บทที่123 ขอความช่วยเหลือตระกูลฟาง

เย่ชิงหยู่ยังไม่ได้ตอบ จางไห่เฟิงก็ชูนิ้วสามนิ้วขึ้น พูดอย่างจริงใจว่า “คุณปู่ครับ ผมสาบานต่อฟ้า ถ้าหากว่าผมทำเรื่องที่ผิดต่อตงข่ายกรุ๊ป ผิดต่อตระกูลจาง ขอให้ผมออกไปแล้วถูกรถชนตาย”

สถานการณ์อย่างนี้จางไห่เฟิงฝึกซ้อมเองไม่รู้กี่ครั้งแล้ว จางฉี่เหาเองก็ฟังเข้าไปในจิตใจ

สีหน้าเย่ชิงหยู่ปรากฏรอยยิ้มขมขื่นอย่างหมดหนทาง แล้วพยักหน้าพูดว่า “ดี จางไห่เฟิง นายทำได้ดี!”

พูดจบก็จะหันหลังจากไป! แต่ว่าด้านหลังมีเสียงจางฉี่เหาที่ดังขึ้นอย่างเป็นใหญ่ว่า “หยุด!”

เย่ชิงหยู่หันหลังกลับมามองไปที่จางฉี่เหาและจางไห่เฟิง แล้วถามว่า “ยังมีเรื่องอะไรอีกคะ? คุณตา!”

“เรื่องอะไร?” จางฉี่เหายิ้มเยาะ พูดว่า “เธอคิดว่าเรื่องอะไร? หรือว่าเธอเข้าใจลูกพี่ลูกน้องเธอผิด แม้แต่คำขอโทษก็ไม่มีหรอ? หรือว่าเธอคิดว่า ตอนนี้เธอก็ไม่ต้องวางคุณตาคนนี้ไว้ในสายตาเธอแล้ว”

เย่ชิงหยู่รีบพูดว่า “หนูไม่เคยคิดว่าจะไม่ให้ความเคารพคุณตา หนูเคารพให้เกียรติคุณตาอย่างมากค่ะ”

“แต่ว่า....” ดวงตาเธอแดงก่ำ พูดอย่างจริงใจว่า “จางไห่เฟิงอยากได้ความเคารพจากหนูนั่นมันเป็นไปไม่ได้ค่ะ หนูจะต้องตรวจสอบเรื่องที่จางไห่เฟิงขโมยภาพออกแบบของบริษัทให้ชัดเจน แน่นอนค่ะ!”

“ไร้สาระ” จางฉี่เหาชี้เย่ชิงหยู่ พูดด้วยความโมโหอย่างหนักว่า “ต่อหน้าคุณตาของเธอ เธอยังกล้าทำอย่างนี้? วันนี้เท่าที่ฉันดูแล้วเธอไม่ได้วางคุณตาคนนี้ไว้ในสายตาเลย? เย่ชิงหยู่ เธออย่าลืมนะ เข้าประตูนี้มา ฉันยังเป็นเจ้าของบ้านนี้ บริษัทเธอมีอำนาจ แต่ว่าตระกูลจางของฉัน ยังไม่ถึงคิวที่เธอจะมีอำนาจควบคุม เข้าประตูมาก็จี้ถามลูกพี่ลูกน้องเธอ ที่เธอทำนี่มันเรียกว่าอะไรกัน? ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ ขอโทษลูกพี่ลูกน้องเธอซะ”

คำพูดของจางฉี่เหา มีอำนาจมากเหมือนดั่งระเบิด!

เย่ชิงหยู่มองดูใบหน้าแก่ที่แข็งกร้าวอย่างมากของจางฉี่เหา เธอก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก ถึงแม้ว่าจางไห่เฟิงจะขโมยภาพออกแบบจริง เธอก็ไม่มีหลักฐาน ทำได้เพียงพูดอย่างไม่พอใจว่า “ขอโทษค่ะ พี่ชาย”

บ้านนี้ สุดท้ายแล้วก็ไม่ถือว่าเธอเป็นคนในครอบครัว เธอเป็นได้เพียงคนของตระกูลเย่ตลอดไป!

พูดจบเธอก็เดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลจางอย่างน้อยใจ จางไห่เฟิงยิ้มเยาะ “อวดเก่งจริงๆ!”

ขณะที่พูดเขากำหมัดแน่นแล้วคิดว่า “เธออย่ามาอวดเก่ง วันดีๆของเธอเหลือไม่เยอะแล้ว”

เดินออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลจางอย่างเหม่อลอย เย่ชิงอยู่นั่งอยู่ที่ป้ายรถเมล์ข้างทาง เธอในตอนนี้ ไม่มีวิธีเลยสักนิด ถึงแม้ว่าจะหาคนร้ายที่ขโมยภาพออกแบบได้ ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงจุดจบที่ว่าเสื้อผ้าได้ถูกผลิตออกมาแล้วทั้งหมด

ภาพออกแบบทั้งหมดได้รับการออกแบบเสื้อออกมาแล้วทั้งหมด สิ่งที่ทำได้เพียงอย่างเดียวคือแก้ไขภาพออกแบบ

แต่ทั้งเมืองจินโจว นักออกแบบที่เก่งที่สุดล้วนมาจากซีหนานกรุ๊ป นอกจากพวกเขา จะมีใครสามารถแก้ไขภาพออกแบบระดับนี้ได้กันละ?

ในขณะที่เธอรู้สึกเสียใจผิดหวังอย่างถึงที่สุด ก็มีสายหนึ่งโทรเข้ามา

หยางฮ่างเป็นคนโทรมา ใจเธอเต้นรัว หรือว่าจะมาคุยเรื่องยกเลิกสัญญาแล้วงั้นหรอ?

เธอถือโทรศัพท์มองดูอยู่สักพักถึงจะค่อยๆรับสาย “ฮัลโหล ประธานหยาง สวัสดีค่ะ”

“คุณเย่ครับ ผมคิดอย่าละเอียดอีกที ในเมื่อภาพออกแบบพวกนั้นถูกขโมยไปแล้ว ก็เอาอย่างนี้ พวกเราก็มาแก้ไขภาพออกแบบกัน” หยางฮ่าวพูดในสาย

ความคิดเหมือนกับเย่ชิงหยู่โดยที่ยังไม่ได้คุยกัน แต่ว่าภาพออกแบบนี้จะมีใครสามารถแก้ไขได้ละ?

หยางฮ่าวเหมือนจะรู้ว่าเย่ชิงหยู่คิดอะไร จึงรีบพูดว่า “คุณเย่คุณไม่จำเป็นกังวลมากเกินไป ภาพออกแบบนี้ทางฟางซื่อกรุ๊ปสามารถแก้ไขได้ครับ คุณสามารถไปถามทางนั้นดูได้ ผมได้ยินมาว่าทางนั้นมีนักออกแบบที่เก่งที่สุดในประเทศ ถ้าหากว่าคุณได้รับการแนะนำจากเธอ คาดว่าอาจจะทำให้ทุกคนตะลึงได้นะครับ”

เย่ชิงหยู่นิ่งอึ้งทันที ตอนแรกคิดว่าหยางฮ่าวจะมายกเลิกสัญญา ไม่คิดเลยว่าจะมาให้ความคิดเห็นกับเธอ ดูอย่างนี้แล้วเหมือนกับว่าไม่ได้โกรธเลยสักนิด แต่ว่าต้องทำความรู้จักกับตระกูลฟางของเจียงตู ไม่ได้ง่ายอย่างที่พูดเลย