปไหนเลย!
นี่มันเหลือเชื่อมาก!
พวกเขาถอยออกไปหลายสิบเมตร เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล แต่ไอ้หมอนั่น กลับไม่เป็นอะไรเลย!
สิ่งที่ลูกน้องของโหยวฟางมองไม่เห็น โหยวฟางที่ยืนหันหลังให้พวกเขา มีเลือดออกทางปากและจมูก ขนาดดวงตายังมีเส้นเลือด! ถ้าพวกเขาเห็นภาพนี้ พวกเขาอาจคิดว่าโลกของพวกเขาคงพังทลาย!
“แค่นี้เหรอ”
โหยวฟางสะกดกลั้นใจที่สั่นไหว แล้วพูดอย่างเย็นชา “จอมนักรบทรงเกียรติยศ สมคำร่ำลือตามคาด!”
ฟางเหยียนมองโหยวฟางเย็นชา “ต่อไปตาฉันบ้าง!”
“นายฆ่าฉัน สามารถแก้แค้นฝังลึกของพ่อแม่นายได้ แต่นายจะโดนคนอื่นหลอกใช้!” โหยวฟางพูดอย่างเยือกเย็น “เทพแห่งสงครามจอมพลโผ้จวิน ผู้ยิ่งใหญ่ คิดไม่ถึงว่าจะโดนคนครอบงำ นี่ทำให้ตัวเองเป็นตัวตลกไม่ใช่หรือไง นี่ไม่ใช่การทำลายชื่อเสียงของนายไปทั้งชีวิตเหรอ”
“เธอกำลังอ้อนวอนเหรอ”
“นายคิดว่าฉันจะอ้อนวอนศัตรูเหรอ” โหยวฟางหัวเราะหึหึ “ตอนรู้ว่าฟางไห่เฟิงยังมีลูกชายอีกหนึ่งคน ฉันเสียใจจริงๆ เสียใจที่ตอนนั้นไม่ตัดรากถอนโคน เสียใจที่ไม่ทำลายตระกูลฟางทั้งตระกูล มาคิดดูตอนนี้ เสียใจไปก็เท่านั้น นี่คือศักดิ์ศรีของผู้แข็งแกร่ง เพราะในสายตาของเรา พวกนายมันก็แค่มดเท่านั้น!”
พูดพลาง โหยวฟางกระอักเลือดออกมา ร่างกายโซซัดโซเซ เห็นได้ชัดว่าเธอได้รับบาดเจ็บสาหัส!
“แต่สิ่งที่ทำให้ฉันคิดไม่ถึง มีวันที่มดสามารถยิ่งใหญ่ได้ คิดไม่ถึงจริงๆ”
“พวกเธอแข็งแกร่งมากเหรอ”
ฟางเหยียนถามขึ้นมา จนทำให้โหยวฟางอึ้งไป
แข็งแกร่งมากเหรอ
ถ้ามองในมุมของเธอ คนที่ยืนอยู่บนสุดของพีระมิด ไม่แข็งแกร่งเหรอ
โหยวฟางเป็นนินจาระดับปรมาจารย์ คนที่หาได้น้อยในประเทศหวา ไม่แข็งแกร่งงั้นเหรอ
ถึงจะไม่พูดถึงโหยวฟาง อำนาจขององค์กรสัตว์เพลิง ก็ไม่ด้อย องค์กรที่มีมายาวนานสองพันกว่าปี เป็นตำนานที่สืบทอดมา บวกกับพละกำลังและสายสนกลในที่ไม่อ่อนแอ นี่ไม่แข็งแกร่งหรือไง
แต่ว่า!
ความภาคภูมิใจของผู้แข็งแกร่ง เมื่ออยู่ต่อหน้าฟางเหยียน แทบจะไม่มีค่าอะไรเลย!
การโจมตีสุดแข็งแกร่งเมื่อครู่ แต่กลับทำอะไรฟางเหยียนไม่ได้ เขามีพละกำลังแค่ไหนกัน
ระดับปรมาจารย์ หรือว่าเหนือปรมาจารย์ ระดับยอดดาวเหนืองั้นเหรอ
ความภาคภูมิใจของผู้แข็งแกร่ง เมื่ออยู่ที่นี่ ไม่ได้แข็งแกร่งสักนิด
ดังนั้น จนถึงตอนนี้ โหยวฟางก็ยังไม่เข้าใจว่าแข็งแกร่งมากหรือไม่