บทที่118 เทียนขุย จะออกโรงแล้ว

สามสิบวินาที！พอคำพูดนี้พูดออกไป เถาไห่หลงก็มีสีหน้าตกใจ

เขาสูดลมหายใจลึก พูดเสียงอู้อี้“นี่นี่นี่เป็นไปได้ไง คนๆนั้นแข็งแกร่งออกปานนั้น สามสิบวินาทีหมายความว่าอย่างไร”

“ประธานเถา！”หวงหยวนฉาวยกมือขึ้นทำท่าห้ามไว้ แสดงให้เถาไห่หลงรู้ว่าอย่าเพิ่งขัดจังหวะ

ฟางเหยียนพูดต่อ“สามสิบวินาที ถ้าเอามันถึงตายไปได้ ต่อไปไม่ต้องมาติดตามฉันแล้ว”

คำพูดนี้ราวกับคำสั่งให้เทียนขุย เขาพยักหน้าเป็นมั่นเหมาะพูดขึ้น“สิบวินาที ฆ่าไม่ตาย ผมจะฟังตามที่จอมพลจัดการ！”

พูดจบ เทียนขุยจึงปิดหน้า เดินก้าวขาขึ้นเวที

เถาไห่หลงมองทั้งคู่อย่างตกตะลึง นี่คนอะไร ทำไมพูดอะไรบ้าๆแบบนี้ได้ แม้ว่าบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างหลังเขาจะแข็งแรงมาก แต่พอเทียบกับชายฉกรรจ์เหล่านี้แล้ว จะไปเทียบกันได้อย่างไร

หรือว่าพวกเขาเป็นนักรบที่ซ่อนตัวของประเทศหวา

หรือว่ามีฐานะอะไรกันแน่

ชาวยุโรปยืนหัวเราะก้องบนเวที“ใครกัน ยังจะมีใครที่จะมาสู้กับผม หรือว่าจะเป็นผู้มีฝีมือของประเทศหวา ไหนว่าศิลปะการต่อสู้ประเทศหวาแกร่งมากไงล่ะ แชมป์เปี้ยนของพวกคุณ นี่หรือแชมป์เปี้ยน”

“อ่อนแอจริงๆ！อ่อนแอเหลือเกิน！”เขาพูดพลางตบอกตัวเองอย่างรุนแรง ท่าทีนั้นไม่ได้เห็นคนของประเทศหวาอยู่ในสายตา

เมื่อเห็นทีท่าบ้าระห่ำที่จะบดขยี้คนประเทศหวา ไฟในใจของเทียนขุยก็ปะทุขึ้น ถอดยศทหารออกไม่ว่า ศิลปะการต่อสู้ที่เรียนมาเพื่อมาให้บนเวทีนี้หรือ

บิดาของเทียนขุยเป็นคนรักชาติ มักจะสอนเขาตั้งแต่เด็ก ว่าจะต้องตั้งใจเรียนเพื่อรับใช้ชาติ เขาไม่จำเป็นต้องเห็นแก่ชื่อเสียงผลประโยชน์ แต่จะต้องเสียสละเพื่อชาติ！

ตอนเด็กๆเขากับพ่อชอบดูการแข่งประลองมาก ทุกครั้งที่มีการประลองระหว่างประเทศหวากับต่างชาติ มักจะตื่นเต้นกันเป็นพิเศษ เทียนขุยไม่เข้าใจ ต่อมาถึงได้รู้ว่านั่นเป็นความรักชาติ บิดาของเขาคอยตะโกนก้องว่าต่างชาติป่าเถื่อน เห็นได้ชัดว่าบิดาของเขาเกลียดชังต่างชาติป่าเถื่อนแค่ไหน

วันนี้ประเทศหวาโดนดูถูก เท่ากับดูถูกบิดาเขา เขาจะใช้ทุกกระบวนท่าที่บิดาเคยสอนกำจัดชาวยุโรปคนนี้ อย่างที่จอมพลบอก ฆ่ามันซะ！

มีเพียงฆ่าให้ตาย ถึงจะปิดปากให้เงียบได้！

เพิ่งขึ้นเวที ด้านล่างเวทีก็มีเสียงกึกก้อง เสียงที่ถกเถียงกันก็ยังไม่หยุด

“คนๆนี้อะไรกัน ทำไมปิดหน้า เล่นเกมหน้ากากกันหรือไง”

“ไม่ๆๆ ฉันว่าเขากลัวว่าเดี๋ยวแพ้แล้วจะขายหน้ามากกว่า ถึงได้ปิดหน้าไว้ คนจะได้ไม่เห็นหน้า เวลาหน้าแตกจะได้ไม่มีใครรู้”

“บ้าเอ๊ญ！ในเมื่อไม่มีปัญญา จะขึ้นไปทำไมวะ รนหาที่ตายชัดๆ อายุน้อยขนาดนี้ยังล้อเล่นกับชีวิตตัวเองอีก ถ้าพ่อแม่รู้จะว่าไง”

“แกจะไปรู้อะไร นี่เรียกว่ารักชาติ ก็ขึ้นไปสิ คนอื่นดูถูกมาถึงขนาดนี้แล้ว หรือว่าจะไม่ให้ใครขึ้นไปเลยล่ะ ถ้าตัวเองไม่ได้ขึ้นไปก็อย่าบ่น แกยังเป็นคนประเทศหวาอยู่หรือเปล่า ประเทศหวามีคนแบบแก ช่างน่าอัปยศเสียจริง คุกเข่านานแล้ว ยืนกันไม่เป็นแล้วใช่ไหม”

“อย่าพูดเรื่องโง่ๆแบบนี้เลย เขาไม่มีสิทธิ์เป็นคนประเทศหวาสักหน่อย เป็นแค่สวะ！ผมสนับสนุนพี่ชายที่อยู่บนเวที หวังว่าเขาจะเป็นนักรบจริงๆ ใช้ศิลปะการต่อสู้ของประเทศหวาสั่งสอนคนยโสแบบนั้นสักหน่อย”