บทที่81 ฉันลงมือด้วยตัวเอง!

ถังยู่รีบนั่งยองลงดู ที่แท้ไม่มีรอยไหม้ของบาดแผลที่ถูกปืนยิงมาแบบทั่วไปหลงเหลืออยู่จริงๆ

“นั่นคือ ออกมาจากที่ไหนกัน? อานุภาพแบบนี้ นอกจากปืนสไนเปอร์แล้ว ยังมีวิธีอย่างอื่นด้วยเหรอ?”

จางเทาพยักหน้าเล็กน้อยพลางพูดว่า “เธอเคยดูโทรทัศน์มั้ย? ดรรชนีเอกสุริยันในโทรทัศน์ อานุภาพก็มากเหมือนกันไม่ใช่รึไง”

ได้ยินคำพูดนี้ของจางเทา ถังยู่ยิ่งมึนงง ทำไมแม้แต่ดรรชนีเอกสุริยันยังถูกยกออกมาด้วยแล้วล่ะ

นี่กำลังถ่ายภาพยนตร์อยู่งั้นเหรอ?

ในความเป็นจริง มีคนสามารถใช้นิ้วมือยิงลูกกระสุนออกมาได้จริงหรือ โดยเฉพาะอานุภาพยังเหมือนกันกับที่ออกมาจากด้านในกระบอกปืนด้วย?

แต่ถังยู่นึกถึงคนหนึ่งขึ้นมาแล้ว บางทีคนอื่นอาจไม่สามารถทำได้ แต่ฟางเหยียนนั่นก็ไม่แน่

หรือว่าเป็นสิ่งที่ลอยออกมาจากในมือโดยตรงจริงๆ? ถ้าเป็นจริงแล้วล่ะก็ สรุปฟางเหยียนคนนั้นเป็นใครกันแน่

สถานะตำแหน่งของเขา สรุปสูงศักดิ์ถึงขั้นไหนกันแน่?

อีกด้านหนึ่ง

ฟางเหยียนออกไปจากตึกว่านฉงแล้ว เวลานี้เทียนขุยโทรศัพท์ไปหาเขา

“จอมพลโผ้จวิน เซียวไห่ปิงตรวจสอบสถานะของท่านครับ หาข้อมูลได้ว่าท่านออกมาจากตระกูลฟาง พวกเราต้องลงมือหยุดยั้งหรือเปล่าครับ?”

ฟางเหยียนเงียบเฉยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มตอบ “เซียวไห่ปิงคนนี้มีความสามารถพอสมควร!”

“ใช่ครับ ตอนนี้ธุรกิจมากมายของตระกูลเซียวล้วนเป็นเขาจัดการ เขามีความสำคัญต่อตระกูลเซียวมากครับ สามารถพูดได้ว่าตอนนี้ตระกูลเซียวหนีห่างเขาไม่ได้เลยครับ”

“ดี งั้นจัดการมันทิ้งซะ!”

ทันทีที่พูดจบ เขาก็พูดเสริมมาอีกประโยค “ช่างเถอะ นายเอามันมาที่ดาดฟ้าของเทียนสงกรุ๊ป ฉันจะลงมือด้วยตัวเอง”

——

ห้องทำงานของเซียวไห่ปิง

“อืม อู๋เหมย! นายแน่ใจเหรอว่ามันเป็นคนที่ออกมาจากตระกูลฟางของเจียงตูนั้น?” เซียวไห่ปิงจับมือถือไว้ในมือ กำลังนั่งอยู่ห้องทำงาน ถามด้วยหน้าตาฮึกเหิมและกังวล

อู๋เหมยในสายนั้นพูดว่า “ใช่ครับ เขาหนีออกมาจากตระกูลฟางเมื่อสิบหกปีก่อน จากนั้นถูกตระกูลเย่รับเลี้ยงไว้ พ่อแม่ของเขาถูกคนของตระกูลฟางฆ่าตายหมดแล้ว เขาในตอนนี้เคียดแค้นตระกูลฟางมาก ไม่ยอมไปมาหาสู่กับตระกูลฟางเลย แต่ว่าตระกูลฟางกลับดีต่อเขาอย่างมาก คิดจะช่วยเขาจัดการเรื่องบางส่วน”

เซียวไห่ปิงกุมหมัดแน่น บนหน้าปรากฏรอยยิ้มที่ผิดปกตินิดๆ ขึ้นมา ตระกูลฟาง ที่แท้เป็นตระกูลฟางคุ้มครองมันอยู่เบื้องหลังจริงด้วย เขาว่าแล้วเชียว ถ้าไม่มีใครปกป้องมันอยู่ มันคงตายไปเป็นร้อยตั้งแต่แรกแล้ว เขารีบร้อนพูดว่า “ดีมาก นายรีบกลับมาเถอะ! นี่เป็นข้อมูลที่มีความหมายมากอันหนึ่ง ฉันจะให้รางวัลใหญ่กับนาย”

หลังจากวางสายโทรศัพท์ลง เซียวไห่ปิงยิ่งส่งเสียงหัวเราะขึ้นมาดังอีก

“ฮ่าๆๆ ที่แท้ไม่เกินไปจากที่ฉันคาดไว้ ได้เจ้าฟางเหยียน เดิมแกเป็นคนของตระกูลฟางแห่งเจียงตูจริงๆ ด้วย”

หลังจากได้รับข่าวที่เป็นประโยชน์เรื่องนี้มา เขาย่อมชัดเจนทุกอย่างเป็นธรรมดา เรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลเซียวพวกนี้ ล้วนหนีไม่พ้นตระกูลฟางแห่งเจียงตู และย่อมเกี่ยวข้องกับฟางเหยียนเป็นธรรมดาเช่นกัน

เหมือนกับที่เขาคาดเดาเอาไว้ไม่มีผิด เป็นฟางเหยียนที่แอบทำร้ายพวกเขาตระกูลเซียว ทุกอย่างนี้ล้วนเป็นฟางเหยียนทำทั้งนั้น

ถ้าฟางเหยียนมีเพียงสถานะธรรมดา เป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะมีชีวิตรอดมาถึงปัจจุบันนี้ มีเพียงตระกูลฟางคุ้มครองเขา ถึงสามารถทำให้เขารอดมาถึงตอนนี้ได้

เรื่องนี้ เขาจำเป็นต้องรีบบอกบิดาของตนเอง พวกเขาจะไม่ปล่อยเจ้าหมอนี่ไปแบบนี้หรอก

ครั้งนี้จำเป็นต้องคิดแผนการที่สมบูรณ์แบบสักอย่างฆ่าเขาแล้วล่ะ

นึกถึงตรงนี้ เขาจึงต่อสายโทรศัพท์ไปหาบิดา ไม่นานในสายนั้นก็รับสาย

“ฮัลโหล! พ่อครับ ผมได้รับข่าวที่น่าตกใจมาเรื่องหนึ่ง ฟางเหยียนคนนี้มีปัญหาจริงๆ ด้วย”

เซียวเจิ้นเที่ยนในสายนั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ถามว่า “ปัญหาอะไร?”

“พ่อครับ เดี๋ยวผมกลับไปเล่าให้พ่อฟัง เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อย่างไรพ่อก็คิดไม่ถึงแน่”