บทที่304 ขอแต่งงานอย่างซาบซึ้งกินใจ

เย่เฉินพูดพลาง หยิบรูปเก่าที่โทรมจากหน้าอกออกมา! ในรูปถ่ายใบเก่านี้ยังมีรอยเลือดหลงเหลืออยู่ ในภาพมีสองคน คนหนึ่งคือตัวเขาเอง และอีกคนคือถังยู่ ความเชื่อของเขา และเป็นแรงบันดาลใจให้เขายืนหยัดมาได้

ตอนที่เย่เฟยเพิ่งจะจากไปนั้น มีช่วงครึ่งปีที่ถังยู่ติดต่อเย่เฟยไม่ได้ ในช่วงครึ่งปีนั้นถังยู่กินไม่ได้นอนไม่หลับ เธอคิดแต่อยากจะไปหาเย่เฟย แต่โลกช่างกว้างใหญ่แล้วเธอจะหาเจอได้อย่างไรกัน?

แม้จะบอกว่าไม่ได้ตามหา แต่เธอก็ไม่เคยยอมแพ้ เพราะเธอรู้ว่าพี่เย่เฟยของเธอไม่มีทางตายแน่นอน!

ครึ่งปีให้หลัง เย่เฟ่ยเริ่มติดต่อเธออีกครั้ง ตอนที่เธอได้รับสายของเย่เฟย เธอร้องไห้ ร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กน้อยอย่างไรอย่างนั้น หลังจากที่ร้องไห้แล้ว จากนั้นเธอก็ตื่นเต้น มีความสุข เพราะพี่เย่เฟยของเธอยังไม่ตาย

“ผมรู้ ว่าการที่จะเป็นอิสระจากอันตรายรอบด้านนั้น ทางเดียวคือต้องมีตำแหน่งให้สูงขึ้น ยืนอยู่จุดสูงสุดถึงจะรอดได้ ด้วยเหตุนี้ผมจึงปีนป่ายขึ้นไปทีล่ะก้าวทีล่ะก้าว ล้มลุกคลุกคลานนับครั้งไม่ถ้วน เจอกับอุปสรรคต่างๆนานา! แต่ทุกครั้งที่ผมนึกถึงคุณ ผมก็จะผ่านการล้มลุกคลุกคลานและอุปสรรคนั้นไปได้เสมอ คุณคือเทพธิดาแห่งความสุขในใจของผม และเป็นผู้หญิงที่ผมอยากดูแลที่สุดไปทั้งตลอดชีวิต เสี่ยวยู่ ผมเคยพูดไว้ ว่าจะเซอร์ไพรส์คุณ วันนี้ ผมมาทำตามคำสัญญาแล้ว! แต่งงานกับผมนะ! ให้ผมใช้ชีวิตที่เหลือปกป้องคุณ ผมเย่เฟยทำได้แน่นอนครับ”

เมื่อพูดจบ เย่เฟยได้หยิบกล่องเล็กอันสวยงามออกมาจากหน้าอก เป็นกล่องเล็กสีแดง เขาเปิดกล่องออกอย่างไม่ลังเล ทันใดนั้นก็มีแสงประกายที่คมกริบออกมาจากในกล่อง พูดอย่างไม่เวอร์แต่อย่างใด ว่าความเปล่งประกายนั้นเมื่อเทียบกับไฟในงานยังดูแพรวพราวกว่าอีก หลังจากเปล่งประกายไปแล้วก็กลับมาเรียบเหมือนเดิม ทุกคนจ้องมองไป นั่นคือแหวนวงหนึ่ง สีม่วงทอง เหตุการณ์เมื่อกี๊ แสดงให้เห็นแล้วว่านี่ไม่ใช่แหวนธรรมดา

บางทีคนอื่นอาจไม่รู้ว่านี่คือแหวนอะไร แต่เจ้าของกิจการที่ทำประกอบธุรกิจเกี่ยวกับอัญมณีเพชรพลอยหลายคนล้วนดูออกทุกคน

“นั่นมัน นั่นมัน นึกไม่ถึงว่านั่นมันจะเป็นบุตรแสงฟ้าที่มาจากประเทศยิงโดะ!”

