บทที่115 เดือดระอุ

หลังจากนี้สามวัน

สามวันนี้ฟางเหยียนรอโทรศัพท์ศาสตราโจวมาโดยตลอด แต่ว่าเขาก็ไม่ได้โทรหาฟางเหยียนเลย แม้ว่าฟางเหยียนจะร้อนใจ แต่ว่าเขารู้ ร้อนใจไปก็เท่านั้น ตัวเองยังคาดการณ์อะไรไม่ได้สักหน่อย ศาสตราจารย์โจวต้องใช้เวลาในการวิจัย

ฟางเหยียนเพิ่งลุกขึ้นจากเตียงเก็บของเรียบร้อย มือถือก็ดังขึ้น

“จอมพล วันนี้ว่างหรือไม่”สายโทรศัพท์มีเสียงของหวงหยวนฉาวดังลอดมา

ฟางเหยียนถึงได้นึกถึงเรื่องที่หวงหยวนฉาวคุยเรื่องวิทยายุทธ์นอกประเทศ ในใจคิดว่าคงไม่เป็นไร ไปดูหน่อยก็ได้ จึงพูดขึ้น“ไปดูหน่อยก็ได้”แต่

“ตกลง จอมพล ผมให้หานเยว่ไปรับท่านที่รีสอร์ทหยูฉวนแล้ว เธอน่าจะใกล้ถึงแล้วล่ะ”หวงหยวนฉาวพูดปาวๆอยูตรงข้ามสายโทรศัพท์

ฟางเหยียนยิ้ม ไม่ต้องสงสัย คงจะเป็นข้อมูลที่เทียนขุยให้ไว้

หลังจากที่วางสายโทรศัพท์ เทียนขุยก็เดินเข้ามาจากประตู พูดขึ้นคุณหนูหวงมาครับ อยู่ที่ประตู”

เห็นเทียนขุยเปลี่ยนเสื้อผ้า ฟางเหยียนจึงพูดขึ้น“ไปกันเถอะ”

เทียนขุยพยักหน้าอย่างแรงแล้วพูดขึ้น“ครับ จอมพล”

เทียนขุยเป็นชาวชนบทโดยแท้ แต่ว่าทั้งครอบครัวชกมวยมารุ่นต่อรุ่น ตั้งแต่เด็ก เทียนขุยก็ใช้ชีวิตอยู่ในชนบทที่ตัดจากโลกภายนอก แต่ละวันนอกจากมีเรื่องชกต่อย ก็คือเรียนมวยกับบิดา

เขาคิดว่าวิชาที่ตัวเองเรียนไม่มีความหมาย แต่คิดไม่ถึงว่าตอนที่อายุสิบแปด บิดาของเขาจะส่งเขาไปที่กองทัพ ให้ไปสร้างเกียรติยศ หลังจากนั้นเขาก็ไม่เคยได้พบบิดาอีกเลย

เนื่องจากโดดเด่น แล้วมีร่างกายแข็งแรงเป็นพิเศษ สุดท้ายได้รับเลือกให้ไปออกรบ

ก่อนที่เทียนขุยจะไปออกรบ หมัดเหล็กของเขาเป็นที่ขึ้นชื่ออย่างมาก ต่อมาพอได้รู้จักกับฟางเหยียน ภายใต้การแนะนำของฟางเหยียน หมัดของเขาก็แข็งแกร่งขึ้น เพิ่มกำลังภายในเข้าไปอีกนิด ทำให้หมัดของเขาแข็งแกร่งมาก

เดิมทีเป็นแค่หัวหน้าของกลุ่มเล็กๆ ต่อมาก็ได้เลื่อนขั้นเป็นพลโทฟาง ตำแหน่งสูงส่ง

ไม่กี่ปีมานี้ นอกจากขอบคุณฟางเหยียน เขายิ่งรู้สึกขอบคุณบิดา และยิ่งลืมคำว่าสร้างเกียรติยศที่บิ

ดาสั่งไว้ไม่ได้

พอเข้าไปในรถหวงหานเยว่ หวงหานเยว่จึงพูดขึ้น“จอมพล ผมจะบอกให้ การแข่งขันวิทยายุทธ์วันนี้พวกเราได้ที่หนึ่ง และปีที่แล้วก็ได้รางวัลจากยุโรปด้วย”

ฟางเหยียนไม่รู้จักคนพวกนี้ ยิ่งไม่สนใจวิทยายุทธ์ จึงตอบไปอย่างสบายๆคำหนึ่ง

เทียนขุยออกจะถามอย่างสนใจ“งั้นงานประลองยุทธในวันนี้ ก็แค่การแข่งขันใช่ไหม”

หวงหานเยวี่ยส่ายหน้าพูด“ไม่ใช่นะ เป็นกลุ่มการประลองของประเทศหวากับยุโรปต่างหาก บอกว่า เป็นการแสดง แต่ทั้งคู่ก็พาแชมป์เปี้ยนมา ใครจะไปรู้ว่าไม่ได้เป็นแค่การแข่งขันง่ายๆ คุณปู่บอกแผนการของทางยุโรปแล้ว ผมก็ไม่รู้ว่าหมายความว่าอย่างไร”

“อ๋อ แผนการหรือ”จู่ๆแววตาเทียนขุยก็เปลี่ยนไป

หวงหานเยว่พูด“ใช่สิ ฉันก็ไม่รู้ว่าหมายความว่าอะไร จริงสิ จอมพล คุณเก่งกาจขนาดนี้ เดี๋ยวตอนที่ต้องการคุณขึ้นเวที คุณจะไปวาดลวดลายสักสองกระบวนท่ามั้ย อยากจะเห็นฝีมือคุณจริงๆ”

“บังอาจ！”เทียนขุยตะคอก“ฝีมือจอมพลจะมาแสดงในที่แบบนี้ได้ไง”

หวงหานเยว่ตกใจจนตัวสั่น เธอจือปาก พูดว่า“ไม่ขึ้นก็ไม่ขึ้นสิ มีอะไรแน่นักหนาหรือไง”

ไม่ทันไร คนไม่กี่คนมาถึงเวที นี่เป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในหนานหลิง เวทีการประลอง ที่นี่สามารถจุคนได้หนึ่งหมื่นคน เวทีประลองในตอนนี้ คนแน่นขนัดไปหมด

พอเข้าไปในสนามประลอง ฟางเหยียนก็เห็นหวงหยวนฉาว

“จอมพล ในที่สุดก็มา เร็วๆๆ เชิญทางนี้”หวงหยวนฉาวชี้ไปที่ข้างในอย่างเกรงใจ