ตอนที่ 910
บทที่ 910 เขาไปแล้ว
October 21, 2026
ไม่หนีตอนนี้ จะรออะไรล่ะ
ค่ายกลสกัดปราณทำอะไรฟางเหยียนไม่ได้ การสรุปข้อดีข้อเสียของคน จะสรุปได้หลังการตายของคน ๆ นั้น!
เขาไม่ได้รับคำตอบจากที่ใด ฟางเหยียนไม่ให้ค่าค่ายกลสกัดปราณได้ยังไง แค่จุดนี้ ไอ้ชุดเผ่าดำต้องรีบหลบอำนาจของศัตรู!
แต่ฟางเหยียนจะให้เขาหนีเหรอ
ไม่มีทางเด็ดขาด!
ฟางเหยียนหายตัวพุ่งมาตรงหน้าเขา มองเขาด้วยสีหน้ายียวน “ดูเหมือนนายจะคาดไม่ถึงมาก แล้วก็กลัวมากด้วยใช่ไหม”
ไอ้ชุดเผ่าดำลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “ทำไมค่ายกลสกัดปราณ ไม่เป็นผลกับนาย”
“ก็แค่นั้น ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน”
เมื่อคำพูดนี้ออกจากปากฟางเหยียน ทำไมแทงใจขนาดนี้ นี่อวดเก่งชัดๆ ถ้าไม่ใช่เพราะค่ายกลสกัดปราณไม่ได้ผล ไอ้ชุดเผ่าดำคงโดดไปซัดเขาให้น่วม! ดูท่าทางของเขา แทบจะลอยขึ้นฟ้าแล้ว!
ขณะนั้น เหมือนไอ้ชุดเผ่าดำคิดอะไรได้ เขาสั่นไปทั้งตัว เขาไม่ได้เปิดค่ายกลด้านนอก แต่โดนฟางเหยียนทำลายทันที เพราะค่ายกลข้างนอกไม่ต่างจากค่ายกลสกัดปราณเท่าไร ผู้มีฝีมือด้านค่ายกล ทุ่มเทกายใจมากแค่ไหน ไอ้ชุดเผ่าดำเห็นอยู่ตลอด เขาจึงมั่นใจและไม่กลัว อยู่ต่อหน้าคนอื่น ไม่มีค่าแม้แต่น้อย เหมือนกระดาษตรงหน้าต่าง แค่จิ้มก็ทะลุ
ฟางเหยียนแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ
เขาป่วยหนัก เพิ่งหาย อาการป่วยรุมเร้าไม่ใช่เหรอ
อย่าบอกนะว่ารายงานผิดพลาด
จะเรียกว่ารายงานได้ยังไงอีก ทั้งหมดมาจากการคาดเดาของพวกเขา หลักฐานการคาดเดาใหญ่ที่สุดคืออะไร ก็คือทัณฑ์สวรรค์ไง!
เพราะไม่มีใครรอดจากทัณฑ์สวรรค์ได้!
ถึงโชคดีรอดมาได้ ไม่ตายก็น่าเวทนา
แต่ตอนนี้ล่ะ
คนนี้ไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย!
เป็นไปได้ยังไง
ไอ้ชุดเผ่าดำยากที่จะยอมรับได้ ไม่สมเหตุสมผลเลย!
“บอกฉันมา นายมีฐานะอะไร ในองค์กรสัตว์เพลิง”
ไอ้ชุดเผ่าดำเงียบครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ถังจู่ศาลาลงโทษ”
ถังจู่ศาลาลงโทษงั้นเหรอ
เขาพูดอย่างนี้ก็ไม่ผิด เพราะเขาเป็นคนสร้างศาลาลงโทษขึ้นมา
“ดีมาก เสวียนเจิ้นอยู่ไหน”
ไอ้ชุดเผ่าดำอึกๆ อักๆ ไม่ยอมพูดออกมา ฟางเหยียนลงมือทันที ไอ้ชุดเผ่าดำโต้กลับทันที และหันหลังวิ่งหนี
แกล้งทำเป็นโจมตี!