“หา! บุตรแห่งฟ้า คือบุตรแห่งฟ้าที่มีเงินก็ยังซื้อไม่ได้อันนั้นนะเหรอ?”

บุตรแสงฟ้าคือชื่อเรียกของเพชร ทำไมถึงชื่อบุตรแสงฟ้า ไม่ใช่เพราะมันประกายขนาดไหน แต่เพราะเพชรชนิดนี้ให้ความหวังกับมนุษย์ เพชรเม็ดนี้หมายถึงความชอบธรรม รุ่งโรจน์! ดังนั้นมันจึงถูกขนานนามว่าเป็นบุตรแสงฟ้า

บนโลกเพชรชนิดนี้มีน้อยถึงน้อยมาก เรียกได้ว่าเป็นของล้ำค่าประเมินค่าไม่ได้ที่มีเงินก็ซื้อไม่ได้!

เม็ดเล็กขนาดนั้นที่ฝังอยู่ในแหวน มูลค่ามหาศาล ถ้าจะบอกว่ามันเป็นหยกสกุลเหอที่มีอายุไม่ต่ำกว่าสองพันกว่าปี ก็ฟังขึ้น เพชรชนิดนี้ยิ่งใหญ่ยิ่งไร้ค่า ในทางกลับกันยิ่งเล็กยิ่งมีมูลค่ามากกว่า เพราะยากที่จะรวบรวมได้ หลังจากที่รวบรวมได้ก็ต้องหลอมให้มันเป็นเพชรเม็ดเล็ก ยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์เสียอีก

เมื่อเหล่าเจ้าของธุรกิจอัญมณีให้ก็ล้วนตกใจเป็นอย่างมาก ดูออกถึงมูลค่าของแหวนวงนี้

ทำให้หญิงสาวจำนวนไม่น้อยต่างพากันมองไปยังถังยู่อย่างอิจฉา ได้สวมแหวนแบบนี้ ไม่ว่าไปที่ไหนก็ต้องเป็นประกายวิบวับแน่นอน นี่เป็นสิ่งที่เจอได้แต่ไม่สามารถคว้ามาได้ เย่เฟยคนนี้ ทำไมถึงไม่ของตัวเองแต่งงานนะ?

ถังยู่ตัวแข็งไปหมด เธอยืนอยู่บนเวทีด้วยความประทับใจ ขณะนี้นัยน์ตาเต็มไปด้วยน้ำตาที่ไหลรินลงมา

นี่คือพี่เย่เฟยของเธอ พี่เย่เฟยที่เธอรำพึงรำพันทุกคืนวัน ผ่านมานานเท่าไหร่ เธอยังรอให้คนนี้กลับมา ชีวิตของถังยู่ไม่วุ่นวายเลยแม้แต่น้อย เธอเองก็ไม่ใช่ผู้หญิงใจง่าย อย่าว่าเธอปกติบ้าๆบอๆ แต่แม้แต่เหลียงเจิ้งก็ยังไม่ได้จับมือของเธอ เพราะเธอรู้ ว่าตัวเองมีเจ้าของแล้ว!

เธอชอบเย่เฟย ชอบมากมาก อยากที่จะอยู่กับเขาทุกวันจะแย่

ตอนที่เย่เฟยเพิ่งจะจากไป เธอเคย ปรารถนาอยากให้ชายผู้นี้ปรากฏกายต่อหน้าตน เหมือนกับจอมยุทธผงาดฟ้าเหยียบรุ้งกินน้ำทั้งเจ็ดสีมาขอตนแต่งงาน จากนั้นทั้งสองก็ใช้ชีวิตด้วยกันตลอดไป