บทที่252 เพลิงเสวน

นี่คือเสียงของซ่งฉาวอู่ ฟังดูแล้วค่อนข้างซีเรียส ไม่เหมือนการกระทำของคนระดับเขามาก แต่ก็เข้าใจได้ เพราะคนที่เกิดเหตุคือเทียนขุย นี่เป็นคนที่เขาพยายามและดิ้นรนทั้งชีวิตก็ยังไม่ได้เป็นระดับนั้น

“เกิดอะไรขึ้น？” ฟางเหยียนค่อนข้างนิ่งสงบ

ซ่งฉาวอู่กล่าว “รองผู้นำเทียนขุย รองผู้นำเทียนขุยเขาเหมือนบ้าไปแล้ว เขาฆ่าแพทย์ในโรงพยาบาลไปสามคน แล้วยังควักหัวใจของแพทย์ออกมาด้วย พวกเราได้ปิดพื้นที่โรงพยาบาลไว้ และล้อมรองผู้นำเทียนขุยไว้แล้วครับ ท่านรีบมาเถอะครับ!"

ฟางเหยียนได้ยินคำพูดของซ่งฉาวอู่ ก็ตกใจ ทำไมเทียนขุยถึงได้เปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ กระดูกมือเขาแตกสลาย ตนใช้ยาผงกู่หนิงอาบให้เขา ทำให้กระดูกประสานกันใหม่อีกครั้ง อีกอย่างตนได้เพิ่มยาเม็ดต้าหวนตานลงไป นี่เป็นแค่สิ่งที่เพิ่มพลังให้ร่างกายเขาเท่านั้น ยังไงก็ไม่มีทางทำให้เขาเป็นบ้าไปได้？หรือมีปัจจัยภายนอก？

ถ้าตัวยาสองตัวนี้โดนเข้ากับตัวที่สาม จึงจะเชื่อมโยงไปในร่างกายได้ ถ้าไม่เจอตัวที่สาม ไม่มีทางเป็นอย่างนี้แน่นอน

“ใครให้เขากินยาอะไรบ้างมั้ย？” ฟางเหยียนถามอย่างสงบ

ซ่งฉาวอู่ตอบ “ไม่ทราบครับ ผมก็เพิ่งรู้ข่าวเมื่อกี๊จึงได้พาทหารมา”

“โอเค ผมจะไปเดี๋ยวนี้！” ฟางเหยียนพูดจบ ก็วางสายไป

ดูออกชัดเจนว่าเทียนขุยขาดสติ มีบางสิ่งเข้าไปในระบบประสาทของเขา จึงได้ทำให้เขาเปลี่ยนเป็นอย่างนี้

หวังชิงชิงเห็นฟางเหยียนหน้าเครียด จึงได้ถามอย่างระมัดระวังว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ？คุณชาย!”

ฟางเหยียนกล่าวอย่างใจเย็น “เกิดปัญหานิดหน่อย อ้อ เมื่อกี๊คุณจะพูดอะไรกับผมนะ?"

หวังชิงชิงก็ตกใจ ดูออกชัดเจนว่าคุณชายมีปัญหา ไม่คาดคิดว่าจะยังจำคำที่ตัวเองพูดเมื่อกี๊ได้ด้วย แต่ช้าไปหน่อย แล้วกล่าว “อืม คืองี้ค่ะ...”

“คุณฟาง!" จู่ๆ รถเบณซ์หยุดข้างๆทั้งสอง รถยังไม่ทันจอดสนิท มีเสียงผู้ชายดังมาจากในรถ ชายคนนี้อายุราวๆห้าสิบปี แต่งกายชุดราชวงศ์ถังหลังจากลงจากรถแล้ว ก็ได้ยืนที่ด้านหน้าของฟางเหยียน พยักหน้าอย่างเคารพให้เขา ด้วยสีหน้าทนไม่ไหวแล้ว

การปรากฏกายของคนนี้ ได้ขัดจังหวะของหวังชิงชิงอีกครั้ง

“ว่าไง? เถ้าแก่หลัว!" ฟางเหยียมมองหลัวเทียนเยว่อย่างสงบแล้วถาม

หลัวเทียนเยว่กล่าว “คืองี้ครับ คุณฟาง! เอ่อ...”