ขณะกำลังตาม เหมือนเหยี่ยวจับลูกไก่
ฟางเหยียนจงใจให้อีกฝ่ายหนี จุดประสงค์ง่ายดายมาก ใช้ประโยชน์จากเขา หาที่อยู่ของเสวียนเจิ้น
แต่เหมือนไอ้ชุดเผ่าดำรู้เจตนาของฟางเหยียน เขาไม่ได้วิ่งไปที่ห้อง แต่กลับวิ่งไปหลังภูเขา เป็นเขาลึกข้างหลังท้องพระโรง
ความเร็วของทั้งสองคน เพิ่มถึงขีดสูงสุด เมื่อเข้ามาในเขาลึก ไอ้ชุดเผ่าดำเหมือนปลากลับสู่ทะเลกว้าง บวกกับความมืดที่ปกคลุม เขาหายเข้ากลีบเมฆไปเลย
เมื่อตามเข้ามาในเขาลึก ฟางเหยียนชะงักฝีเท้าลงทันที ตาทั้งสองข้างเหมือนเหยี่ยว มองหาเงาของไอ้ชุดเผ่าดำอย่างรวดเร็ว
ไม่พูดก็ไม่ได้ ทักษะการซ่อนตัวของไอ้ชุดเผ่าดำแปลกมาก ฟางเหยียนหาอย่างจริงจังขนาดนี้ แต่กลับไม่เจอเบาะแสสักนิด
ฟางเหยียนค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ สัมผัสความเคลื่อนไหวของสายลมพัดหญ้า บริเวณรอบๆ โดยเฉพาะทิศทางลมกลางคืน เขาเชื่อว่าไอ้ชุดเผ่าดำต้องซ่อนอยู่ที่ไหนแน่นอน ไม่ได้ออกไปจากเขาลึกแน่นอน ในเมื่อดวงตาไม่สามารถหาได้ งั้นใช้หูก็ได้
ทำสงครามในสนามรบมายาวนาน สิ่งสำคัญในการทำสงครามในป่า เป็นวิชาบังคับ บางครั้งพวกเขาต้องซ่อนตัวอยู่ในที่ที่หนึ่งหลายวัน เกือบเป็นอาทิตย์ก็มี เทียบกับเวลาอันน่าเบื่อและเหี่ยวเฉา ในการหลบซ่อนตัว จิตใจได้รับการครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง เรียกได้ว่าคนทั่วไป ยากที่จะรับได้
เขาเชื่อว่าเอานักรบจากสนามรบมาสักคน มีฝีมือทางด้านนี้ ดีกว่าไอ้ชุดเผ่าดำเยอะ
เพราะทหารมีปณิธานอันแข็งแกร่ง! ไม่มีใครสามารถข้ามผ่านความเชื่ออันแรงกล้าของทหารได้!
พูดแบบไม่เกินจริง ความสามารถด้านการหลบซ่อน ของคนในสนามรบ ดีกว่าไอ้ชุดเผ่าดำเยอะ!
ในเมื่อเขาอยากเล่น ฟางเหยียนก็จะเล่นกับเขา!
เขาอยากเห็นเหมือนกัน ไอ้หมอนี่จะทนได้สักแค่ไหน!
ไอ้ชุดเผ่าดำซ่อนตัวอยู่ในใบไม้บนยอดต้นไม้ มองฟางเหยียนลงมาจากด้านบน ตอนแรกเขายังแอบดีใจเล็กๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ เขาสัมผัสได้ถึงอะไรผิดปกติ โดยเฉพาะฟางเหยียน ที่แข็งแกร่งและยืนหยัดเหมือนต้นสน ยืนสูงเด่นเป็นสง่าอยู่ที่นี่ ไม่ต้องใช้สมองคิดก็รู้ เขาหวังอย่างลมๆ แล้งๆ!